บทที่ 119 ฮีลตัน ฟัดด์ ตกอยู่ในอันตราย

ภายในล็อบบี้ของโรงแรมตัวเลือกในเมืองเอส

ไกด์นําเที่ยวกําลังบอกสมาชิกทัวร์ทุกคนว่า "มารวมตัวกันที่ล็อบบี้ของโรงแรมพรุ่งนี้เช้าตอนแปดโมงเช้า เราจะออกเดินทางไปยังเกาะรีเจ้นท์หลังอาหารเช้า ทุกคนโปรดอย่าลืมนํากระเป๋าเดินทางไปด้วย เราจะพักที่เกาะรีเจ้นท์ในคืนพรุ่งนี้"

หลังจากการบรรยายสรุปของไกด์นําเที่ยว เวอเรียนก็ไปหาอาหารใกล้โรงแรมก่อนที่จะกลับไปที่ห้องพักของโรงแรม

เธอมองไปที่โทรศัพท์ของเธอ และเห็นว่าเธอไม่ได้รับข้อความใด ๆ หรือโทรศัพท์สักสายเดียวจากฮีลตัน

เธอนอนอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ของโรงแรมอย่างหดหู่และเปิดวีแชทเพื่อค้นหาโปรไฟล์ของฮีลตัน อย่างไรก็ตามหลังจากค้นหาเป็นเวลานานเธอไม่พบโปรไฟล์วีแชทของฮีลตัน

หลังจากที่เธอพร่ำเพ้อเสร็จแล้ว เธอก็นั่งขึ้นจากเตียงของเธอ

นิ้วของเธอเริ่มเลื่อนไปมาผ่านหน้าจอโทรศัพท์ของเธอ แต่หลังจากการค้นหาสามเท่าถึงสี่เท่าเธอยังคงไม่พบโปรไฟล์วีแชทของฮีลตัน!

เธอ... เมื่อคืนเธออาจจะดื่มมากเกินไปจนเมาและลบโปรไฟล์วีแชทของฮีลตันทิ้งด้วยความโกรธ?

หลังจากไตร่ตรองมาเป็นเวลานานในที่สุดเธอก็นึกถึงฉากที่ยืนยันการลบโปรไฟล์วีแชทของฮีลตันออก

เธอพนันกับกวินเมื่อคืน พวกเธอเดิมพันกันเธอกล้าพอที่จะลบโปรไฟล์ของผู้ชายที่เธอรัก เมื่อดื่มแอลกอฮอล์ออกฤทธิ์ เธอก็คงลบข้อมูลส่วนตัวของฮีลตันทิ้งไป

เธอฝังหัวเธอไว้ในผ้าห่ม เธอต้องการทําให้ตัวเองหายใจไม่ออกจนตาย

อย่างไรก็ตามเธอกับฮีลตันก็ 'เลิกกัน' แล้วใช่หรือไม่? ทําไมเธอยังต้องสนใจเรื่องนี้มากด้วย หรือเธอยังคงหวังว่าฮีลตันจะโทรหรือส่งข้อความถึงเธอ?

เธอเปิดโทรทัศน์และสุ่มเลือกช่อง หน้าจอแสดงเด็กอายุ สามถึงสี่ปีที่เข้าร่วมการแข่งขันร้องเพลงและเต้นรํา มันใกล้เคียงกับอายุของ เจลลี่ บีน ซึ่งเวอเรียนเริ่มพลาด เธอคืดถึง เจลบี่ บีน จนเธอตัดสินใจที่จะปิดโทรทัศน์ นับตั้งแต่เธอโทรหา เจลลี่ บีน ตอนนั้นโทรศัพท์และนาฬิกาของเธอดูเหมือนจะถูกฮีลตันยึด เธอติดต่อหา เจลลี่ บีน ไม่ได้แล้ว

ในขณะที่เธอตกอยู่ในภวังค์ความคิดที่งุนงงของเธอ เธอเผลอหลับไปในขณะที่ยังถือโทรศัพท์ไว้ในมือของเธอ

...

หลังจากเวอเรียนรับประทานอาหารเช้าในเช้าวันรุ่งขึ้นเธอก็ไปรวมตัวกันที่ล็อบบี้พร้อมไกด์นําเที่ยว กลุ่มทัวร์ออกเดินทางไปยังเกาะรีเจ้นท์ที่แปดคม

เกาะรีเจ้นท์เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของเมือง มันมีชื่อเล่นว่า 'ลิตเติ้ลมัลดีฟส์' ดังนั้นจึงมีคู่แต่งงานมากมายที่กําลังฮันนีมูน เกือบทุกคนในกลุ่มทัวร์นี้ประกอบด้วยคู่แต่งงานที่เดินกันเป็นคู่ โชคดีสําหรับเธอเธอไม่ได้เดินกับกลุ่มนั้นบนเกาะ ไม่อย่างนั้นเธอจะตายจากการจ้องมองความรักตลอดทั้งวันใช่มั้ย?

รถทัวร์ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงท่าเรือ เวอเรียนขึ้นเรือกับกรุ๊ปทัวร์ หลังจากที่เธอเข้าไปในเรือและเพิ่งนั่งลงชายคนหนึ่งนั่งข้าง ๆ เธอ เมื่อเธอเงยหน้าขึ้น เธอเพิ่งสังเกตเห็นว่าเป็นชายหนุ่มที่มีกล้อง DSLR ห้อยอยู่รอบคอของเขา เขายังสวมเสื้อยืดสีขาว

ชายคนนั้นยิ้มให้เธอ "ที่นั่งนี้มีคนนั่งหรือเปล่าครับ?"

"ไม่ค่ะ"

"คุณอยู่ในกรุ๊ปทัวร์เดียวกับผมใช่ไหม? มีคู่รักมากเกินไปในกลุ่มของเรา มันน่าอายมากที่ผมเป็นผู้ชายคนเดียว"

เวอเรียนตกตะลึง นี่หมายความว่าพวกเขาทั้งหมดติดตามกลุ่มอย่างน่าละอายงั้นเหรอ?

"ฉันก็เดินทางคนเดียว แต่ฉันไม่ได้จองภายใต้กลุ่มนั้นเพราะตั๋วเครื่องบิน และที่พักของฉันถูกกว่าเมื่อจองมาเอง เมื่อถ้าไปถึงเกาะฉันคงไม่ได้เข้าร่วมกลุ่ม”

หลังจากที่ชายคนนั้นได้ยินแบบนั้น เขาก็พูดอย่างสนุกสนานว่า "ผมด้วย คุณก็เดินทางคนเดียวใช่ไหม? ทําไมเราไม่จับคู่กันล่ะ?"

เวอเรียนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เธอคิดว่ามันเป็นความคิดที่ดีที่จะมีเพื่อนเดินทางดังนั้นเธอจึงตอบว่า "ก็ดีนะคะ"

"ผมแซค โจนส์ และคุณคือ...?"

"เวอเรียน มอนท์”

ทั้งคู่จับมือกัน

การมีแซคพูดคุยกับเธอตลอดเวลาตลอดการเดินทางทําให้ทริปน่าเบื่อน้อยลง แสงอาทิตย์ส่องผ่านผิวน้ําทะเลในขณะที่คลื่นสีฟ้าของมหาสมุทรถูกคลื่นซัดโดยเรือบางลํา ทิวทัศน์ดูสวยงามไร้ที่ติ

เมื่อมาถึงเกาะทั้ง เวอเรียนและแซคได้ปลีกตัวออกจากกลุ่มหลัก และเริ่มดําเนินกิจกรรมส่วนตัวของพวกเขา มีกิจกรรมโต้คลื่น และดําน้ําตื้นทุกประเภทบนเกาะ เนื่องจากทักษะการถ่ายภาพของแซ็คนั้นน่าประทับใจ เขาจึงถ่ายภาพที่สวยงามสําหรับเธอในขณะที่เวอเรียนโพสต์ภาพลงในกลุ่มโซเชี่ยลของเธออย่างตื่นเต้น

กวินแสดงความคิดเห็น "ว้าว เธอถ่ายภาพตัวเองได้ยังไง เธอเดินทางไปคนเดียวนี่ สารภาพมาเธอพบใครเข้าแล้ว?!"

เวอเรียนทิ้งอิโมจิกลอกตาทันที "ไม่มีใครนอกจากเพื่อนร่วมเดินทางย่ะ"