บทที่ 184 ปฏิกิริยาอันน่าทึ่ง

“โอเค ไม่ล้อเล่นแล้วก็ได้” เหลิงหยุนฉีทิ้งตัวนั่งบนโซฟา แต่ไม่ได้ดื่มกาแฟ ยกแก้วนมขึ้นมาดื่มแทน “ฉันเดาว่า พรุ่งนี้หุ้นของเซี่ยวซื่อต้องเกิดการสะเทือนแน่ๆ ถ้าสมองของซุนหยานยังปกติดี พอเห็นกระแสสื่อดังกล่าว ก็น่าจะหันมาร่วมมือกับสำนักข่าว เพื่อเอาชีวิตรอดจากการแท้งในช่วงเวลานี้”

ดีไม่ดีเธออาจจะยังคิดอะไรลมๆแล้งๆเกี่ยวกับการท้องการแต่งก็ได้

แต่ถึงอย่างนั้น ตอนนี้ทั้งโลกออนไลน์เขารู้กันหมดแล้ว ถ้าเซียวหรานลงมือกับเธอในเวลานี้ ก็คงจะชัดเจนเกินไป ด้วยเหตุนี้ จึงต้องให้เธอเก็บเด็กเอาไว้ก่อน

ท้ายที่สุด ตอนนี้ "การโยนความผิด" ของเซียวซื่อได้ถูกทุบทำลายลงแล้ว และผลกระทบต่อชื่อเสียงของบริษัทนั้นหนักกว่าตอนที่ซุนหยานถูกเธอฉะเมื่อช่วงเช้าเสียอีก

ถ้าตอนนี้ยังไปบังคับให้ซุนหยานทำแท้งอีก สื่อก็จะสามารถเปิดโปงต่อได้

ในเวลานั้น ภาพลักษณ์ "ขาดความรับผิดชอบ" ของเซียวหรานในสายตาของคนอื่นก็จะยิ่งเด่นชัดขึ้น

สิ่งนี้ไม่ว่าเจ้าของบริษัทคนไหน ก็ไม่ใช่เรื่องดีทั้งนั้น

ตราบใดที่คนของฝ่ายกฎหมายเซียวซื่อกรุ๊ปไม่ได้มีดีแค่ทานข้าว ก็น่าจะเข้าใจ ว่าตอนนี้คนเขารู้กันทั่วโลกออนไลน์แล้ว ว่า​ “แฟนสาวไม่เป็นทางการ” ของประธานเซียวกำลังตั้งครรภ์ ถ้าจะออกประกาศไล่ออกก็เกรงว่าจะทำต่อไม่ได้

ส่วนเซียวหราน…..

อืม

เหลิงหยุนฉีดื่มนมอุ่นๆอย่างสบายอารมณ์

ป่านนี้เซียวหรานคงกำลังคลั่งทำลายข้าวของอยู่แน่ๆ

แล้วก็เป็นอย่างที่เหลิงหยุนฉีคาดการณ์เอาไว้ ตอนเซียวหรานเห็น “ข่าวเฉพาะกิจ” ที่สื่อจากสำนักข่าวทั้งสามแห่งปล่อยออกมาพร้อมกัน ก็กวาดข้าวของบนโต๊ะทันที!

“ไปสืบมา! คนที่อยู่เบื้องหลังสื่อพวกนี้เป็นใคร!” เซียวหรานคาดคิดไม่ถึง ทั้งๆที่ตัวเองป้องกันทุกครั้ง แล้วไปทำซุนหยานท้องได้ยังไง

ประเด็นคือ เขารู้เรื่องนี้ช้ากว่าพวกสื่อเสียอีก ตอนนี้คิดจะปิดปากก็คงไม่ทันแล้ว

เลขาหายตัวไปนาน ซุนหยานทำให้บริษัทตกอยู่ในภาวะวิกฤติ ตอนนี้ ทุกคนต่างรู้สึกว่าตัวเองตกอยู่ในอันตราย เมื่อได้ยินเซียวหรานระเบิดคำพูดออกมาแบบนั้น ทุกคนก็รีบแตกกระจาย ไปสืบต้นตอของสื่อพวกนั้น

เซียวหรานหน้าดำคล้ำเครียด และในตอนนี้เอง เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา

เมื่อหน้าจอโชว์เบอร์โทรเข้า สีหน้าของเขาก็ดำทะมึน

สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วกดรับสาย

“ตกลงมันเรื่องอะไรกันแน่? ผู้หญิงคนนั้นท้องลูกแกเหรอ? แถมสื่อยังเล่นข่าวแล้วด้วย! สมองแกมีปัญหาหรือไง? เรื่องของเหลิงหยุนฉียังไม่ทันเคลียร์เสร็จ ก็มาเกิดเรื่องนี้อีกเหรอ!”

ต่อให้อยู่ห่างไกลกันแค่ไหน เสียงไม้เท้าที่ท่านเซียวใช้กระแทกกับพื้นก็ยังดัง “ตึกๆ” เข้ามาในสายให้ได้ยิน

เซียวหรานอดกลั้นมานาน ตอนนี้ยังมาถูกคุณท่านด่าไม่เหลือชิ้นดีอีก จึงแอบสบถออกมาเสียงเบา ใบหน้าถมึงทึงเป็นที่สุด “ผมจะจัดการเอง คุณปู่ไม่ต้องห่วง”

“ฉันว่าอสุจิขึ้นสมองจนมีปัญหาแน่ๆ ถึงได้ส่งคนสมองทึบแบบนังนั้นไปหาเรื่องคุณหนูตระกูลเหลิง! จะจัดการเองงั้นเหรอ? ถ้าแกยังทำอะไรแบบนี้อีก เชื่อไหม ว่าตระกูลเหลิงมาเอาเรื่องแกถึงที่แน่!” คราวที่ถูกแล้วถูกท่านเหลิงเยาะเย้ยมา เขาก็โกรธจนต้องปาจานฝนหมึกใบโปรดทิ้ง คราวนี้ยังมาเกิดเรื่องบ้าๆนี่อีก!

ท่านเซียวเริ่มสงสัยว่าทำไมหลายปีที่ผ่านมาตัวเองถึงมองผิดได้! เมื่อก่อนยังคิดว่าหลานชายคนนี้สมบูรณ์แบบทุกอย่าง แต่ตอนนี้พอเจอนังเด็กตระกูลเหลิงนั่น เซียวหรานก็ไม่เคยทำอะไรราบรื่นได้สักที

“พอได้แล้ว!”

เซียวหรานฟังมาถึงตรงนี้ ก็ไม่สามารถทนได้อีกต่อไป เส้นเลือดผุดขึ้นมาตามลำคอ จากนั้นก็ตัดสายทิ้งเอาดื้อๆ