บทที่ 797 พลังพิษเพิ่ม สถานการณ์เปลี่ยน

และระหว่างที่อะต๋าสัมผัสกับความลึกลับของฟ้าดินนั้น ในเขาแดนม้งที่อยู่ห่างจากเลากัวกว่าสี่พันกิโลเมตร ผู้อาวุโสที่กำลังนั่งสมาธิอยู่ในสำนัก ก็ลืมตาขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ในดวงตาของเขามีแสงสีเงินจางๆส่องออกมา สายตาของเขามองข้ามกลุ่มภูเขาที่ทอดยาวไปยังสถานที่หนึ่งที่อยู่ไกลออกไปไม่รู้ตั้งกี่พันลี้

ในมุมมองของผู้อาวุโส ปรากฏระลอกคลื่นเหมือนกับหลุมดำขึ้นมา และพลังแห่งความชั่วร้ายที่ไม่มีที่สิ้นสุดกระจายไปทั่วฟ้าดินและกำลังจะเข้าใกล้กับระลอกคลื่นนั้น

“เหอะๆ วันที่ผู้นำสำนักกลับมาจะมาถึงแล้ว!”

ในขณะเดียวกันนี้

เขาซีเฟิ่ง : พรรคเหอฮวน

“ ‘พลังพิษสรรพสาน’ของผู้เฒ่าพิษชั่วนิรันดร?”

ผู้หญิงคนที่มีหน้าตาคล้ายกับเทพธิดาเหยาฉือ ยืนสะโอดสะองอยู่ตรงหน้าหน้าผาสูง มองไปยังทิศทางหนึ่งทางด้านตะวันออก พลางพึมพำกับตัวเอง

เขาเยี่ยนต้าง : หอปีศาจนภา

ท่ามกลางหมอกดำที่หนาแน่น ดวงตาที่แดงเหมือนเลือดคู่หนึ่งมองตัดผ่านความมืดมาทันที สะท้อนแสงสีแดงที่ดูแปลกประหลาด และมองไปยังสิ่งนั้น

“หึหึ ผู้เฒ่าพิษยังไม่ตายจริงๆ!”

สระแสงจันทร์ : สำนักชมจันทร์

คนวัยกลางคนที่หน้าตาซื่อและจริงใจท่านหนึ่ง เวลานี้ประสานมือและเงยขึ้นมองพระจันทร์ที่สุกสกราวบนท้องฟ้า พลางพึมพำขึ้น : “ ‘พลังพิษสรรพสาน’ยังอยู่ ครั้งนี้ไปคุนหลุน เกรงว่าจะเป็นการเพิ่มศัตรูที่แข็งแกร่งอีกราย!”

เขาฉู่ : สำนักกระบี่อู๋จี๋

บนเนินเขาที่เต็มไปด้วยดาบมีค่าเสียบอยู่ ชายสูงวัยผมขาวคิ้วขาวคนหนึ่งขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย : “ดูแล้วครั้งนี้จะต้องเชิญ ‘กระบี่พลังเสวียนเหลือง’แล้วสิ!”

ผาดาบอัมพร : หอดาบเลิศภพ

“ผู้เฒ่าพิษที่เงียบอยู่ในโลกมาเป็นห้าร้อยปี คนเก่าแก่ของ‘สำนักกู่พิษ’ครั้งนี้จะต้องดีใจแน่ๆ พอดีใช้คนเก่าแก่คนนี้ขัดเงา ‘ดาบทรงอิทธิพล’ที่อยู่ในมือ บรรดาบุรุษที่ไม่มีความเป็นชายกลุ่มนั้นของสำนักกระบี่อู๋จี๋ ทำได้เพียงแค่วางทางหนึ่งไว้ก่อนแล้ว ฮ่าๆ.....”

ท่ามกลางเสียงหัวเราะอย่างกล้าได้กล้าเสีย ชายร่างใหญ่ที่มีหนวดเคราท่านหนึ่งหันมีดเล่มใหญ่ในมือมา

หลังจากนั้น แสงสีขาวก็สาดทะลุท้องฟ้าสีดำสนิท กลายเป็นลำแสงที่ส่องไปยังภูเขาตรงข้าม

“โครม!”

หลังจากที่เสียงหนึ่งดังขึ้น ด้านบนยอดเขาถูกตัดออกเป็นช่องโหว่ขึ้นมาทันที แต่เจตนาของมีดเล่มนั้นกลับเป็นอานุภาพที่ยังคงเหลืออยู่ พุ่งตรงออกไปไกล ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างดูมีความเย่อหยิ่ง ราวกับจะทำให้ท้องฟ้าเป็นโพรงขนาดใหญ่อย่างไรอย่างนั้น!

และในขณะเดียวกัน ดาบที่ยอดเยี่ยมอย่างดาบทรงอิทธิพลก็ตัดพลังงานดำสกปรกที่พุ่งไปทางทิศตะวันออกอย่างรวดเร็วด้วยเช่นกัน

ชายที่มีหนวดเครานั้นเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา : “ฮึ่ย อยู่ในภูเขาฉัน แม้ว่าจะเป็นพลังที่สกปรก แต่กลับเป็นของ ‘สำนักดาบทรงอิทธิพล’ ผู้เฒ่าพิษอย่าได้คิดที่จะได้ไป!”

เขาไท่ซาน : วังไท่ซ่างเสวียนชิง

“ผู้อาวุโส ‘เข็มทิศจักรวาล’ดำเนินไปผิดปกติ นี่จะเป็นสัญญาณแห่งความวุ่นวาย!”

เด็กหนุ่มยืนอยู่หน้านักบวชในศาสนาเต๋า ด้วยสีหน้าท่าทางที่เป็นกังวลมาก

เวลานี้ ชายสูงวัยในชุดคลุมยกเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย ทำให้ดวงตาที่ฉลาดเฉียบแหลมนี้สว่างขึ้นมา พลางเอ่ยขึ้นช้าๆ

“นายฝึกฝนในวังนี้มาสองร้อยกว่าปีแล้ว ถึงแม้จะเป็นเวลาที่ไม่สั้น แต่กลับไม่รู้ถึงความวุ่นวายในช่วงห้าร้อยปีก่อน ตอนนี้กำลังเข้าสู่ ‘ระยะกาลซานหวู่’และยังเป็นช่วงเวลาแห่งความวุ่นวาย เหมือนที่ว่าในเรื่องดีมักจะมีเรื่องร้าย และในเรื่องร้ายก็มักจะมีเรื่องดี ถ้าหากสามารถคว้าเอาโอกาสที่จะมีชีวิตรอดมาได้ ฉันก็จะมีช่วงเวลาที่หลุดพ้น!”

เด็กผู้ชายที่เข้าสำนักมาสองร้อยกว่าปีขมวดคิ้วขึ้น : “ผู้อาวุโส ทำไมจะต้องเป็นช่วงเวลาที่หลุดพ้นด้วยครับ?”

“เหอะๆ ในสำนักการบำเพ็ญตนของนายแม้ว่าจะเพิ่มขึ้นมาไม่น้อย แต่จิตใจนี้ก็ยังบริสุทธิ์เหมือนกับตอนนั้น นี่คือความเกลียดชังของคนในสำนักพวกเรา!”

พูดมาถึงตรงนี้แล้ว นักบวชก็ส่ายหน้าอย่างจนปัญญา : “นึกไปถึงโลกมนุษย์ แม้ว่าจะมีราคะแต่กลับมีความโดดเด่นเป็นพิเศษ เป็นข้อดีของการฝึกฝนจิตใจของคนในสำนัก และพวกเรากลับนั่งอยู่เงียบๆมาเป็นห้าร้อยปี อ้างว้างขั้นไหนกัน!”

เขามังกรหมอบ : ตำหนักเพียวเหมียว

ในศาลาริมน้ำที่เป็นทิวทัศน์บนภูเขาที่สวยงาม ผู้หญิงคนหนึ่งที่มีผ้าคลุมหน้ากำลังแสดงความเคารพเบื้องหลังที่เล่นขิมอยู่ : “เทพธิดา จะต้องไปสำรวจก่อนไหมคะ?”

เบื้องหลังที่ซ่อนอยู่ในผ้าบางๆนั้น มีความสง่างามเป็นอย่างมาก

ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถเห็นเกียรติของผู้หญิงคนนี้ได้ แต่อาศัยเพียงแค่เบื้องหลังนี้ กลับทำให้คนไม่สามารถละสายตาออกไปได้ ถ้าหากเห็นเข้าควรจะมีท่าทางแบบไหนกัน!

เสียงขิมหยุดลง หญิงสาวที่อยู่ศาลากลางน้ำยกแขนขึ้น ภายใต้แสงสลัวของดวงจันทร์ ผิวขาวเนียนราวกับแสงที่ปกคลุมลงมา ผิวที่เนียนนุ่มแทบไม่ต่างไปจากเด็กทารกเลยเสียด้วยซ้ำ