บทที่ 5

สุดท้ายก็เป็นเฉียวหลินซื่อที่ออกหน้า ให้คนลงไปช่วยเฉียวไห่อิ๋นแม่ลูก

แม้จะบอกว่าบุรุษของตนเห็นแก่ตัวและขี้ขลาดเสียจนทำให้คนโกรธแค้น แต่อย่างไรเขาก็เป็นสามีของตน เป็นพ่อของลูกสาวสามคนของนาง เฉียวหลินซื่อเป็นคนใจอ่อนมาแต่ไหนแต่ไร ไม่อาจทนมองเขาจมน้ำตายไปเฉยๆ ได้

ยามคนทั้งสองถูกลากขึ้นฝั่ง เฉียวไห่อิ๋นซึ่งเป็นบุรุษหยาบกระด้างจึงไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่ยายเฒ่าเฉียวนับว่าได้รับโทษอันหนักหนาสาหัสแล้วอย่างแท้จริง

เห็นเป็นนางนอนนิ่งอยู่กับพื้น น้ำลายฟูมปาก สีหน้าซีดขาวราวกับสุนัขที่ตายแล้ว สามดวงจิตหกวิญญาณหลุดหาย ชีวิตเกือบดับสิ้น

“อย่างไรเขาก็เป็นบิดาของพวกเจ้า...”

เมื่อกลับถึงบ้าน เฉียวหลินซื่อก็มองไปทางลูกสาวอย่างระมัดระวัง

เฉียวยางยางโบกมืออย่างอ่อนระโหยโรยแรง ด้วยคร้านจะโต้เถียงกับนาง

อันที่จริงแล้ว ตอนนี้นางรู้สึกเหนื่อยยิ่ง อยากหาที่หลับสักงีบ

การกระตุ้นเพื่อใช้งานไข่มุกสีเขียวเม็ดนั้นก่อนหน้านี้ทำให้สิ้นเปลืองกำลังใจเป็นอย่างมาก เพราะพลังที่เจ้าสิ่งนี้แสดงออกมาเกินกว่าที่นางจะจินตนาการได้ ตอนนี้นางจึงอยากอยู่คนเดียวเงียบๆ เป็นการด่วน

และในเวลานี้เอง เฉียวหยิงหยิงซึ่งเป็นน้องสาวคนเล็กสุดของตระกูลเฉียวก็วิ่งเข้ามาในบ้านราวกับลมหอบหนึ่ง

“พี่รอง! พี่รองท่านไม่เป็นไรนะเจ้าคะ?”

ตอนพิธีเซ่นสังเวยทะเลก่อนหน้านี้ เนื่องจากนางยังเด็กเกินไปจึงถูกขังไว้ในบ้าน อันที่จริงในใจนางเป็นห่วงพี่รองอย่างมาก

แม่นางน้อยอายุประมาณหกเจ็ดขวบ ผิวขาวราวหิมะ ผมสีเหลืองทั้งศีรษะเกล้าขึ้นเป็นมวยเล็กๆ สองข้าง ดวงตากลมกลอกกลิ้งไปมาดูน่ารักมีชีวิตชีวา

“ข้าสบายดี”

“พี่รอง ท่านไม่เป็นไรก็ดีแล้ว!”

เฉียวหยิงหยิงมุดศีรษะเข้าไปในอ้อมแขนนาง พลางถูไถไปมาอย่างสนิทสนม

เฉียวยางยางจึงอดลูบหัวของนางไม่ได้ นุ่มจัง~ เหมือนกับเจ้าแมวยักษ์ตัวนั้นที่เคยเลี้ยงไว้ในชาติก่อนเลย~

สองพี่น้องคลอเคลียกันอยู่พักหนึ่ง เฉียวหยิงหยิงก็หยิบของบางอย่างออกมาทำท่าราวกับกำลังถวายของกำนัล “ท่านแม่ พี่สาว พวกท่านดูสิว่าข้าเก็บอะไรมาได้?”

เป็นกุ้งมังกรตัวโตท่าทางดุร้ายตัวหนึ่ง?

กุ้งมังกรตัวนั้นมีลำตัวสีฟ้าสดใส มีจุดสีดำกระจายอยู่ทั่วส่วนหลัง เปลือกหุ้มตัวแข็ง และก้ามอันใหญ่โตของมันก็ดูทรงพลังและน่าเกรงขาม

ดูไปแล้วก็เหมือนว่าคุ้นตาอยู่บ้าง

เฉียวหลินซื่อรับตัวมันมาอย่างประหลาดใจ “นี่คือกุ้งมังกรฟ้านี่นา! ไปเก็บมาจากไหน?”

“เก็บมาจากในสวนหลังบ้านเจ้าค่ะ!”

“อะไรนะ กุ้งมังกรถึงกับวิ่งเข้ามาในบ้านเราเชียวรึ?”

เฉียวหลินซื่อรู้สึกแปลกใจยิ่ง

แม้ว่าบ้านของนางจะอยู่ไม่ไกลจากทะเล แต่ก็ไม่เคยเห็นกุ้งมังกรเป็นฝ่ายขึ้นฝั่งมาเองก่อน กลับเป็นปูเสียอีกที่มีไม่น้อยเลย