บทที่ 830 เที่ยวกลางดึก

ระหว่างที่ฉินเวิ่นเทียนกำลังครุ่นคิดอย่างได้ใจ หมีบินที่อยู่ด้านข้างก็พูดเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ "คุณชายฉิน ผมรู้สึกว่าพวกเราลองเปลี่ยนแผนอื่นดูไหม!"

"อ้อ งั้นว่ามาสิ!" ฉินเวิ่นเทียนมองเขาด้วยความน่าสนใจเพียงปราดเดียว

หมีบินยิ้มอย่างมีเจ้าเล่ห์ “ท่านรู้สึกว่าถ้าพวกเรารอสตาร์ไลท์เปิดกิจการแล้วไปป่วน ผลลัพธ์จะเป็นยังไง?”

"จุดนี้ฉันได้วางแผนไปนานแล้ว!" ฉินเวิ่นเทียนยิ้มขึ้นจางๆ

“เหอะๆ รอให้เขาเปิดกิจกรรมค่อยไปป่วนสักตั้ง งั้นธุรกิจของเขาคาดว่าคงจะแย่ อีกอย่างเวลานั้นไอ่อ้วนหวางก็อยู่ที่นั่น ถ้าเห็นถึงวันเปิดกิจการของสตาร์ไลท์เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนั้น อีกอย่างยังอยู่ในถิ่นของเขา ติดว่าคงไม่อาจนั่งนิ่งดูดายแน่นอน!”

“ไหนๆ ก็เป็นแบบนี้ งั้นทำไมพวกเราไม่รอให้ถึงวันนั้นค่อยรวมกำลังม้าทหารไปป่วนล่ะ!”

พูดถึงขั้นนี้ หมีบินนิ่งงัน จากนั้นก็พูดความคิดในใจของตัวเองออกมา

“ทำลายตอนนี้แบบนี้ อันที่จริงคิดๆ แล้วก็แค่เป็นเรื่องที่เจ็บๆ คันๆ หน่อยเท่านั้น อีกอย่างถ้าเซียวชุ่นนั่งเฝ้าอยู่ที่นั่นทุกวัน พวกนั้นก็คงทำอะไรไม่ได้!”

เวลานี้ท้ายที่สุดหวางเปียวก็รู้สึกโล่งอก เขากลัวที่สุดก็คือฉินเวิ่นเทียนจะให้ตัวเองส่งคยไปคอยก่อกวนเซียวชุ่น

ถ้าทำให้อีกฝ่ายโมโหเข้าจริงๆ งั้นต้องไม่ใช่เรื่องน่าอัศจรรย์อะไรแน่ๆ

ถ้ารอให้ร้านสตาร์ไลท์เปิดกิจการแล้วค่อยไปหาเรื่อง งั้นหมีบินคนที่เสนอข้อเสนอนี้ ก็ต้องไปพร้อมเขา

ติดตามลูกพี่ใหญ่ไปหาเรื่องคนอื่น หวางเปียวรู้สึกมีความมั่นใจขึ้นมาก!

"มา ดื่มเหล้าๆ !"

ฉินเวิ่นเทียนปล่อยสาวสวยในอ้อมกอด แล้วชูแก้วขึ้นมาสูงๆ จากนั้นก็แกว่งไปมาต่อหน้าหมีบินและหวางเปียว

"มาชนแก้ว!"

หวางเปียวและหมีบินก็ชูแก้วของตัวเองขึ้น ทั้งสามชนแก้วกันเบาๆ จากนั้นก็ดื่มเหล้าในแก้วจนไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว

เวลานี้ เซียวชุ่นขับรถไปที่พักของหวางเปียว ก่อนที่จะออกเดินทาง เขาก็ได้โทรหาไอ่อ้วนหวางเพื่อถามที่อยู่ของหวางเปียว

ในฐานะที่เคยเป็นเพื่อนร่วมกลุ่ม ไอ่อ้วนหวางก็ต้องรู้ว่าบ้านของอีกฝ่ายอยู่ไหนๆ หลังจากถามแล้ว ก็ส่งข้อความให้เซียวชุ่นโดยที่ไม่คิดอะไรเลย

ตอนนี้ไอ่อ้วนหวางถือว่ารู้จักเซียวชุ่นอย่างลึกซึ้งแล้ว หลังจากผ่านเรื่องราวมามากมาย เขารู้สึกนับถือในความสามารถทางการต่อสู้ของอีกฝ่ายมาก ฉะนั้นสำหรับเรื่องที่เซียวชุ่นไปหาคิดบัญชีกับหวางเปียว ในใจไม่ได้รู้สึกกังวลอะไรแม้แต่น้อย

ระหว่างทางก็ไม่พูดอะไร เซีนวชุ่นจอดรถไว้ตรงหน้าประตูคอนโดที่หรูหราแห่งหนึ่ง คอนโดนี้ถือว่าค่อนข้างมีชื่อเสียงในเหลยหยาง ว่ากันว่าตอนที่เปิดใหม่ ราคาขายต่อหนึ่งตารางก็แสนหยวนขึ้นแล้ว สำหรับวันนี้ก็ยิ่งมีมูลค่ามากกว่าเดิม!

"เหอะๆ ดูๆ แล้วหวางเปียวก็ค่อนข้างมีเงินอยู่นี่!"

เขายิ้มจางๆ แล้วจอดรถไว้ให้ดี จากนั้นก็ไม่เดินประตูใหญ่ ถือโอกาสตอนที่ไม่มีคน เดินปีนกำแพงเข้าไปด้านใน

ช่วยไม่ได้ ระบบรักษาความปลอดภัยของคอนโดระดับสูงนี้เข้มงวดเป็นพิเศษ เขาที่เป็นคนนอกแบบนี้ ต้องเข้าไปไม่ได้แน่นอน เมื่อเทียบกับไปพูดคุยกับรปภ. เป็นสุภาพบุรุษบนขื่อคานประหยัดเวลาก่อนเยอะ!

หลังจากเข้าเขตคอนโดแล้ว เซียวชุ่นก็เดินผ่านตึกสูงที่เป็นแถวๆ มาถึงตรงเขตตะวันตกที่เป็นบ้านสไตล์ตะวันตกแล้วเดินไปยืนอยู่ตรงด้านล่างของหลังที่สี่โดยตรง

เขาเงยหน้าขึ้นมองระเบียงที่อยู่ด้านซ้ายตรงชั้นสาม ด้านในมืดมิด หวางเปียวคงยังไม่กลับบ้าน

“ไอ้หมอนี่ใช้ชีวิตตอนกลางคืนได้ชุ่มชื่นดีนี่ มาทุบร้านกู วันนี้ทำให้มันคืนค่าเสียหายมาหนึ่งก้อน เรื่องนี้ไม่จบแน่ๆ !”

เซียวชุ่นพูดอย่างขมขื่น แล้วเดินตรงไปที่ทางเข้า เพราะประตูเป็นอิเล็กทรอนิกส์ เขาทำได้แค่รอที่นี่อย่างเงียบๆ

หลังจากนั้นไม่นาน ชายชราคนหนึ่งที่หยิบขยะออกมาก็ออกมาจากทางเดิน หลังจากที่อีกฝ่ายเปิดประตู เซียวชุ่นก็เดินเข้ามาอย่างราบรื่น