บทที่ 800 พูดออกมาแล้วก็ต้องทำด้วย

“ฮ่าๆ!”

แล้วจู่ๆหร่วนจินสุ่ยก็หัวเราะเสียงดังออกมา เสียงหัวเราะที่ดูทำอะไรไม่ถูกนี้ดังไกลออกไป สาดซัดไปมาอยู่ภายในโรงงานที่กว้างโล่งนี้

หลังจากที่เสียงหัวเราะหยุดลง หร่วนจินสุ่ยก็เปลี่ยนสีหน้าท่าทางที่ดูประนีประนอม แล้วพยักหน้าให้กับเซียวชุ่นอย่างไร้ความรู้สึก : “ความฉลาดของนายนี่เหนือความคาดคิดของฉันอีกนะ!”

“การวางแผนสกปรกไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับผมอยู่แล้ว!”

เซียวชุ่นดูดบุหรี่เข้าไป น้ำเสียงมีความเย่อหยิ่งอย่างเห็นได้ชัด

คำพูดนี้ของเขา หร่วนจินสุ่ยไม่มีเรี่ยวแรงตอบโต้แล้วจริงๆ เนื่องจากครั้งนี้เขาได้เรียนรู้จากประสบการณ์แล้วถึงความรู้สึกที่ไม่มีแรงแบบนั้นเวลาเผชิญหน้ากับเซียวชุ่น

แผนที่จับตัวซ่งหลิงเออร์มา สามารถพูดได้ว่าเขาจัดการได้อย่างประสบความสำเร็จ ทุกๆขั้นตอนล้วนแต่ทำได้อย่างสุดยอด

แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ แต่กลับถูกคู่ต่อสู้อาศัยพลังของคนหนึ่งคน ทำลายไปทั้งหมด

ถึงตอนนี้ เขาเป็นคนที่ยังมีชีวิตอยู่เพียงหนึ่งเดียวในการปฏิบัติการครั้งนี้ ส่วนคนรับใช้คนนั้นของตระกูลเซี่ยและเหมิงไช ก็ถูกจัดการไปตั้งแต่แรกแล้ว

หร่วนจินสุ่ยรู้ว่าไม่ว่าจะอย่างไรวันนี้ตัวเองก็มีชีวิตต่อไม่ได้แล้ว ในเมื่อความคิดที่จะถูไถไปตามเรื่องนั้นจะไม่สำเร็จ เช่นนั้นแล้วเขาก็ไม่มีทางเลือกแล้ว

เช่นนี้แล้ว เขากลับยังคงพูดถึงความลับนั้นกับเซียวชุ่นเช่นเดิม

“ในป่าดงดิบของทางฝั่งตะวันออกที่เลากัว มีสถานที่ที่เป็นภูเขาสูงและอันตราย ที่ตรงนั้นถูกหมอกพิษปกคลุมอยู่เป็นเวลานาน และมีคำร่ำลือว่าตรงใจกลางของหมอกพิษนั้น มีบึงหมอกพิษแห่งหนึ่งซ่อนอยู่ ของสิ่งนี้เป็นสิ่งที่มีคุณค่ามาสำหรับผู้ฝึกกู่!”

ได้ยินแล้ว เซียวชุ่นก็หัวเราะออกมาเล็กน้อย : “เหอะๆ คุณคิดจะหลอกล่อให้ผมไปที่นั่ง หลังจากนั้นก็จะฝังร่างไว้ที่นั่นสินะ?”

“ในเมื่อนายพูดว่าวางแผนสกปรกกับนายไม่มีประโยชน์ ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะบอกความลับนี้กับนายโดยตรง!” หร่วนจินสุ่ยมองเซียวชุ่นอย่างเย็นชา แววตามีความเจ้าเล่ห์

ในเมื่อแผนการลับใช้ไม่ได้ ถ้าอย่างนั้นเขาก็ใช้แผนที่เปิดเผย โดยการพูดความจริงออกมาตรงๆ ให้เซียวชุ่นไปตายที่นั่นโดยอัตโนมัติ!

เห็นท่าทางมั่นใจของเขาแล้ว เซียวชุ่นก็พูดหยอกล้อขึ้น : “ทำไมคุณถึงได้มั่นใจขนาดนั้นว่าผมจะไปที่นั่นแน่ๆ ถึงยังไงผมก็ไม่ใช่ผู้ฝึกกู่ ตรงบึงหมอกพิษนั่นแม้ว่าจะเป็นที่ที่ได้ผลมาก แต่กลับไม่สามารถใช้กับผมได้!”

“นายคิดว่าที่นั่นเป็นเพียงแค่บึงพิษง่ายๆแค่นั้นเหรอ?” หร่วนจินสุ่ยมองเซียวชุ่นอย่างลึกซึ้งจนคาดเดาไม่ถูก

เห็นสถานการณ์แล้ว เซียวชุ่นก็หัวเราะออกมาเบาๆ : “ถ้าอย่างนั้นคุณก็ลองบอกผมดูก็ได้ ยังมีอะไรที่สามารถทำให้ผมสนใจได้อีก!”

“ร่างกายของนายมีทักษะเพลิงโอสถ คงจะเป็นปรมาจารย์วิถีโอสถ ไม่รู้ว่า ‘ลำโพงม่วง’ชั้นหนึ่งถ้าหากถูกนายครอบครอง นายจะสามารถอาศัยเขากลั่นโอสถที่ดีที่สุดขั้นไหนออกมาได้?” หร่วนจินสุ่ยเอ่ยขึ้นพลางหัวเราะออกมา

เซียวุช่นส่ายหน้าโดยไม่ต้องคิด : “ ‘ลำโพงม่วง’ต้นเดียวไม่สามารถทำให้ผมเข้าไปที่นั่นได้โดยไม่สนใจอันตรายได้อยู่แล้ว!”

“ถ้าหากเป็นแค่ต้นเดียว นายคิดว่าฉันจะเอามาพูดกับนายไหม?”

พูดมาถึงตรงนี้แล้ว แววตาของหร่วนจินสุ่ยก็เผยรอยยิ้มที่ไม่สามารถปกปิดได้ออกมา

“ไม่ใช่เพียงแค่ต้นเดียว?” เซียวชุ่นอดที่จะรู้สึกอึ้งไปไม่ได้

“ลำโพงม่วง”เป้นสิ่งล้ำค่าที่หาเจอได้ไม่มากนัก ระดับความสำคัญที่มีต่อบรรดาผู้ฝึกกู่ ไม่ได้น้อยไปกว่าระดับความสำคัญของ “หินห้าทิพย์”ที่มีต่อผู้ฝึกบู๊เลย แม้กระทั่งสำหรับความสะดวกบางอย่าง ความสำคัญก็อยู่สูงกว่านั้นอยู่บ้าง

ถึงแม้ว่าสิ่งนั้นจะไม่ได้มีผลกับการเพิ่มความแข็งแกร่งในการฝึกฝนของเซียวชุ่น แต่อาศัยลักษณะพิเศษที่รุนแรงของ “ลำโพงม่วง”เขาก็แทบจะกลั่นโอสถพิเศษออกมาได้มากอยู่จริงๆ

ในขณะที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่นั้น หร่วนจินสุ่ยก็เอ่ยพูดขึ้นต่อ : “ ‘ลำโพงม่วง’เต็มสวนหากยังไม่เพียงพอที่จะทำให้นายหวั่นไหวได้ล่ะก็ ถ้าอย่างนั้นบวกกับ ‘ดินทมิฬ’เต็มสวนด้วยล่ะ?”

“ดินทมิฬ?”เซียวชุ่นมองหร่วนจินสุ่ยอย่างงุนงง

สามคำนี้เขาไม่เคยแม้แต่จะได้ยินเลยเสียด้วยซ้ำ แต่สิ่งนี้สามารถถูกหยิบมาเปรียบเทียบ “ลำโพงม่วง”ได้ เช่นนั้นจะต้องมีมูลค่าที่เหลือล้ำอย่างแน่นอน

“ดินแบบนี้ที่ฮั๋วเซี่ยของพวกนายมีคำเรียกอีกอย่างหนึ่ง เขาแฝงไปด้วยพลังชีวิตที่ไม่มีจุดจบ อีกทั้งทุกครั้งที่ถึงตอนกลางคืนก็จะปกคลุมไปด้วยสีสันต่างๆอย่างงดงาม พวกนายเรียกมันว่า.....”

ไม่รอให้หร่วนจินสุ่ยพูดจบ เซียวชุ่นก็เอ่ยพูดขึ้นมาสามคน