บทที่ 26 ล้วนรู้สึกตื่นตะลึง

พนักงานที่สามารถเข้ามาทำงานในเซียวซื่อได้สำเร็จท่ามกลางคู่แข่งหลายสิบล้านคน ล้วนไม่ใช่คนโง่เขลา และยิ่งไม่ต้องพูดถึงแผนกอย่างแผนกเลขาที่มีหน้าที่จัดการเคลียร์ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน

นอกจากซุนหยานที่ยิ่งอยู่ยิ่งหน้าขาวซีดแล้ว พนักงานคนอื่น ๆ อดที่จะมองหน้ากันไม่ได้ และพวกเขาประเมินคำพูดสองประโยคของเหลิงหยุนฉีนั่นคือสุดยอดจริง ๆ!

เมื่อเทียบกับฉีหลัวซานที่เดินเข้ามาแล้วตบโดยตรงแล้ว คุณหนูเหลิงคนนี้ ถึงเป็นตัวละครที่โหดเหี้ยมอย่างแท้จริง! มันเป็นการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม!

แค่ประโยคเดียว! ทำให้คนอื่นไม่สามารถตอบโต้ได้!

“คุณยังมีอะไรจะพูดอีกไหม?” แน่นอนว่าเซียวหรานมองซุนหยานอย่างเย็นชา

ขณะนี้ซุนหยานตื่นตระหนกอย่างสมบูรณ์

เธอไม่มีเวลามาสนใจแววตาของเพื่อนร่วมงานที่กำลังมอง ร้องไห้ออกมาทันที ซึ่งแตกต่างกับตอนที่น้ำตาคลอเบ้าก่อนหน้านี้ ตอนนี้เธอร้องไห้อย่างน่าสังเวช “ฉัน ฉันไม่ได้เจตนาจริง ๆ ฉันถือว่าคุณหนูฉีเป็นเพื่อน และฉันพูดไปโดยไม่ทันคิด นึกไม่ถึงว่าเธอจะเอาไปโพสต์บนโลกโซเชียล”

ขณะที่กำลังพูด เธอมองไปทางเหลิงหยุนฉี “คุณหนูเหลิง คุณเป็นผู้ใหญ่ไม่ถือสาผู้น้อย เป็นเพราะฉันบกพร่องต่อหน้าที่ เพราะฉันปากพล่อย ฉันนึกไม่ถึงว่าคุณหนูฉีจะใช้เรื่องส่วนตัวของคุณและประธานเป็นจุดอ่อน.....”

เมื่อฉีหลัวซานเห็นว่าเธอโยนความผิดให้ตนเองอีกครั้ง ทำให้เธอรู้สึกโกรธมาและเตรียมตัวจะพุ่งเข้าไปอีกครั้ง

“พอแล้ว!” เซียวหรานกล่าวอย่างเย็นชา แล้วทั่วห้องเงียบทันที

ฉีหลัวซานไม่กล้าหยาบคายอีกต่อไป และจ้องมองซุนหยานด้วยสีหน้าที่ไม่ดีนัก ราวกับว่าเธอต้องการจะจ้องมองเพื่อให้จุดอ่อนปรากฏออกมา

สีหน้าของเหลิงหยุนฉีเต็มไปด้วยความคาดหวัง สำหรับคนที่รักเกียรติอย่างเซียวหรานแล้ว คนอื่นบุกเข้ามาทำร้ายถึงสำนักงานของตนเอง แต่ประเด็นสำคัญคือ เลขาของตนเองเป็นฝ่ายผิด ตอนนี้แม้ว่าต้องการปกป้องก็ไม่สามารถปกป้องได้

ฉีหลัวซานกลัวเขา แต่เธอไม่กลัว!

“พี่เซียวหราน ฉันเพิ่งจบมหาวิทยาลัย และไม่ค่อยรู้เรื่องกฎเกณฑ์ในสถานที่ทำงาน อย่างไรก็ตาม เท่าที่ฉันรู้ อย่างน้อยพนักงานจะต้องมีจรรยาบรรณในวิชาชีพไม่ใช่หรือ? ฉันจำได้ว่าตอนที่พี่เสี่ยวเทียนเริ่มทำงาน ก็เริ่มทำงานในแผนกเลขา แต่เธอไม่เคยทำเรื่องเช่นนี้เลย”

ชั่วพริบตาเดียวคนของแผนกเลขาทั้งหมดต่างแสดงสีหน้าประหลาดใจ!

นับตั้งแต่เซี่ยเสี่ยวเทียนเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ โดยพื้นฐานแล้วมันกลายเป็นข้อห้ามสำหรับเซียวซื่อ และไม่มีใครกล้าเอ่ยชื่อนี้ต่อหน้าประธาน

คุณหนูเหลิงคนนี้ใจกล้าจริง ๆ! กล้าพูดทุกอย่าง!

อย่างไรก็ตาม ทุกคนรู้สึกว่าสามารถเข้าใจได้ เพราะเซี่ยเสี่ยวเทียนในฐานะแฟนสาวของประธาน เธอมีความสามารถและผลงานที่โดดเด่น ประเด็นสำคัญคือเธอเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตน และไม่เคยหยิ่งผยอง

ตรงกันข้าม ผู้หญิงร่านบางคนที่อาศัยความสวยเพื่อให้ได้ตำแหน่งมา และตีสนิทกับลูกสาวตระกูลเศรษฐีอย่างภาคภูมิใจ และเมื่อเกิดปัญหาแล้ว ก็รีบโยนความผิดอย่างบ้าคลั่ง

โถ ทั้งสองเป็นคนของแผนกเลขาเหมือนกัน แต่ทำไมต่างกันราวฟ้ากับดิน!