ตอนที่ 7 เขาเป็นอะไรของเธอ

หมายความว่าไง

สายตาหิวกระหายของเขาทอดมองสะโพกของเธอ เสมือนกำลังบอกว่าวิธีที่ผู้หญิงขอบคุณผู้ชายที่ดีที่สุดคือการจูบ

ซย่ามี่เฉิงใจกระตุกวูบ ติ่งหูขาวเนียนของเธอแดงเรื่อ “ฉันไม่รู้”

สิ้นคำเธอก็หันไปมองนอกหน้าต่าง ไม่สนใจเขา

ลู่อวี้เจินมองเธอเมินหน้าเขา เธอทั้งฉลาด มีชีวิตชีวาและเป็นตัวของตัวเอง ไม่ยอมพึ่งพาคนอื่น ทั้งยังไม่ยอมเชื่อใจคนอื่นง่ายๆ อย่างไรก็ตาม เด็กสาววัยสิบเก้าปีคนนี้เป็นกระดาษขาวโพลนในเรื่องความรัก เธอทนการเย้าหยอกจากผู้ชายไม่ได้เลยสักนิด

รถหยุดที่ไฟแดง ซย่ามี่เฉิงเห็นร้านขนมหวานชื่อดังของเมืองไห่เฉิงจากหน้าต่าง

“อยากกินขนมเค้กหรือ” เสียงทุ้มต่ำของลู่อวี้เจินดังขึ้นข้างหูเธอ

นัยน์ตากระจ่างของซย่ามี่เฉิงทอแววโศกเศร้าวูบหนึ่งขณะตอบเบาๆ ว่า “แม่ชอบพาฉันมาซื้อขนมเค้กร้านนี้”

ลู่อวี้เจินหมุนพวงมาลัย จอดรถข้างทาง “ถ้าอยากกินก็ซื้อสิ”

...

ร้านขนมหวานนี้เปิดมานานแล้ว เป็นที่ชื่นชอบของเด็กสาวจากตระกูลร่ำรวย พวกเขาวางขายขนมหวานต่างๆ จำนวนจำกัดทุกวัน

ซย่ามี่เฉิงชื่นชอบขนมเค้กมาตั้งแต่เด็ก แม่ของเธอมักจะพาเธอมาซื้อขนมเค้กด้วยกันเป็นประจำ นับเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดของเธอ

นานสิบปีแล้วที่ซย่ามี่เฉิงไม่ได้มาที่นี่

นัยน์ตาของเธอแดงเรื่อ แต่เธอไม่อยากให้ชายหนุ่มข้างๆ สังเกตเห็น “อืม...รอแป๊บหนึ่งนะ ฉันจะไปห้องน้ำ”

เธอไปล้างหน้า

ลู่อวี้เจินมองเงาร่างเด็กสาวจากไป เขาสังเกตเห็นเธอน้ำตาคลอ ช่างเป็นเด็กสาวตัวน้อยที่ยังไม่โตจริงๆ

เขาสาวเท้าเดินเข้าไปในร้าน

บังเอิญว่าซย่าเอ๋อเซียงก็อยู่ในร้านกับข่งเพ่ยเซี่ยนเพื่อนสนิทของเธอ

ข่งเพ่ยเซี่ยนสะกิดเธอ “เอ๋อเซียง เมื่อกี้เธอบอกว่าซย่ามี่เฉิงแอบเลี้ยงหนุ่มหน้าอ่อนจริงๆ เหรอ”

ซย่าเอ๋อเซียงร้องฮึอย่างดูแคลน “จริงแท้แน่นอน! ฉันเห็นกับตา ผู้ชายคนนั้นขับรถมาส่งซย่ามี่เฉิงถึงบ้าน”

“แต่เดี๋ยวนี้ค่าตัวพวกหนุ่มหน้าอ่อนค่อนข้างแพง ซย่ามี่เฉิงเพิ่งจะกลับมาจากบ้านนอก เธอจะมีเงินซื้อเขาจากไหนล่ะ”

ซย่าเอ๋อเซียงอธิบายว่า “พูดง่ายๆ หนุ่มหน้าอ่อนก็คือโฮสต์ พวกโฮสต์ก็มีระดับที่แตกต่างกัน หากจะซื้อโฮสต์ตัวท็อปที่หน้าตาหล่อเหลา รูปร่างดีและลีลาเด็ดคืนหนึ่งก็ราคาหลายพันอยู่”

จู่ๆ เธอก็ได้ยินเสียงทุ้มต่ำน่าฟังดังขึ้นข้างๆ “ผู้จัดการ ขอเค้กก้อนหนึ่งให้ผมหน่อย”

น้ำเสียงนั้นไพเราะเหลือเกิน

สายตาของซย่าเอ๋อเซียงกับข่งเพ่ยเซี่ยนถูกเสียงนั้นดึงดูด พวกเธอหันไปมองลู่อวี้เจินทันที

ลู่อวี้เจินยืนข้างเคาน์เตอร์ สวมเชิร์ตขาวกับกางเกงสีดำ เพียงยืนอยู่ตรงนั้นด้วยขาเพรียวยาวกับหุ่นคล้ายนายแบบของเขาก็ทำให้นัยน์ตาของพวกเธอเป็นประกายระยิบระยับแล้ว

โอ้พระเจ้า ผู้ชายคนนี้หล่อกระชากใจเหลือเกิน

ข่งเพ่ยเซี่ยนอึ้งตะลึงไปแล้ว เธอกระตุกแขนเสื้อของซย่าเอ๋อเซียง “เอ๋อเซียง ผู้ชายคนนี้เป็นพวกตัวท็อปที่เราพูดถึงกันเมื่อกี้หรือเปล่า”

หน้าตาหล่อเหลา รูปร่างดีและลีลาเด็ด...

ซย่าเอ๋อเซียงไม่เคยเห็นผู้ชายหน้าตาดีขนาดนี้มาก่อน ว่ากันว่าผู้ชายจะดูดีที่สุดตอนที่มีเงิน อำนาจและฐานะ สง่าและความภูมิฐานของลู่อวี้เจินทำให้เขาโดดเด่นเหนือผู้ชายอื่นๆ ที่แต่งตัวเหมือนกัน เขาเป็นคนที่ดูดีที่สุด ไม่ใช่แค่เป็นหนึ่งในบรรดาคนที่ดูดี

ซย่าเอ๋อเซียงใจเต้นรัวแรง

จู่ๆ ข่งเพ่ยเซี่ยนก็กระซิบว่า “เอ๋อเซียง เธอว่าพ่อหนุ่มหน้าอ่อนของซย่ามี่เฉิงจะเหมือนคนนี้ไหม”