บทที่ 147 ทำเรื่องราวใหญ่โต!!!

บ้านของตระกูลโจวไม่ได้ชื่อเสียงอะไรมากนัก เป็นวิลล่าที่มี4ชั้น พื้นที่โดยรอบเขียวขจีเนื่องจากได้รับการดูแลเป็นพิเศษ เมื่อมองจากภายนอก เหมือนครอบครัวเศรษฐีในแบบฉบับทั่วไป

แน่นอนว่า ในส่วนของทำเลและพื้นที่ กลับเป็นวิลล่าโซนที่ดีที่สุดในแถบนี้

ตอนที่เหลิงหยุนฉีมาถึงนั้น ยังตั้งใจนำดอกกุหลาบจูเลียตติดไม้ติดมือมาให้กระถางหนึ่ง ตอนที่มอบให้คู่สามีภรรยาตระกูลโจว สีหน้าของอีกฝ่ายแสดงความแปลกใจอย่างเห็นได้ชัดเจน

“ดอกไม้นี่...” สวยมาก แต่นี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ที่สำคัญคือ “นี่มันล้ำค่าเกินไปมั้ย!” คุณหญิงโจวลูบคลำกลีบดอกไม้อย่างตื่นเต้น

ซึ่งเป็นกุหลาบพันธุ์แรกของ David Austin Roses gardens ที่ใช้เวลา 50 ปีในการเพาะพันธุ์ขึ้นมา หายากและล้ำค่ามาก มีชื่อเสียงระดับโลก ครั้งแรกที่มีการประมูลขาย ถูกประมูลไปในราคา 3 ล้านปอนด์ ถึงตอนนี้กุหลาบจูเลียตกลายเป็นกุหลาบที่แพงที่สุดในโลก หลายปีที่ผ่านมานี้ ศูนย์เพาะเลี้ยงในประเทศมีการเพาะพันธุ์อย่างต่อเนื่อง แม้ว่าราคาจะเกินความสมเหตุสมผลไปมาก แต่ยังคงหาได้ยากอยู่ดี

คุณหญิงโจวคิดไม่ถึงเลยว่าตนเองจะได้รับของขวัญจากการพบเจอเช่นนี้ จนแสดงอาการตกใจจนแน่นิ่งไป

โจวอี้หมิงก็คาดไม่ถึงจนแสดงออกอย่างชัดเจน

เขากับภรรยาเตรียมขอบคุณคนอื่น ตรงกันข้ามยังเอาของขวัญที่ล้ำค่าเช่นนี้มาให้ เวลานั้น พลันเกิดอาการเขินอายขึ้นมาอย่างยากยิ่ง

แต่เหลิงหยุนฉีกลับแสดงสีหน้าท่าทางเป็นปกติ พลางยิ้มและพูดอธิบายติดปากออกมาประโยคหนึ่ง “คุณยายของหนูก็ชอบดอกไม้เหมือนกันค่ะ จึงตกแต่งไว้ในห้องต้นหนึ่ง หนูกลัวว่ามันจะละเอียดอ่อนเกินไป จนตัวเองเลี้ยงดูไม่ดี จึงหยิบยืมของคุณยาย มาให้คุณอาหญิงนี่แหละค่ะ”

คำพูดนี้ของเหลิงหยุนฉี ทุกคนต่างรู้ดีว่าเป็นคำพูดสุภาพ

เป็นดอกไม้ที่ปลูกยากขนาดไหน นั่นก็ขึ้นอยู่กับการดูแลจากบ่าวรับใช้ในบ้านหรือคนสวน แล้วจะเลี้ยงไม่ดีได้ยังไง

“เมื่อคืนโจวหยุนสร้างความวุ่นวายให้หนูแล้ว แถมหนูยังส่งดอกไม้แบบนี้มาให้อาอีก...”

คุณหญิงโจวเหล่มองลูกสาวที่ตนเองเลี้ยงมากับมืออย่างเฉยชา รู้สึกปวดหัว คนอื่นมาเป็นแขก แถมยังเอาของขวัญที่แสนล้ำค่าเช่นนี้มาด้วย เธอกลับไม่ห้ามไว้สักนิด

โจวหยุนจ้องมองกุหลาบดอกนั้น พลันแสดงท่าทางไร้เดียงสา

สิ่งทีทำให้แม่ของเธอพูดว่าล้ำค่า นั้นก็แพงขนาดไหนเนี่ย

ก่อนหน้านี้ตอนที่นั่งคุยสัพเพเหระกันอยู่ จึงหลุดปากออกไป ปกติแม่เธอชอบดูแลต้นไม้ ตอนที่เหลิงหยุนฉีออกจากบ้าน ก็หยิบดอกไม้นี้ติดไม้ติดมือออกมาจากบ้านที่ไว่ทันทันที

ตอนนั้นเธอยังคิดว่า โชคดีที่ไม่ใช่ของขวัญล้ำค่าอะไร จนรู้สึกว่า ตนเองไม่รู้จักสิ่งของเลยเหรอ?

โจวอี้หมิงมองเห็นท่าทางของลูกสาวเป็นแบบนี้ จะไปรู้เรื่องอะไรล่ะ

คนเราไม่สามารถเทียบเคียงกันได้เมื่อเจอคนที่เลิศหรูกว่าก็จะโมโห ไม่ใช่เรื่องตลกจริงๆ

ดูสาวน้อยนี่สิ เมื่อขึ้นมารับตำแหน่ง ก็ควบคุมบริษัทได้อย่างมั่นคง จัดการเรื่องราวต่างๆ ได้อย่างราบรื่น ขนาดมาเป็นแขกถึงชานเรือน ยังรู้ความชื่นชอบของที่บ้านตนเองอย่างรู้ไส้รู้พุง