บทที่ 123 เธอดื้อมาตลอดได้ยังไง?

ในขณะที่เวอเรียนกําลังทายา และช่วยพันแผลของเขาเธอพึมพําว่า "ฉันคิดว่าฉันจะไม่ขี้หึงเหมือนผู้หญิงคนอื่น ๆ ฉันรู้เรื่องอดีตระหว่างคุณกับแนนซี่ แต่... ฉันยังอดไม่ได้ที่จะหึง ฮีลตัน คุณอยู่ห่างจากแนนซี่ได้ไหม ฉันรู้ว่าเธอเป็นพี่สะใภ้ของคุณ และเซย์นก็เป็นของคุณ... "

ฮีลตันดึงผู้หญิงที่คุกเข่าอยู่ข้างหน้าเขา เพื่อกำลังรักษาบาดแผลที่หน้าอกของเขา

เวอเรียนไม่ได้เตรียมตัวเธอสะดุดเข้าที่หน้าอกของเขา "ฉันยังไม่ได้พันแผลคุณเลย..."

"ผมไม่เคยบอกคุณมาก่อนเหรอว่า ผมไม่มีความสัมพันธ์กับแนนซี่เลย"

มันเป็นอย่างไรที่ทุกสิ่งที่เขาบอกเธอ เธอมักจะหูหนวก?

"คุณไม่จําเป็นต้องโกหกฉันอีกต่อไป กรุ๊ปเลือดของคุณตรงกับของเซย์น ในโลกนี้จะมีเรื่องบังเอิญมากมายได้อย่างไร?... "

เธอรู้ความจริงว่าฮีลตันเคยมีความสัมพันธ์กับแนนซี่ในอดีต นอกจากนี้ใครไม่เคยมีความสัมพันธ์มาก่อนใช่ไหม? สิ่งเดียวคือฮีลตันอยากสร้าง 'ชีวิต' กับแนนซี่

อย่างไรก็ตาม เธอไม่สามารถยอมรับคําโกหกของฮีลตันได้ สิ่งที่เธอเกลียดที่สุดคือการโกหก

เขาจ้องมองเธอด้วยดวงตาสีมุกดําคู่นั้นอย่างใจจดใจจ่อ สายตาของเขาข่มขู่เล็กน้อย เวอเรียนไหล่ "คุณจ้องฉันแบบนั้นทำไม? ฉันพูดอะไรผิดหรือเปล่า?"

เป็นที่รู้กันดีว่าฮีลตันนั้นอันตรายต่อผู้อื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขากำลังตั้งคำถาม ๆ ใครสักคน มันทําให้เขาน่ากลัวมากขึ้น

เขาจ้องมองเธอเป็นเวลานาน ก่อนที่เขาจะผ่อนปรนและถอนหายใจออกมา เขาอธิบายว่า "ฉันกับพี่ชายของฉันมีกรุ๊ปเลือดเดียวกัน และบังเอิญว่าเซย์นกับพี่ชายฉันมีกรุ๊ปเลือดเดียวกัน ตอนนี้เข้าใจหรือยัง?"

เขาไม่เคยคืดเลยว่า เวอเรียนจะทำสงครามเย็นกับเขาเมื่อไม่กี่วันก่อนเพราะเรื่องนี้หรอกเหรอ?

เวอเรียนตกตะลึงจนตาค้าง ความปลื้มปริ่มปรากฏขึ้นในดวงตาของเธอ "นั่นหมายความว่าเซย์นไม่ใช่ลูกของคุณกับแนนซี่หรอกเหรอ?”

แนนซี่ตั้งใจบอกกับเธอว่า เขากับเซย์นมีกรุ๊ปเลือดเดียวกัน เพื่อทําให้ทั้งคู่เข้าใจผิด ผู้หญิงคนนี้น่าสะอิดสะเอียนเสียจริง!

ความจริงหลังจากที่คิดทบทวนให้ดี เรื่องนี้เป็นกลอุบายของแนนซี่มาตลอด

อย่างไรก็ตาม เธออยู่ระหว่างกลางของทุกอย่าง เวลาผู้หญิงหึงมักจะขาดวิจารณญาณ เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว ดังนั้น จิตใจมีจะมีเหตุผลจึงเป็นเรื่องไกลตัวด้วยซ้ำ

เวอเรียนก็สงสัยอีก เธอจึงถามว่า "แต่คุณเคยบอกว่า ตอนที่คุณคบกันสมัยตอนที่คุณยังเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย ตอนนั้นคุณตั้งเทียนเป็นรูปหัวใจอยู่ที่ชั้นล่างของหอพักเธอ แม้แต่แนนซี่ก็บอกฉันแบบนั้น คุณเคยตามจีบแนนซี่จริง ๆ ใช่ไหม?"

เขาหันไปมองเธอโดยไม่ตอบคําถาม จงใจโยนคําถามกลับมาให้เธอว่า "คุณแค่ชอบมัดเราไว้ด้วยกันไม่ใช่เหรอ? คุณอยากให้ผมตามจีบเธอมาก่อนจริงหรือ?"

"จะเป็นไปได้อย่างไร... เปล่าเลย! แน่นอนว่าฉันไม่ต้องการให้คุณตามจีบเธอมาก่อน”

ถ้าไม่มีอะไรเชื่อมโยงระหว่างพวกเขา มันจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด

ผู้หญิงคนไหนที่จะไม่ถูกแฟนคนปัจจุบันทำให้รำคาญ?

ถ้าไม่เป็นแบบนั้น ก็แปลว่าพวกเขาไม่มีความรักมากพอ อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เธอดูเหมือนจะตกหลุมรักเขามากขึ้น โดยเฉพาะเมื่อ ฮีลตัน ฟัดด์ ยอมทิ้งความเย่อหยิ่งของเขาลงไป และยอมเดินทางไกล มาถึงเกาะรีเจ้นท์เพื่อตามหาเธอ ยังไม่นับรวมว่าระหว่างเดินทางนั้น เขาเกือบเสียชีวิต แล้วใจผู้หญิงคนไหนจะไม่หวั่นไหวกับการกระทำแบบนี้บ้าง?

โดยเฉพาะเมื่อชายคนนี้คือ ฮีลตัน ฟัดด์ เขาคือ ฮีลตัน ฟัดด์ ผู้หยิ่งยะโส

"ผมอยู่ชั้นล่างของหอพักเธอจริง ๆ แล้วก็คอยจุดเทียนให้เธอจริง ๆ"

เวอเรียนโกรธมาก เมื่อเห็นว่าเขายอมรับอย่างตรงไปตรงมาด้วยท่าทีที่สบายเช่นนั้น

อย่างไรก็ตาม เธอคือคนที่ทําให้เขาสารภาพตั้งแต่แรก

เธอมุ่ยปากและมีสีหน้าเย็นชา เมื่อนิ้วของเธอเล่นกับผ้าพันแผลที่ติดตัวเขาอย่างสนุกสนาน ฮีลตันก้มหัวลงมองเธอ ใบหน้าของเธอป่องขึ้น เมื่อมองจากหางตาของเขา ท่าทางเธอกำลังงอล

ฮีลตันตั้งใจว่า "พอผมจะบอกความจริงกับคุณ คุณก็ยังโกรธอยู่ คุณต้องการอะไรจากผมกันแน่?"

"ฉันกำลังอิจฉาแนนซี่ แซนเดอร์ นิดหน่อย โอเคป่ะ?"

อย่างไรก็ตาม หลังจากเธอพูดจบ เธอมองสีหน้าของเขาอย่างประหม่า

เธอบอกเขาว่าเธออิจฉา แนนซี่ แซนเดอร์ แต่เขาคิดว่าเธอกำลังหึงอย่างไม่มีเหตุผลเหรอ?

ฮีลตันก้มหัวลงและจูบหน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา จากนั้นเขากล่าวอย่างใจเย็นว่า "แต่ผมกําลังเรียงเทียนรูปหัวใจให้เธออยู่ เพื่อช่วยพี่ชายของผมสารภาพรักกับเธอ"