บทที่ 214 ความคิดของเฉียวหยู่โม่

เมื่อออกจากห้องประชุม เหลิงหยุนฉีกับเฉียวหยู่โม่ก็กลับมาที่ห้องทำงานชั้นบนสุด และกำลังเตรียมจะพักผ่อนสักครู่ แต่กลับเห็นผู้ช่วยเหมยถือถ้วยน้ำชามองมาทางเฉียวหยู่โม่ด้วยสายตาตกตะลึงอยู่ที่หน้าประตู

เหลิงหยุนฉีขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ผู้ช่วยเหมยก็ไม่ได้พบเฉียวหยู่โม่เป็นครั้งแรก ทำไมถึงได้เผยสีหน้าท่าทางแบบนี้ออกมา? ต่อมาเธอก็นึกถึงสีหน้าท่าทางของบรรดาคนที่มาสมัครงานเมื่อครู่ตอนที่เข้ามาในห้องประชุมอีกครั้งแล้วมองมาทางคนข้างกายผู้นี้ จึงเอ่ยขึ้นอย่างอดไม่อยู่ว่า “เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรอ”

ผู้ช่วยเหมยส่ายหน้าโดยไม่รู้ตัว เธออ้าปากแต่กลับไม่รู้ว่าควรจะพูดยังไง

พูดว่าเธอได้ดูคลิปข่าวเศรษฐกิจข่าวนั้นโดยไม่ได้ตั้งใจ? บอกกับท่านประธานว่า คนข้างกายของคุณท่านนี้เพิ่งจะเซ็นสัญญาห้าแสนล้านดอลลาร์สหรัฐฯที่ทวีปยุโรปไป แต่กลับทิ้งเรื่องพวกนั้นเอาไว้ไม่สนใจ วิ่งมาที่บริษัทของพวกเราเพื่อ “ควบคุมดูแล” การสัมภาษณ์?

แม้ว่าความสามารถของเธออาจจะไม่ได้แข็งแกร่งมาก แต่การดูสีหน้าคนนั้นเก่งมาก

“ไม่มีเรื่องอะไรค่ะ เพียงแค่คิดไม่ถึงว่าพวกคุณจะกลับมาเร็วขนาดนี้ ยังนึกอยู่เลยว่าพวกคุณจะพูดให้กำลังใจกับพนักงานใหม่ ฉันจะไปชงกาแฟให้พวกคุณนะคะ?”

เอ่ยแล้ว ก็เตรียมจะเดินไปทางห้องชงชา

“ไม่ต้องหรอก” เหลิงหยุนฉีไม่ได้ถามต่อ แต่กลับส่ายหน้า “นี่ก็ถึงเวลาแล้ว อีกครู่พวกเราจะออกไปกินข้าว คุณไปทำธุระของคุณเถอะ”

ผู้ช่วยเหมยพยักหน้า ถือถ้วยชาในมือกลับไปยังที่นั่งของตัวเอง

เฉียวหยู่โม่ขมวดคิ้ว แม้ว่าเขาจะไม่ได้รับผลกระทบจากสายตาของคนอื่น แต่วันนี้มักจะรู้สึกว่าผิดปกติอยู่บ้าง

และในตอนนี้เองที่เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้นมา เมื่อกดรับสาย เสียงของหลัวจิ้นก็ดังลอยมาจากปลายสายทันที “คุณชายเฉียว ข่าวเศรษฐกิจได้รายงานเรื่องที่บริษัทพวกเราลงนามเซ็นสัญญากับทุกประเทศในทวีปยุโรปแล้ว ตอนนี้มีสื่อมวลชนไม่น้อยเลยที่ต้องการนัดหมายสัมภาษณ์คุณชายครับ”

ในที่สุดเฉียวหยู่โม่ก็เข้าใจถึงสีหน้าประหลาดของคนมากมายในวันนี้ ทว่า เขาเพียงแค่หลุบตาลงโดยที่สีหน้าไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย “ปฏิเสธไปให้หมด”

หลัวจิ้นกลับลังเลอยู่บ้าง “หน่วยงานที่เกี่ยวข้องคิดจะใช้การร่วมมือจดสิทธิบัตรในครั้งนี้เป็นรายงานใบกังหันลม” ถึงอย่างไร มูลค่าการลงนามสัญญาในครั้งนี้ก็ทำลายสถิติที่บันทึกเอาไว้ เพื่อเปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์ระหว่างประเทศของการส่งออกสินค้าราคาถูกภายในประเทศในวันวาน สำนักข่าวล้วนร้อนใจกันหมดแล้ว ไม่อย่างนั้นเขาก็คงจะไม่รบกวนคุณชายเฉียวเช่นกัน

มือข้างหนึ่งของเฉียวหยู่โม่ลูบผ่านโต๊ะกระจกเบาๆ นัยน์ตามีแววเข้าใจพาดผ่านไป

เรื่องเปิดชื่อเผยใบหน้านั้น เขาไม่ชอบมาก แต่ว่าอยู่ในตำแหน่งนี้ก็สมควรจะทำเรื่องที่ตำแหน่งนี้ควรจะทำ

สื่อของภาครัฐเป็นตัวแทนความต้องการของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง หลายปีมานี้ตระกูลเฉียวไม่เคยปฏิเสธในตอนที่ประเทศต้องการ เห็นได้ชัดว่าครั้งนี้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องคิดจะกระตุ้นแนวโน้มการพัฒนาสิทธิบัตรของธุรกิจ ส่งเสริมการพัฒนานวัตกรรมใหม่ๆ

“รับปากสื่อของภาครัฐพวกนั้น บอกพวกเขาให้รวมตัวกันมาสัมภาษณ์ ส่วนสื่อที่เหลือก็ให้ปฏิเสธอย่างอ้อมค้อม จันทร์หน้าผมจะกลับเมืองหลวง”

เฉียวหยู่โม่เอ่ยสั้นๆอย่างชัดเจนและตรงประเด็น จากนั้นก็วางสายโทรศัพท์