บทที่ 218 ความรู้สึกของเฉียวหยู่โม่

เฉียวหยู่โม่ที่ได้ยินเสียงตัดสาย เส้นเลือดตรงขมับของเขาเต้น“ตุบๆ”

ไม่ต้องคิด เขาก็สามารถเดาออก ในสมองของหวังเชียนกำลังคิดอะไรอยู่ตอนนี้！

ประเด็นคือ……

ชั่วขณะหนึ่งเอง เขาก็มีความคิดแบบนี้เช่นกัน

เรื่องแบบนี้ ถ้าไม่คิดไปทางนี้ แน่นอนว่าคงจะบริสุทธิ์อย่างไร้ที่ติ แต่ถ้าหากได้คิดไปในทางอื่นแล้วล่ะก็ ยิ่งจะทำให้จิตใจฟุ้งซ่าน ไม่สามารถควบคุมได้……

เหลิงหยุนฉีไม่เข้าใจ ตัวเองบอกด้วยความหวังดีว่ามีตั๋วการแข่งขันฟอร์มูลาวัน เหตุใดจู่ๆหวังเชียนก็ตัดสายไป

อีกทั้ง ดูปฏิกิริยาของเฉียวหยู่โม่ ราวกับ……มีบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล？

“ปะ……เป็นอะไรหรอคะ？”เหลิงหยุนฉีพูดขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว เพียงแต่ว่า เสียงของเธอยังคงหอบหายใจอย่างแรง

เฉียวหยู่โม่ไม่ได้หันกลับมา เขากลัวว่าสีหน้าของตัวเองจะทำให้เธอตกใจ“ผมไปช่วยคุณซื้อน้ำนะครับ คุณอย่าพึ่งวิ่งไปไหนล่ะ”

พูดจบ ไม่รอให้เหลิงหยุนฉีรู้สึกตัว เขาก็รีบวิ่งข้ามถนนไปทันที

มองดูคนบางคนที่ทำท่าทำทางเร่งรีบ นัยน์ตาของเหลิงหยุนฉีถอนหายใจเบาๆ

เมื่อคนเปรียบเทียบกับคน ก็จะทำให้โมโหเปล่าๆ！

คิดไม่ถึงว่า ในฐานะที่ตนเป็น“ลูกของครอบครัวอื่น”จากปากของเพื่อนสนิทของเธอ กลับต้องมีวันที่ตัวเองรู้สึกสะท้อนใจแบบนี้

ระยะทางที่เหมือนกัน แต่ตนกลับเหนื่อยหอบเป็นหมา เฉียวหยู่โม่ ไม่เพียงแต่ไม่มีเหงื่อหยดแม้แต่หยดเดียว ลมหายใจของเขาก็ไม่เปลี่ยน ด้วยพละกำลังขาของเขา เกรงว่าคงจะวิ่งเร็วได้อีกหนึ่งชั่วโมงเป็นแน่！

ช็อกเกินคนไปแล้วนะ！

เหลิงหยุนฉีหลับตาลง พิงไปกับต้นไม้ แล้วพักผ่อนย่างยอมแพ้โชคชะตา

ดูท่า รูปร่างเล็กบอบบางของเธอ ถ้าอยากจะฝึกให้ได้เหมือนเฉียวหยู่โม่ หนทางอีกยาวไกล……

เฉียวหยู่โม่รีบเดินเข้าไปในเซเว่นข้างทาง พนักงานแคชเชียร์เป็นเด็กสาวคนหนึ่ง เธอมองมาที่เขาอย่างเหม่อลอย

นับตั้งแต่ที่เขาเดินเข้ามาจากประตูที่เปิดอัตโนมัติ จนเข้าไปหยิบน้ำเย็นขวดหนึ่งมาจากตู้แช่เย็น และเดินไปที่ชั้นวางเพื่อหยิบน้ำอุณหภูมิห้อง เธอก็รู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังฝันไป

ในฝัน ชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่ง แต่กลับดื่มน้ำเย็นท่ามกลางอากาศหนาวเย็นแบบนี้ในเซี่ยงไฮ้เนี่ยนะ？？？

“เอ่อคือ สวัสดีค่ะ คุณผู้ชาย ทางเรามีเครื่องดื่มอุ่นๆนะคะ”เด็กสาวจ้องมองมาที่เฉียวหยู่โม่ตาปริบๆ ที่ดื่มเย็นไปเกือบครึ่งขวด โดยไม่หยุด เธอสงสัยว่าตัวเองยังฝันไม่ตื่น