บทที่ 215 เอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ไม่เหมือนใครของเฉียวหยู่โม่

ทั้งสองกินข้าวเสร็จแล้วก็แยกย้าย คนหนึ่งกลับบริษัทไปเป็นเจ้านายตัวอย่างต่อ อีกคนกลับไปจัดการเรื่องราวที่โรงแรม

ตั้งแต่ต้นจนจบเหลิงหยุนฉีไม่ได้เอ่ยถามเฉียวหยู่โม่จริงๆ แต่เมื่อเธอกลับไปถึงห้องทำงาน ผู้ช่วยเหมยก็มาปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเธออย่างรู้ตัว

“เมื่อครู่ประธานเฉียวอยู่ด้วย ดิฉันไม่สะดวกจะเอ่ยออกมาตรงๆ ท่านประธานดูข่าวนี้สิคะ” เธอเอ่ย และกดเปิดปุ่มเล่นคลิปวิดีโอบนโทรศัพท์มือถือ บนหน้าจอปรากฏข่าวเศรษฐกิจที่ถูกรายงานในห้องรายงานข่าวเมื่อเช้าขึ้นมา

อภัยให้เหลิงหยุนฉีที่รู้การเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ก่อนหน้านี้ของเฉียวซื่อ กระทั่งในงานเลี้ยงวันเกิดของเธอ สายโทรศัพท์ของเฉียวหยู่โม่ก็มีมาไม่ขาดสายเลย

แต่ว่าห้าแสนล้านดอลลาร์สหรัฐฯ?

ตัวเลขนี้ยังคงทำให้เธอตะลึงอยู่ดี

“เป็นอย่างที่คิดเอาไว้เลย...” เหลิงหยุนฉีพึมพำอย่างอดไม่อยู่ เพียงแต่ว่า อะไรเป็นอย่างที่คิดเอาไว้นั้น เธอกลับไม่ได้พูดออกมาจนจบ

ผู้ช่วยเหมยมองเธอด้วยสีหน้าประหลาดใจ แต่ก็รู้หน้าที่ของตนเองว่าเรื่องที่ไม่ควรสอบถามก็ไม่ควรจะถามให้มาก

เหลิงหยุนฉีคืนโทรศัพท์มือถือให้เธอ ขณะที่จัดการอารมณ์ความรู้สึกก็เอ่ยต่อว่า “ตอนบ่าย จางเหอจะมารายงานตัวที่ฝ่ายบุคคล เชื่อว่าคุณก็คงรู้เช่นกันว่าหลังจากนี้เขากับคุณจะเป็นเพื่อนร่วมงานกันแล้ว”

ผู้ช่วยเหมยรีบพยักหน้า แม้ว่าจะทำงานอยู่ภายใต้ความดูแลของจางหมินมานานหลายปีขนาดนี้ แต่ระยะนี้ เธอค้นพบชัดเจนว่าตนเองตามความคิดของเหลิงหยุนฉีไม่ทัน สำหรับเธอแล้ว การที่มีผู้ช่วยใหม่เพิ่มมาอีกคนนั้นเป็นเรื่องที่ดีเรื่องหนึ่ง

“งานของพวกคุณสองคนนั้นไม่เหมือนกัน หลังจากนี้เรื่องราวที่จะต้องสื่อสารกับฝ่ายงานในบริษัท โดยพื้นฐานฉันจะมอบหมายให้คุณ ส่วนเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการจัดการดำเนินงานของบริษัท ภาระหน้าที่นี้ฉันจะยกให้เขาเยอะหน่อย เดิมเขาเป็นทนาย มุมมองความคิดและตรรกะค่อนข้างละเอียดรัดกุม และยังเป็นหนึ่งในคณะที่ปรึกษาของบริษัทเรา เขามีข้อดีของเขา คุณก็มีจุดเด่นของคุณ” เหลิงหยุนฉียิ้มบางๆให้เธอ “ช่วงแรกคุณก็พาเขาไปทำความคุ้นเคยกับธุรกิจของบริษัทก่อน รอจนเขาชำนาญแล้ว ทางคุณก็จะเบาลงเยอะ”

ผู้ช่วยเหมยรับคำด้วยความรู้สึกดีใจมาก และหมุนตัวเดินออกไปจากห้องทำงานของเหลิงหยุนฉี

กลับเป็นเหลิงหยุนฉีที่นวดขมับอย่างอดไม่อยู่

ห้าแสนล้านดอลลาร์สหรัฐฯ จะทำอย่างไรดี?

โลภไปหน่อย

เรื่องใหญ่ขนาดนี้ แต่ตอนที่เฉียวหยู่โม่มาเซี่ยงไฮ้ กลับมีสีหน้าเรียบเฉย เขาทำได้ยังไงกัน?

เธอไปเก็บโค้ชคนหนึ่งที่ร่ำรวยขนาดไหนมากัน?...

เวลาในช่วงบ่ายผ่านไปอย่างรวดเร็ว ความสามารถในการปรับตัวและการเรียนรู้ของจางเหอนั้นไม่ธรรมดาสามัญอย่างที่คิดเอาไว้เลยจริงๆ ผู้ช่วยเหมยอธิบายสอนทุกอย่างที่เธอรู้สุดความสามารถ เขาก็มีความเข้าใจเกี่ยวกับกระบวนการทำงานของฝ่ายงานในบริษัทโดยสัญชาตญาณ ทั้งสองคนเข้ากันได้ดีกว่าที่เธอจินตนาการเอาไว้