บทที่ 220 จุดจบของซุนหยาน

หลังจากเซียวหรานเดินจากไป สองมืออันสั่นเทาของซุนหยานก็ประคองท้องของเธอไว้

กระทั่งเธอยังไม่ทันได้สัมผัสการเคลื่อนไหวของเด็กน้อยคนนี้เลยด้วยซ้ำ

แต่ตอนนี้ เธอไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว

สองเท้าของเธอเดินออกมาจากเตียงนอน เธอสวมรองเท้า เดินเข้าห้องน้ำด้วยตัวที่สั่นสะท้าน

วินาทีที่เธอเปิดก๊อกน้ำขึ้น เธอมองเข้าไปในกระจก หญิงสาวที่ใบหน้าซีดเซียวเหมือนผี เธอไม่กล้ามองแม้แต่แวบเดียว

ต่อมา เธอก็กัดริมฝีปากแน่น แล้วสูดอากาศหายใจเข้าลึกๆ

ด้วยคราบน้ำที่หกลงบนพื้น เธอเหยียบมันลงไปทันที

“อ๊ากกกก！！！！”

เสียงกรีดร้องอย่างโหยหวน ดังออกมาจากห้องทันที

บริเวณโถงทางเดินด้านนอก พยาบาลที่กำลังเตรียมจะส่งอาหารให้ถึงกับตกใจ รีบผลักประตูเข้ามาในห้อง

วินาทีต่อมา สิ่งที่เข้ามาในม่านตา ก็คือเลือดข้นสีสดที่นองเต็มพื้นห้องน้ำ เลือด ราวกับไหลออกมาไม่หยุด

บนพื้น หญิงสาวที่สวมชุดผู้ป่วยส่ายหน้าไปมาอย่างสิ้นหวัง ใบหน้าของเธอซีดจนดูเหมือนผสานกับกระเบื้องผนังสีขาว เธอยื่นมืออันสั่นเทาออกไป แล้วหลับตาลงอย่างเจ็บปวด“ชะ ช่วยฉันด้วย！”

พูดจบ เธอก็สลบไป……

ข่าวซุนหยานที่“แท้งเพราะลื่นล้ม”ก็ติดชาร์จค้นหายอดฮิตในเช้าวันนั้นเลยทันที

นักข่าวที่เฝ้าดูสถานการณ์ในโรงพยาบาลสีหน้าราวกับท้องผูก ถูกหัวหน้ากองบรรณาธิการตำหนิ

วันนี้พวกเขาพึ่งซื้อข้าวเช้าเสร็จ ได้ทานอะไรร้อนๆไป พอกลับมาก็ได้ยินพยาบาลร้องตะโกนด้วยความตกใจเหมือนทำอะไรไม่ถูกว่า“หญิงตั้งครรภ์หกล้มค่ะ！”

วินาทีนั้น พวกเขายังคงรู้สึกมึนงง คิดว่าผู้ป่วยห้องอื่นเกิดอุบัติเหตุ

แต่สุดท้าย พอเข้ามาในห้องผู้ป่วย ก็พบถึงความซวย！

ที่แท้ก็คือซุนหยานนั่นเอง！

ถ้าเซียวหรานอยู่ในที่เกิดเหตุ แม้ว่าพวกเขาจะไม่เห็นกระบวนการ พวกเขาก็ยังสามารถรวบรวมข่าวบางอย่างได้ นางพยาบาลกล่าวว่า หญิงมีครรภ์ลื่นล้มในขณะที่กำลังเข้าห้องน้ำ แล้วชนเข้ากับบริเวณท้องพอดี ทำให้มีอาการตกเลือดทันที

จากที่พวกเขาทำความรู้จักซุนหยานมา เธอแทบรอไม่ไหวที่จะใช้เด็กคนนี้เป็นเครื่องมือในการเจรจาที่สำคัญที่สุด เพื่อใช้โอกาสนี้เปลี่ยนจากนกยูงเป็นนกฟินิกซ์

เธอจงใจแท้งลูกงั้นหรอ？

แต่ถ้าเรื่องนี้เป็นความบังเอิญจริงๆล่ะก็……

ในฐานะที่พวกเขาอยู่ในแวดวงนี้มาหลายปี เชื่อก็บ้าแล้ว