บทที่ 9

“ระหว่างที่เดินทางไปเมืองจี้โจวอาจจะยากลำบากสักหน่อยข้าจะส่งยาบำรุงไปให้เจ้านำติดตัวไปด้วย เจ้าต้องกินดื่มทุกวันจะบำรุงร่างกายได้เป็นอย่างดีเพื่อรอรับองค์ชายองค์หญิงตัวน้อยนะเหยียนเอ๋อร์”

นางยิ้มตอบฮองเฮาด้วยสายตาสิ้นหวังก่อนจะหันมองไปอ๋องฉินก็เห็นเขาลอบมองนางอยู่ก่อนแล้ว

‘ยิ้มแบบนั้นหมายความว่าอย่างไรกัน นี่เขาต้องการแกล้งนางใช่หรือไม่นะ’

‘การเดินทางไปชายแดนต้องพบกับความยากลำบาก ใช่สินะ! ให้คนรักของตัวเองอยู่สุขสบายส่วนตัวข้าต้องติดสอยห้อยตามเขาไปเพื่อหวังเอาไปทรมานเล่นสินะความคิดของคนผู้นี้ช่างร้ายกาจเสียจริง!’

ลู่เหยียนมิอาจล่วงเกินต่อหน้าพระพักตร์ได้นางทำได้เพียงยินยอมรับคำไปเท่านั้น

“ขอบพระทัยเพคะฮองเฮา”

ฮองเฮาทอดพระเนตรมองดูคนทั้งคู่ด้วยความปลื้มปิติยินดีอย่างยิ่ง

“เอาล่ะพระชายาฉินเจ้าออกไปก่อนเถอะ ข้ามีเรื่องจะหารือต่อกับสามีของเจ้าอีกเล็กน้อย”

“เพคะ”

คล้อยหลังลู่เหยียนซินออกไปแล้วฮองเฮาก็ขอตัวกลับไปยังวังหลังเช่นกัน เมื่อทั้งคู่จากไปแล้วฮ่องเต้ก็กลับมามีสีหน้าเคร่งขรึมเช่นเคยเขายกน้ำชาขึ้นมาดื่มพลางจ้องมองโอรสตรงหน้าก่อนจะพูดขึ้นมาว่า

“ยามนี้ที่ชายแดนเหนือมีกลุ่มคนคอยปล้นเสบียงอาหารเงินทองของมีค่า พวกมันทั้งปล้นและฆ่าชาวบ้านเหมือนผักเหมือนปลาให้ได้มาเพื่อสิ่งที่ต้องการ ชาวบ้านนับร้อยพันต่างสูญเสียเดือดร้อนกันถ้วนหน้า”

“ความจริงแล้วข้าตั้งใจเพียงให้แม่ทัพฮั่วเป็นคนจัดการเองแต่จนตอนนี้เรื่องราวก็ยังยืดเยื้อไม่จบสิ้นทั้งภัยแล้งที่กัดกินมาเป็นเวลายาวนานอีก เจ้าไปครั้งนี้ข้าหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะช่วยราษฎรได้ไม่มากก็น้อย” ฮ่องเต้ทอดพระเนตรโอรสของตนที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยความหวังที่เต็มเปี่ยม

“ลูกจะทำสุดความสามารถพ่ะย่ะค่ะ”

“พระชายาของเจ้านำนางไปด้วยอาจจะลำบากสักหน่อยแต่ข้ามีลางสังหรณ์ว่าในบางเวลานางอาจช่วยเจ้าได้”

อ๋องฉินส่ายหัวทันทีนางจะเป็นภาระของเขาถึงจะรู้อยู่ก่อนแล้วแต่การนำนางไปด้วยเป็นการทรมานนางอีกวิธีหนึ่ง เขายิ้มด้วยความพอใจเป็นอย่างมาก

ฮ่องเต้เห็นเขาแอบยิ้มก็คิดเอาไว้แล้วว่าเจ้าลูกคนนี้น่าจะกำลังหาทางทรมานชายาของตนเองเป็นแน่

'เฮอะ! แรกๆ ก็แบบนี้ล่ะหลังๆ กลัวจะเหมือนสุนัขที่ขาดเจ้าของไม่ได้นะสิ ข้ารู้ข้าเห็นเพราะข้าผ่านมาก่อนลูกข้าจะเหมือนใครถ้าไม่ใช่ข้ากัน!'

อ๋องฉินนั้นเป็นองค์ชายลำดับที่สามของฮ่องเต้เยว่เหวินเทียนแห่งแคว้นเป่ยฉี

ฮ่องเต้เยว่เหวินเทียนมีเหล่าองค์ชายองค์หญิงมากมายแต่ทายาทสายตรงที่เกิดจากฮองเฮาและพระสนมชั้นสูงมีเพียง

องค์รัชทายาทเยว่เหวินเฉินองค์ชายลำดับที่หนึ่งและอ๋องฉินเยว่เหมินหมิงองค์ชายลำดับที่สามที่เกิดจากฮองเฮาองค์ปัจจุบัน

อ๋องอี้เยว่เหวินหลี่ องค์ชายลำดับที่สองที่เกิดจากหยางกุ้ยเฟยและอ๋องซุนเยว่เหวินซุน องค์ชายลำดับที่สี่ที่เกิดจากหลินเต๋อเฟย

อ๋องฉินผู้นี้มีความสามารถในด้านการรบที่มากฝีมือทั้งวรยุทธ์ยังล้ำเลิศกว่าผู้ใด เขากุมอำนาจทางการทหารเป็นท่านอ๋องที่ได้รับความไว้เนื้อเชื่อใจจากฮ่องเต้เป็นอย่างมาก