บทที่ 779 ไม่ล้มเหลว ไม่เกินความคาดหมาย

เกี่ยวกับเรื่องฆ่าเซียวชุ่นและการทำลายล้างม้งขาว เนี่ยจิ่วฉงและม้งอะหม่านกับคนอื่นๆ คุยกันมานานแล้ว

สุดท้ายทั้งสองฝ่ายก็บรรลุข้อตกลง แล้วดำเนินการทั้งสองภารกิจพร้อมกัน

เนี่ยจิ่วฉงร่วมมือกับม้งอะหม่าน ม้งอูเพื่อฆ่าเซียวชุ่น

และเขาหวงกับม้งซงกว่าสิบคนรวมทีม โจมตีทหารที่ได้รับบาดเจ็บในหมู่บ้านม้งขาว

ต้องบอกว่า แผนนี้สมบูรณ์แบบมาก

แต่พวกเขากลับพลาดอะไรไปบางอย่าง！

ตอนที่เขาหวงและคนอื่นๆ เพิ่งจะขยับตัว จู่ๆ เซียวชุ่นก็วาบร่าง

แป๊บเดียวก็เข้าไปโจมตีคนเหล่านั้น

เห็นแบบนี้ เขาหวงก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป ตะโกนไปว่า：“อย่าออมมือ พวกเราลุยไปด้วยกัน！”

พูดไป เขาก็ไม่สนใจอะไรนัก ฟาดมือไปยังเซียวชุ่นที่กำลังพุ่งมา

ฝ่ามือที่ปล่อยไปอย่างรุนแรง พร้อมชี่จื้ออันทรงพลังไม่มีใครเทียบได้กวาดเข้าหาเป้าหมาย

สำหรับสิ่งนี้ เซียวชุ่นไม่ใส่ใจนัก

ความแข็งแกร่งบนฝ่ามือของนักบู๊“กึ่งพรสวรรค์” ระหว่างที่เขายกมือขึ้นก็สามารถตบออกไปได้

ฝ่ามือของจิ่งเทียนตกลงมาอย่างกะทันหัน หลังจากเสียงดัง“ปัง” ชี่จื้อของเขาหวงก็ถูกตบออกไปหมด

การโจมตีของคนอื่นๆ ตามกันมา แต่เซียวชุ่นกลับตอบโต้พวกเขาได้ทีละคนอย่างง่ายดาย แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของเขาอย่างถี่ถ้วน

นี่เป็นครั้งแรกที่ม้งซงและม้งอี้สองคนเห็นความไร้เทียมทานของเขา ทันใดนั้นใบหน้าก็ซีดไป

เมื่อกี้ทั้งสองคนร่วมมือกันปล่อยหมอกพิษเพื่อจะจำกัดการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้ แต่ก็ไม่มีผลอะไรทั้งนั้น！

ตอนที่เขาหวงและคนอื่นๆ กำลังตกใจอยู่นั้น เนี่ยจิ่วฉงก็พาหัวหน้าเผ่าอีกสองคนมาขวางตรงหน้า！

“คู่ต่อสู้ของคุณคือพวกเรา！”

พูดจบ ข้อมือเนี่ยจิ่วฉงก็สั่น แสงสีทองอร่ามก็ปรากฏขึ้นในสายตาของทุกคนทันที

ทันใดนั้น พลังของดาบก็พุ่งออกมาอย่างเหี้ยมหาญ พุ่งเข้าหาเซียวชุ่นราวกับกระแสน้ำ

“เหอะๆ ดูเหมือนว่าวิชาดาบของเจ้าสังเวียนเนี่ยจะดีขึ้นแล้วนะ！”

เซียวชุ่นหัวเราะเบาๆ เผชิญหน้ากับห้วงดาบนั้นกลับไม่หลบ เขายกนิ้วกระบี่ขึ้นมากดที่ห้วงดาบ

“ตูม！”

พลังทั้งสองปะทะกันอย่างไร้ตัวตน ทันใดนั้นก็ส่งเสียงระเบิดดังเข้าหู

คลื่นกระทบจากระเบิดกระจายออกไปรอบนอก ระหว่างนั้นก็สลายหมอกพิษที่ม้งอะหม่านและม้งอูทั้งสองคนเพิ่งปล่อยมาออกไปจนมองไม่เห็น

“ทั้งสอง พวกคุณรับผิดชอบอยู่ด้านหลังของเซียวชุ่น ผมโจมตีเอง！”

เนี่ยจิ่วฉงสั่งการแล้ว ก็หยิบดาบขึ้นมา แล้วทันใดนั้นก็มาที่ด้านหน้าของเซียวชุ่น ยกมือขึ้นแล้วฟันดาบลงไป

แต่เซียวชุ่นไม่ได้สู้กับเขา แต่ถอยเท้า ไปยังเขาหวงและคนอื่นๆ ที่อยู่ไม่ไกล

เป้าหมายของเขาชัดเจนมาก ก็คือต้องจัดการพวกเขาหวงที่อยากฉวยโอกาสโจมตีหมู่บ้านก่อน แล้วค่อยไปสู้กับพวกเนี่ยจิ่วฉง

“แย่แล้ว！”

เนี่ยจิ่วฉงตะโกนเสียงดังลั่น รู้แผนของเซียวชุ่นทันที จากนั้นเหวี่ยงมีดออกไปด้านข้าง พยายามยื้อเวลาให้เขาหวงและคนอื่นๆ

“หวิด！”

ความว่างเปล่านั้นสั่นสะเทือน ห้วงดาบก็พุ่งไปตรงหน้าของเซียวชุ่นทันที

“บอกพวกคุณแล้วไง มีผมอยู่ ใครก็อย่าคิดจะเข้าหมู่บ้านม้งขาว！”

พูดจบ เซียวชุ่นก็พลิกมือ ตบห้วงดาบของฝ่ายตรงข้ามจนเละตุ้มเป๊ะไปหมดอีกครั้ง และเขาก็เข้าไปจู่โจมพวกเขาหวงอย่างรุนแรง

สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปนี้ เป็นเรื่องที่น่าขนลุกอย่างไม่ต้องสงสัย

ก็เหมือนกับหัวแร้งสีแดง ท่าทางของเซียวชุ่นไม่เคยถอย ผู้อาวุโสสมาคมบู๊กว่าสิบรายและปรมาจารย์วิชากู่ทั้งสองแห่งแดนม้ง ต่างพลิกคว่ำไปกับพื้น ไม่สามารถต่อสู้ได้อีกต่อไป ในเวลาไม่ถึงสิบวินาที

ช่างเป็นฉากที่ช่างน่าอัศจรรย์อะไรเช่นนี้！

คนที่มองดูต่างตาลุกวาว

ม้งอะหม่านและม้งอูสองคนนี้ เป็นสองคนที่แปลกใจที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

ถึงแม้พวกเขาจะเคยได้ยินชื่อเสียงของเซียวชุ่น แต่ตอนนี้ได้เห็นกับตาแล้ว ความรู้สึกแบบนั้นไม่สามารถบรรยายได้จริงๆ