บทที่ 178 สรวงสวรรค์หรือขุมนรก

พฤติกรรมเช่นนี้ของเหลิงหยุนฉีเรียกเสียงฮือฮาโดยตรงจากโลกอินเทอร์เน็ตทันที

ยอดการค้นหาสามอันดับแรก ราวกับถูกเธอยึดครองไปเรียบร้อยแล้ว

อันดับหนึ่ง – คุณกำลังสอนฉันทำงานอยู่เหรอ?

อันดับสอง -- BOX พาคุณไปสัมผัส VR (virtual world) “STREAMER” สมจริงของหาดไว่ทันของเมืองเซี่ยงไฮ้

อันดับสาม – พันธมิตรอันแข็งแกร่งระหว่างเหลิงซื่อกับโจวซื่อ วงการบันเทิงจะเข้าสู่ศตวรรษใหม่!

ท่ามกลางกระแสนิยมสูงสุด กระทั่งมีคนสงสัย เธอลงทุนครั้งมหาศาลในการซื้ออันดับยอดการค้นหาทำเหมือนซื้อผักมาปลูกในที่ของตนเองเช่นนั้น

คนในจางซื่อกรุ๊ปต่างมึนงง

อะไรที่เรียกว่าอัจฉริยภาพทางการตลาดเหรอ?

แบบนี้ก็ได้ด้วย???

ฝ่ายประชาสัมพันธ์ของพวกเขาดีใจจนเป็นบ้าไปกันหมดแล้ว บนโลกใบนี้ทำไมถึงได้มีเรื่องที่ดีเช่นนี้

เป็นเพียงการลงนามเซ็นสัญญาอย่างเรียบง่ายก็เท่านั้นเอง แต่กลับมีประสิทธิภาพดังเป็นพลุแตกเช่นนี้

ตอนนี้สุ่มหาคนที่มีชื่อเสียงสักคน เกรงว่าล้วนก็ทราบเป็นอย่างดีในเมืองเซี่ยงไฮ้มีจางซื่อกรุ๊ป ที่เกิดโด่งดังไปทั่วในโลกอินเทอร์เน็ตในชั่วขณะ

ในส่วนอุตสาหกรรมอื่นๆ บางที่ไม่จำเป็นต้องเรียกกระแสความสนใจมากมายขนาดนี้

แต่ในส่วนของวงการบันเทิงมันไม่ใช่!

การตกเป็นเป้ากระแสแบบฟรีๆ ถือว่าเป็นเทพสวรรค์ประทานรางวัลมาให้ อ้อไม่ใช่สิ ท่านประธานเหลิงเป็นคนประทานรางวัลมาให้!

ทุกคนในบริษัทล้วนดีใจและวิ่งกันไปมา จนน้ำตาไหลอย่างปีติยินดี

ด้วยการมีคนคนหนึ่งที่เดินออกไปกระทั่งกดดันจนดึงดูดทั้งงานได้อย่างยอดเยี่ยม และมีท่านประธานสาวที่สามารถขัดบัญชาสวรรค์พาทั้งบริษัทชนะขาดลอยแล้วมันมีความรู้สึกยังไงล่ะ?

กราบขอบพระคุณงามๆเลยทีเดียว!

เจ๋งสุดยอดไปเลย!

นี่บทละครของแมรี่ ซูหรือเปล่าเนี่ย?

ช่วยให้พวกเราแบบนี้อีกเยอะๆ!

การทำงานข้ามวันข้ามคืนในสัปดาห์นี้ ราวกับความเจ็บปวดในการทำงานล่วงเวลาหายเป็นปลิดทิ้งไปทันที ราวกับพวกเขาเห็นโบนัสและผลงานปลายปีใกล้เข้ามาทุกทีซึ่งกำลังยิ้มให้กับพวกเขาอยู่

ส่วนทางฝั่งซุนหยาน กลับไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย

ภายในงาน นักข่าวของสำนักพิมพ์นิตยสารบุกเบิกไหวพริบดีมากที่ลากเธอออกไปทันที โชคดีที่สามารถหนีรอดจากนักข่าวพวกนั้นที่เป็นทิศทางสัมภาษณ์ ตอนนี้ หลังได้แจ้งสถานการณ์แก่บก.จางทั้งหมดทุกอย่างละเอียดยิบย่อยที่สุดแล้ว พลันเอาตัวซุนหยานทิ้งให้อยู่ในห้องทำงานของบก. จนเรื่องเงียบไปแล้ว

บก.จางจ้องหน้าซุนหยานด้วยหน้าตาไม่อยากจะเชื่อ อีกฝ่ายยังเกิดอาการหวาดหวั่นตกอยู่ในภวังค์ยังไม่ได้สติกลับมา ทั้งสองฝ่ายต่างสูญเสียทักษะในการสื่อสาร

สิ่งเดียวที่ไม่เหมือนกันคือ ซุนหยานถูกเหลิงหยุนฉีตอบโต้กลับจนหวั่นไหวตาม จนสมองเบลอไปหมดแล้ว

ส่วนบก.จางนั้นอ้าปากค้าง ขาดแค่คำว่า “ไปทำเรื่องให้แย่ลงหนักกว่าเดิม” ประทับอยู่บนใบหน้าเท่านั้นเอง