ตอนที่ 12
บทที่ 12
November 4, 2026
หลังจากพูดจบ หลินโจวก็ดึงหลิวซือหมิงที่ตกตะลึงและเดินไปที่ห้องเรียน
หยุนรั่วซี:? ? ?
เธอตัวแข็งทันที ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
หลินโจวพูดอะไร?
ไม่ชอบอีกต่อไป?
ทำไมม่ชอบแล้ว?
เขาหลงรักเธอมาเกือบหกปีแล้ว!
เขากำลังจะเรียนจบแล้วทำไมจู่ๆ เขาถึงไม่ชอบล่ะ?
ไม่!
นี่ไม่ใช่ความจริง!
หลินโจวจะต้องคิดแก้แค้นเธอ เพราะเธอไม่เคยยอมรับคำสารภาพรักของเขามาก่อน
ในกรณีนี้ ปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวสักสองสามวัน!
มาดูกันว่าใครจะทนไม่ได้ก่อนกัน!
……
ระหว่างทางกลับห้องเรียน
หลิวชื่อหมิงก็ยกนิ้วให้อย่างเงียบ ๆ :
“พี่โจว พี่สุดยอดมาก!”
ในโรงเรียนมัธยมหนึ่งในเมืองเจียงไม่มีใครเคยพูดแบบนั้นหยุนรั่วซี
ดูสิว่าทำเธอโกรธขนาดไหน ใบหน้างเธอแดงก่ำ
หลินโจวแตกต่างออกไปจริงๆ
“หยุดพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว อย่าตะโกนเมื่อเจอหยุนรัวซีครั้งต่อไป!”
สร้างแต่ปัญหาให้เขา
“ครับ แต่พี่โจว สิ่งที่พี่พูดเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า?”
“ประโยคไหน?”
“นั่นสินะ ประโยคนั้น...”
หลิวชื่อหมิงเกาหัวด้วยความลำบากใจ เมื่อเห็นว่าหลินโจวไม่ต้องการได้ยินอีกต่อไป เขาจึงก้มศีรษะลงแล้วตะโกน:
"ประโยคนั้นไง "หลิวชื่อหมิงไม่ใข่คนนอก"!"
หลินโจวมองเขาอย่างดูถูก
คิดไม่ถึงว่า เด็กคนนี้กำลังคิดถึงคำพูดเหล่านี้
แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องจริง หลังจากที่เขาถูกไล่ออกจากโรงเรียนในชีวิตก่อนหน้านี้ มีเพียงหลิวขื่อหมิงเท่านั้นที่ดีต่อเขา
หลังจากที่พ่อของเขาจากไป เด็กชายคนนี้ก็เป็นคนที่คอยอยู่เคียงข้างเขาผ่านวันที่ยากลำบากที่สุด
น่าเสียดายที่มีบางอย่างเกิดขึ้นกับเด็กคนนี้ในภายหลัง
มิฉะนั้นเขาเองก็ไม่ถึงกับไม่มีใครเก็บศพ
ในสายตาของหลินโจว หลิวซือหมิงคือพี่น้องที่ดีที่สุด
แต่คำพูดน้ำเน่าเช่นนี้ ให้เขาได้ยินไม่ได้
หลินโจวจงใจไม่พูดหมด:
“นี่น่ะ... ขึ้นอยู่กับผลงานของนาย!”
หลังจากพูดจบเขาก็รีบวิ่งเข้าไปในห้องเรียนอย่างรวดเร็ว
“ฮะ? พี่โจว พี่…”
หลิวชื่อหมิงไม่โกรธเมื่อรู้ว่าเขาถูกหลอก
“เอาล่ะ ฉันจะทำได้ดีอย่างแน่นอน!”
เขาฮัมเพลงไปจนถึงห้องเรียน
เนื่องจากพี่โจวถือว่าเขาเป็นพี่น้อง ธุระของพี่ชายก็คือธุระของเขาเอง
หลิวชื่อหมิงตัดสินใจว่าตราบใดที่มันเป็นเรื่องของ หลินโจว เขาจะพยายามทำให้ดีที่สุด
ดังนั้นแล้ว
ทันทีที่เขานั่งลง หลิวชื่อหมิงก็หยิบระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่ส่วนบุคคลที่เขาซ่อนไว้เป็นเวลานานออกมาจากกางเกงของเขา
ฉันตัดสินใจติดต่อกับเพื่อนร่วมชั้นจากโรงเรียนมัธยมสอง