ตอนที่ 626 ความมั่นใจของเย่หลิงอี้

ตอนที่ 626 ความมั่นใจของเย่หลิงอี้

ถูกต้อง !

ผู้ที่มาก็คือผู้นำของสี่อ๋องแห่งเมืองโลกวิญญาณ

อ๋องฉี !

ขณะที่ทุกคนกำลังโค้งคำนับอ๋องฉีผู้ชอบปรากฏกายอย่างลึกลับผู้นี้ ด้วยสีหน้าหวาดหวั่นอยู่นั้น

หมอกที่ปิดบังใบหน้าอ๋องฉีก็ค่อย ๆ เลือนหายไป ก่อนจะเผยให้เห็นใบหน้าอันน่าเกรงขามออกมา

คิ้วพาดเฉียง หางตาเรียวยาว เป็นใบหน้าของบุรุษวัยกลางคนผู้หนึ่ง

ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับลุ่มลึกราวกับหุบเหวก็มิปาน ราวกับมองทะลุใจคนได้อย่างง่ายดาย

เพียงแค่สบตากับเขาก็ทำให้คนใจสั่นระรัว เหงื่อกาฬไหลเย็นชุ่มไปทั่วแผ่นหลังอย่างห้ามมิได้

อ๋องฉีผู้มีนามที่แท้จริงว่า เย่หลิงอี้ สวมชุดสีขาวบริสุทธิ์ มีผมขาวแซมที่ขมับทั้งสองข้าง ปรายตามองทุกคน

ก่อนจะจ้องเขม็งไปที่เจี่ยงหนูที่มีร่างกายสูงใหญ่ และเวลานี้กำลังคุกเข่าต่อหน้าเขาอยู่ จากนั้นก็ปัดมือเบา ๆ แล้วเอ่ยว่า “ข้าเคยบอกแล้วว่าพวกเราต่างก็เป็นคนกันเอง มาพบข้ามิจำเป็นต้องระแวดระวังถึงเพียงนี้”

สิ้นเสียง ทุกคนก็หันไปสบตากันเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน

คนอื่น ๆ ต่างทยอยลุกขึ้นยืนกันหมดแล้ว ทว่าเจี่ยงหนูกลับยังคงคุกเข่าอยู่เช่นเดิม พลางก้มหน้าลงกับพื้น

เย่หลิงอี้มิได้เอ่ยสิ่งใดอีก เพียงแค่หันไปถามเสียงเรียบว่า “เจี่ยงหนู เมื่อครู่เจ้าใช้เคล็ดวิชาทำนาย แล้วถูกครอบงำเช่นนี้ เจ้าเห็นอันใดที่มิควรเห็นกันแน่ ? ”

เจี่ยงหนูที่ก้มหน้าอยู่ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะส่ายหน้าออกมา

‘หืม ? ’

เย่หลิงอี้แค่นเสียงออกมาเบา ๆ พลางเอ่ยราวกับจะหัวเราะว่า “คงเป็นผู้ที่กลับชาติมาเกิดผู้หนึ่งกระมัง ? ”

“แต่ต่อให้จะเป็นผู้ที่กลับชาติมาเกิดแล้วจะเยี่ยงไร ใต้ท้องนภาแห่งนี้ แม้ข้าจะมิกล้าเรียกตนเองว่าผู้ไร้พ่าย แต่ในที่นี้กฎของข้าก็คือกฎ ต่อให้เป็นผู้กลับชาติมาเกิดแล้วจะเยี่ยงไรเล่า ! ”

“เอ่ยมาเถอะ ข้าอยากจะรู้ว่าเป็นผู้กลับชาติมาเกิดเช่นไรกัน ถึงทำให้เจ้าถูกครอบงำได้เช่นนี้”

ครั้งนี้ เมื่อเย่หลิงอี้เอ่ยจบ

เจี่ยงหนูก็ชั่งใจอยู่สักพัก ในที่สุดก็ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมา

เพียงแต่เขายังคงมีใบหน้าตื่นตระหนก และส่ายหน้าน้อย ๆ พลางเอ่ยว่า “เรียนนายท่าน เมื่อครู่ผู้น้อยเห็นภาพที่มิควรเห็นจริง ๆ ขอรับ แต่มิรู้เพราะเหตุใดความทรงจำนั้นกลับเลือนหายไปราวกับมิเคยเกิดขึ้น”

เย่หลิงอี้ขมวดคิ้วน้อย ๆ ใบหน้าที่ยังดูหนุ่มแน่น อดมิได้ที่จะเผยสีหน้าเคร่งเครียดออกมา

เพราะตอนนั้นเพื่อจะปราบเจี่ยงหนูสัตว์เทพเวหาตนนี้แล้ว เขาต้องลำบากมิน้อย

ซึ่งเหตุผลที่เขาทุ่มเทไปทั้งหมดก็คือ เจี่ยงหนูผู้นี้มีเคล็ดวิชาทำนายเก่าแก่ที่สุดอยู่

หากพบกับปัญหาอันใด เพียงแค่อาศัยเคล็ดวิชาทำนายของเขาก็จะสามารถจัดการได้ตั้งแต่เนิ่น ๆ

หากมิใช่เพราะเขาบำเพ็ญเพียรวิถีหมากที่ลึกล้ำสุดจะหยั่ง สามารถพลิกแพลงได้มากมายนับมิถ้วน และขังเขาเอาไว้ภายในกลหมากแล้วล่ะก็

ก็คงมิมีทางที่จะปราบเขาได้อย่างแน่นอน

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไม เขาและลูกหลานของเขาต่างก็ปฏิบัติต่อเจี่ยงหนูราวกับแขกผู้มาเยือนก็มิปาน มิกล้าที่จะล่วงเกินแม้แต่น้อย

ดังนั้นเมื่อได้ยินเจี่ยงหนูเอ่ยขึ้นมาเช่นนี้

ผู้แข็งแกร่งที่ไร้เทียมทานอย่างเย่หลิงอี้จึงอดมิได้ที่จะตกใจขึ้นมา

ใช้เคล็ดวิชาทำนายโบราณ หมายที่จะทำนายว่าผู้ใดกันแน่ที่เป็นผู้สังหารเย่เหลียงเฉิน

ทว่าสุดท้ายมิเพียงถูกครอบงำ อีกฝ่ายยังมีอิทธิฤทธิ์อันน่ากลัวลบความทรงจำของเขาอีกด้วย

‘สุดยอดบุคคลที่มิอาจจินตนาการได้เช่นนี้ เป็นผู้ที่สังหารเย่เหลียงเฉินจริง ๆ น่ะหรือ ? ’

‘แต่หากเป็นเช่นนั้นจริง บุคคลที่น่ากลัวเช่นนี้เหตุใดถึงมาปรากฏตัวที่นี่ได้ ? ’

‘ผู้กลับชาติมาเกิดเยี่ยงนั้นหรือ ? ’

‘บุคคลที่ชาติที่แล้วเป็นผู้ไร้เทียมทาน และกลับมาเกิดใหม่อีกครั้งก็ยังเป็นผู้ไร้เทียมทาน’

‘มีเพียงเหตุผลนี้เท่านั้นที่จะสามารถอธิบายเรื่องนี้ได้’

‘อีกทั้งความทรงจำของเจี่ยงหนูถูกลบอย่างง่ายดายเช่นนี้’

‘มีความเป็นไปได้สูงว่าผู้ไร้เทียมทานท่านนี้ ต่อให้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง ก็ยังได้รับการปกป้องจากกฎบางอย่าง’