บทที่ 21 ถูกใส่ร้าย

เวลาสองทุ่ม มีหนุ่มสาวมากมายที่กำลังหลงใหล แสง สี มั่วสุมกันอยู่ภายใน ครอส บาร์

หลังจากกวิน และเวอเรียน เข้าไปข้างในพวกเธอสั่งชาเย็น Long Island สองแก้วทันที

เวอเรียนไม่ค่อยชอบไปเที่ยวบาร์ เธอมีความรู้น้อยมากเกี่ยวกับค็อกเทลเหล่านี้ “กวินนี่ เราไปฉลองที่อื่นกันดีไหม ให้ฉันเลี้ยงกั้งเธอเอาไหม”

แสงไฟ หลากหลายสี และเสียงพูดคุยที่ส่งเสียงดังในบาร์นั้นทำให้เธอแสบแก้วหู

กวินเป็นคนขี้เล่น เธอตะโกนใส่หูของเวอเรียนว่า “เรนนี่ ฉันชวนพี่ชายของฉันมา ไว้ฉันจะแนะนำให้เธอรู้จัก! เขาเป็นศิลปินด้วยนะ!”

กวินอยากจะแนะนำ เลฟี่ โบดด์ พี่ชายของเธอให้รู้จักกับเวอเรียนมาโดยตลอด เรือล่มในหนองทองจะไปไหน คนหนึ่งเป็นพี่ชายที่แสนดีของเธอ อีกคนคือเพื่อนรักที่ดีที่สุดของเธอ หากพวกเขาสามารถรักกันได้ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็จะยิ่งดีขึ้น!

ขณะที่กวินกำลังคิดถึงเรื่องนี้อย่างมีความสุข เลฟี่ โบดด์ กำลังเดินเข้ามาหาพวกเธอแล้ว

กวินโบกมือให้เขา “พี่! ทางนี้ ๆ!”

เลฟี่ สวมเสื้อยืดลายกราฟฟิตี้สีดำ เขาเป็นผู้ชายแต่งตัวดูทันสมัย ดูหล่อ และมีเสน่ห์ แค่เพียงเขาเดินเข้ามาในบาร์ หญิงสาวหลายคนก็หลงเสน่ห์เขาไปแล้ว

เลฟี่เดินไปด้วยรอยยิ้ม เขาเอื้อมมือออกไป และสวมกอดเวอเรียน “เวอเรียน ไม่เจอกันนานเลย”

“เลฟี่ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”

กวินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอชี้ไปที่ เลฟี่ และเวอเรียน “พวกคุณสองคนรู้จักกันมานานแล้วเหรอ?!”

เลฟี่ และเวอเรียนยิ้มให้กัน จากนั้นลีฟฟี่ ก็อธิบายกับเธอว่า “เธอควรบอกพี่ก่อนหน้านี้ว่าเพื่อนสนิทของเธอคือ เวอเรียน ตอนที่พี่เรียนศิลปกรรมอยู่ที่ โรงเรียนปารีส อินเตอร์เนชั่นเนล พี่ได้รู้จักกับเวอเรียน เราเป็นศิษย์เก่าของที่นั่นกัน”

เวอเรียน พยักหน้า “ใช่ ต้องขอบคุณพี่ชายของเธอมาที่คอยดูแลฉันตลอดที่อยู่ที่ปารีส

กวิน จ้องมองพวกเขาอย่างมีแผนร้าย “อ๋อ…? ทั้งคู่แอบคบกันโดยที่ฉันไม่รู้เหรอ”

เวอเรียนหน้าแดง “พูดบ้าอะไรกัน เราเป็นแค่เพื่อนกัน!”

อย่างไรก็ตามกวินไม่ใช่คนโง่ หลังจากที่เลฟี่ ส่งซิกส์ให้เธอทางสายตา เธอก็รู้ทันทีและรีบหาโอกาสให้พวกเขาทันที กวินรีบยกค็อกเทลดื่มพรวดเดียวจนหมด เธอแกล้งเอามือกุมท้องทำราวกับว่าเธอปวดท้องมาก “เวอเรียน ฉันรู้สึกเมา เหมือนท้องของฉันไม่ค่อยดี ฉันขอตัวเข้าห้องน้ำก่อนนะ เธอคุยกับพี่ชายฉันไปก่อนนะ”

“ให้ฉันไปเป็นเพื่อนเธอไหม เธอไหวไหม?”

กวินบอกกับเธอว่า ไม่เป็นไร และจากไปอย่างรวดเร็ว

“ไม่ต้องไปสนใจเธอมาก บางทีเธออาจแอบชอบผู้ชายคนหนึ่งบนเวที” เมื่อเลฟี่ หันไปมองเวอเรียน แววตาถากถางของเขาก็เปลี่ยนเป็นแววตาจริงจัง “เวอเรียน คุณไม่ใช่เพื่อนที่จริงใจเลย คุณไม่บอกผมด้วยซ้ำว่าคุณกลับบ้านมาตั้งแต่เมื่อไหร่!”

เวอเรียน เอามือแตะต้นคอของเธอ และกล่าวขอโทษ “ฉันเพิ่งกลับมา และยุ่งมาก ฉันก็อยากจะติดต่อคุณนะ แต่…”

“โอเค ๆ ผมไม่ได้จะว่าคุณ ตอนนี้คุณกลับมาแล้ว หากคุณมีปัญหาอะไรที่ไม่สามารถจัดการได้ ผมหวังว่าคุณจะนึกถึงผม และโทรหาผมเป็นคนแรกนะ”

เวอเรียนเม้มริมฝีปากของเธอ และกำหมัดเข้าหากันที่หน้าอกของเธอเพื่อเป็นการทักทาย

“ตกลงตามนั้น!”

การที่ได้รู้จักกับ เลฟี่ เป็นเรื่องบังเอิญอย่างแท้จริงของพวกเขา เลฟี่ โดยปกติแล้วเขาซิ่งรถกับพวกอันธพาลบนท้องถนนในปารีส และเวอเรียนเกือบบาดเจ็บ ต่อทั้งทั้งคู่ถูกนำตัวไปยังสถานีตำรวจเพื่อให้ปากคำ หลังจากคงามขัดแย้งเธอถึงได้รู้ว่า เลฟี่ เรียนอยู่ที่เดียวกับเธอ และเขายังเป็นรุ่นพี่ของเธออีกด้วย พวกเขาได้มารู้จักกันจากเหตุการณ์นั้น และทั้งคู่มาจาก นอร์ท ซิตี้ เหมือนกัน ดังนั้นเมื่อเวลาผ่านไป พวกเขาก็กลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน เลฟี่เป็นคนที่จริงใจ ตลอดสามปีในปารีสเธอโชคดีที่ได้รับการดูแลจากเขา เขาช่วยเธอจัดการกับปัญหามากมายที่เกิดขึ้น

ไม่ไกลจากตรงนั้น มีใครบางคนกำลังจ้องมองพวกเขา

“เวอเรียน มอนท์?”

วาเนลล์ มาที่บาร์พร้อมกับแฟนหนุ่มของเธอ พวกเขามาจัดงานเลี้ยงสละโลดของเธอกันที่นี่ แต่เธอไม่คาดคิดว่าจะได้เจอเวอเรียน ที่นี่

“พวกเธอสนุกกันไปก่อน คืนนี้ฉันเลี้ยงเอง พอดีฉันเจอคนรู้จักเดี๋ยวฉันขอตัวไปทักทายก่อน!”

วาเนลล์ ทิ้งแฟนหนุ่มของเธอ และเดินเข้ามาที่บาร์ เธอพบว่าเวอเรียน กำลังออกเดทอยู่กับผู้ชายอีกคนโดยไม่คาดคิด