บทที่ 794 ลักษณะที่ไม่มีคู่ต่อสู้สามารถต่อกรได้

เวลานี้เซียวชุ่นแสดงท่าทางที่ไม่มีคู่ต่อสู้สามารถต่อกรได้ ทำให้คนที่อยู่ตรงนั้นตกตะลึงกันไปหมด

นอกจากสามคนที่ตายไปแล้วนั้น พวกเขายังเหลือกันอีกเก้าคน

หนึ่งในนั้นรวมไปถึง“ชาวกู่ป่า”อีกด้วย ปรมาจารย์วิชากู่ทั้งสามท่านและมือสังหารระดับสูงอีกห้าท่าน

ความพร้อมของกำลังพลแบบนี้ แม้จะเป็นผู้บำเพ็ญตนระดับยอดสูงสุดของแดนพรสวรรค์ก็เหลือเฟือเลยเช่นกัน แต่เวลานี้ ตอนที่พวกเขาเผชิญหน้ากับเซียวชุ่น กลับรับรู้ถึงความสิ้นหวังอยู่ลึกๆ

ทันใดนั้นหลังจากที่จัดการทั้งสามคนไปแล้ว เซียวชุ่นก็ไม่ได้เลือกที่จะวางมือไปแบบนี้เช่นกัน

แต่อุ้มซ่งหลิงเออร์แล้วลงมือฆ่าศัตรูอีกครั้ง

ก่อนที่เขามาก็ได้ตัดสินใจเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ว่าคืนนี้คนกลุ่มนี้จะไม่ยอมปล่อยไปแม้แต่คนเดียว

คนที่กล้ามาแตะเกล็ดตรงคอมังกรของเขา นอกจากจะตายแล้ว ก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว!

พลังอำนาจที่ออกมาอย่างกะทันหัน เข้าสู่ร่างกายของปรมาจารย์ทั้งสอง

น่าสงสารปรมาจารย์ทั้งสองท่านนั้น คิดไม่ถึงว่าแม้แต่ความสามารถเฉพาะตัวของตัวเองยังไม่ได้แสดงออกมา ก็ถูกการบำเพ็ญตนที่ดูน่ากลัวของ “แดนแหงนฟ้า”ของเซียวชุ่นทำลายสติไปได้แล้ว

จนกระทั่งตอนที่พวกเขาตายนั้น ใบหน้ายังคงปรากฏความไม่อยากจะเชื่ออยู่เช่นเดิม

แต่เป็นเพียงผู้บำเพ็ญตน “แดนพรสวรรค์” ทำไมถึงสามารถอยู่เหนือตัวเองได้ขนาดนี้?

คำถามนี้ บางทีพวกเขามีเพียงแค่ต้องไปถามกับพญายมแล้ว!

จากนั้นปรมาจารย์ทั้งสองคนก็ล้มลงที่พื้นและเสียชีวิตลง ร่างของเซียวชุ่นก็บุกเข้าไปอีกครั้ง แล้วพุ่งเข้าไปยังมือฆ่าที่ถือปืนเอาไว้ห้าคนนั้นที่อยู่ไม่ไกล

“แม่ง กดอัดแรงระเบิดไว้!”

ชายร่างกำยำคนหนึ่งถือAKพลางตะโกนเสียงดังออกมาด้วยความโมโห หลังจากนั้นก็ยกปากกระบอกปืนขึ้นแล้วยิงกระสุนออกไป

คนที่เหลือเห็นสถานการณ์แล้ว ต่างก็พากันเลียนแบบด้วยเช่นกัน ลองใช้แรงระเบิดเพื่อบีบให้เซียวชุ่นถอยไปบ้าง

จะต้องพูดว่าความคิดของพวกเขานั้นไร้เดียงสามาก!

เผชิญหน้ากับกระบอกปืนที่มีเปลวไฟแลบออกมาห้ากระบอก เซียวชุ่นไม่ได้รู้สึกกลัวเลยซักนิดเดียว เพียงแต่เอาร่างเล็กๆของซ่งหลิงเออร์ไว้ทางด้านหลัง แล้วยันปะทะกับห่ากระสุนปืนที่ยิงมาทางด้านหน้า

“ตึง ตึง ตึง.....”

ภายใต้กระสุนปืนที่ผสมปนเปกัน แสงสว่างของไฟกระทบกับร่างที่ยืดตรงของเซียวชุ่น

แต่ที่ทำให้คิดไม่ถึงก็คือ เขาก็อาศัยพลังจากร่างกายของเขาแบบนั้นแบกรับลูกกระสุนเกือบจะเป็นร้อยนัดเอาไว้

ฉากนี้ปรากฏขึ้นมาแล้ว บรรดานักฆ่าระดับชั้นยอดทั้งห้าคนความกล้าหาญนั้นสั่นไหวกันไปโดยไม่ต้องสงสัย

ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่เคยเผชิญหน้ากับผู้บำเพ็ญตน ต่อให้จะเป็นผู้มีฝีมือขั้นสูงอย่าง “แดนพรสวรรค์ พวกเขาทั้งห้าคนก็ร่วมมือกันสังหารมาแล้ว ถึงอย่างไรกระสุนของพวกเขาก็ล้วนแต่เป็นกระสุนทิพย์ที่“ชาวกู่ป่า”ให้มา สามารถทำลายชี่จื้อคุ้มกันร่างกายของนักบู๊ได้”

หรือจะพูดได้ว่า กระสุนและดินระเบิดของคนพวกนี้แทบจะมีประสิทธิผลเหมือนกับกระสุนลายทิพย์ แต่กลับเป็นวิธีลึกลับแบบหนึ่งในการกลั่น!

แต่ตอนนี้ กระสุนที่แข็งแกร่งหลายร้อยนัด ไม่คิดว่าจะไม่สามารถบีบเอาชี่จื้อของเซียวชุ่นออกมาได้ สำหรับเขาแล้วไม่การคุกคามใดๆเลย นี่ยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า?

แน่นอนว่าเซียวชุ่นนั้นเป็นคนอยู่แล้ว เพียงแต่เป็นคนที่อยู่ใน “แดนแหงนฟ้า”เท่านั้น

ชายร่างกำยำหัวล้านเวลานี้ไม่กล้าทำให้เสียเวลาเลยแม้แต่นิดเดียว ทิ้งM4ที่ยิงจนกระสุนหมดไป หลังจากนั้นก็หยิบเอาAKที่แขวนอยู่ที่ไหล่และถอยไปทันที

เขาถอยไปพลางยิงไปที่เซียวชุ่นอีกด้วย และในขณะเดียวกันก็ออกคำสั่งกับทั้งสี่คนที่เหลือ

“ฉันกับพี่รองจะปะทะเอาไว้ก่อน พวกนายสามคนรีบเปลี่ยนกระสุน ฉันไม่เชื่อหรอกว่าหมอนี่จะยังสามารถต่อต้านการโจมตีของพวกเราได้!”

ได้ยินแล้ว พี่รองก็หาที่กำบังเจออย่างรวดเร็ว หลบอยู่ทางด้านหลังแล้วโจมตีไปยังเซียวชุ่น ส่วนพี่สามและคนอื่นๆ ก็ต่างพากันก็หยิบกล่องกระสุนออกมากันอย่างรวดเร็วเตรียมจะเปลี่ยนกระสุน

“ไม่มีประโยชนหรอก คืนนี้พวกคุณจะต้องตาย!”

คำพูดที่เยือกเย็นของเซียวชุ่นเข้ามาในหูของทั้งห้าคน จากนั้นเขาก็เหมือนกับเทพแห่งความตายองค์หนึ่งอย่างไรอย่างนั้น ปรากฏตัวขึ้นข้างๆทั้งห้าคนนั้นด้วยเจตนาฆ่าที่เข้มข้น และอาการที่แสดงออกมาของเขานั้นทันใดนั้นเองก็เปลี่ยนตื่นกลัวขึ้นมามาก

นายใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลเห็นสถานการณ์แล้ว ก็ตะโกนขึ้นมาเสียงดังทันที : “เจ้าห้า รีบถอย!”

แต่การเตือนของเขานั้นกลับช้าไปหนึ่งก้าว

เห็นหว่างนิ้วของเซียวชุ่นมีแสงสีฟ้าอ่อนๆ จิ้มลงแรงๆที่หน้าผากของเจ้าห้า