บทที่ 256 คุณต้องการอะไรจากการแอบเข้ามาในบ้านของตระกูลฟัดด์!

ตอนนี้เวอเรียนไม่ได้เจอ เจลลี่ บีน มาสองสามวันแล้ว ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจไปรับเธอจากโรงเรียนอนุบาล

เมื่อคนพาลตัวน้อยสังเกตเห็นเวอเรียนหลังจากเลิกเรียน เธอก็รีบวิ่งออกไปที่ประตูพร้อมกระเป๋า และกอดเอวของเวอเรียนทันที

“มอนตี้!”

เวอเรียนย่อตัวลง และสัมผัสหน้าเล็ก ๆ ของเธอด้วยความรักพร้อมกับพูดว่า “หนูคิดถึงแม่ไหมคะ?”

"หนูคิดถึงค่ะ!"

คนพาลตัวน้อยกอดคอของเวอเรียนแน่นด้วยมือเล็ก ๆ ของเธอ เวอเรียนใช้แรงเล็กน้อยเพื่ออุ้มเธอขึ้น และพูดว่า “ไปกันเถอะ แม่จะพาหนูไปKFC!”

"เย้! หนูได้กิน KFC อีกแล้ว!”

รถเบนท์ลีย์สีดำจอดอยู่ใกล้ ๆ และยูนาที่ใส่แว่นตากันแดดกำลังนั่งอยู่ที่เบาะคนขับ เธอมองไปที่ซาเวียร์ และพูดจาเย้ยหยันว่า “ฉันไม่คิดมาก่อนเลยว่าคุณจะมีลูกสาวที่น่ารักขนาดนี้กับผู้หญิงคนนั้น!”

ซาเวียร์ตอบว่า “เด็กคนนี้เป็นของฮีลตันและเธอ ไม่ใช่ผม”

ยูนาอุทาน “มันต่างกันเหรอ? ถึงอย่างไรคุณก็ยังอยู่ในร่างเดิมกับที่เคยอยู่กับเวอเรียน? โอ้ใช่แล้ว วันหนึ่งจู่ ๆ คุณจะไม่เปลี่ยนกลับไปเป็นฮีลตันในไม่ช้าใช่ไหม? ฉันไม่อยากที่จะเป็นของเล่นของคุณนะ!”

ซาเวียร์จ้องไปที่คู่แม่ลูกที่กอดกันอย่างรักใคร่ เขาพูดด้วยสายตาเย็นชาภายใต้ดวงตาของเขา “ผมจะไม่ยอมให้ฮีลตันปรากฏออกมาอีก”

เขาไม่คิดมาก่อนว่าเขาจะเป็นเพียงเงาท่ามกลางบุคลิกที่กระจัดกระจายของฮีลตัน อย่างไรก็ตาม ตอนนั้นที่ซาเวียร์ปรากฏตัวขึ้น เขาจะไม่ยอมที่จะเป็นเงาที่จะหายไปได้ทุกเมื่อ

เขาต้องการควบคุมร่างกายนี้อย่างสมบูรณ์ และทำให้ฮีลตันหายไปอย่างสมบูรณ์เพื่อเข้าครอบครองชายคนนี้โดยสิ้นเชิง

"ตามพวกเขาไป"

ยูนาตามเวอเรียนและเจลลี่ บีนจากด้านหลังในรถเบนท์ลีย์ของเธอจนกระทั่งพวกเขามาถึง KFC ยูนาเย้ยหยัน “พวกเขามาที่นี่เพื่อ KFC จริง ๆ เหรอ? เด็กอะไรอย่างงี้!”

ขณะที่ซาเวียร์มองผ่านบานหน้าต่างโปร่งใสเพื่อมองดูคู่แม่ และลูกสาวเพลิดเพลินกับอาหาร หัวใจของเขาก็เต้นอย่างรุนแรงโดยไม่สามารถอธิบายได้

เขาเอื้อมมือไปสัมผัสหน้าอกตามสัญชาตญาณในขณะที่เลิกคิ้วของเขาขึ้น

นี่ไม่ใช่อารมณ์ของเขา แต่เป็นของฮีลตัน

ซาเวียร์เย้ยหยัน “ไปกันเถอะ”

“เราไม่ตามพวกเขาแล้วเหรอ?”

“เรายังไม่ชัดเจนเกี่ยวกับแบบทดสอบที่แสนสาหัสนี้ ดังนั้นมันไม่จำเป็นที่จะต้องตามพวกเขา ผมต้องการกลับไปที่บ้านของตระกูลฟัดด์ อย่ามาหาผมช่วงนี้”

“โอเค แต่คุณต้องจำไว้ว่าต้องหย่ากับเวอเรียนเมื่อถึงเวลา”

ซาเวียร์เข้าใจสถานะปัจจุบันของฟัดด์ กรุ๊ป หากเขาต้องการให้ฝ่ายบริหารอยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลฟัดด์ต่อไป เขาจะต้องได้รับการสนับสนุนจากใครบางคนที่มีความสามารถทางการเงิน และมีอิทธิพล ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความสัมพันธ์ที่เกิดจากการแต่งงานของเขา ดังนั้นตระกูลของยาเมสจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

…

เวอเรียนจับมือเล็ก ๆ ของ เจลลี่ บีน พากลับไปที่บ้านของตระกูลฟัดด์ อย่างมีความสุข

“มอนตี้ หนูชอบกินมันบด และทาร์ตไข่มาก เราจะไปที่ KFC กันอีกครั้งเมื่อไหร่?”

“ถ้าหนูชอบมันบด และทาร์ตไข่ ฉันสามารถทำให้หนูได้ ทำไมหนูไม่มาอยู่กับมอนตี้ในสุดสัปดาห์นี้ล่ะ?”

“สุดยอด! หนูอยากนอนกับมอนตี้! เล่านิทานก่อนนอนให้หนู! งั้นหนูจะไปบอกคุณปู่ว่า หนูจะไปบ้านของมอนตี้ในสุดสัปดาห์นี้!”

“เอาล่ะ เข้าไปกันเถอะ”

เมื่อมอนตี้เข้ามาในบ้านพร้อมกับ เจลลี่ บีน เธอสังเกตเห็นซาเวียร์นั่งคุย กับแนนซี่ และจอห์นในห้องนั่งเล่นอย่าง "สงบ"

ฟัดด์…ซาเวียร์ ฟัดด์…เขามาทำอะไรที่นี่? เขาต้องการอะไรกันแน่?

หลังจาก เจลลี่ บีน ที่อยู่ข้าง ๆ เธอสังเกตเห็นซาเวียร์ เธอก็เบิกตากว้าง และพูดว่า “ มอนตี้ พ่อ... พ่อไม่ได้อยู่บนสวรรค์เหรอ? นี่คือพ่อเหรอ?”

ซาเวียร์ลุกขึ้น และเดินเข้าไปใกล้เวอเรียน และเจลลี่ บีน ด้วยขายาวของเขา

เจลลี่ บีน ขมวดคิ้ว และจ้องอย่างหนักไปที่ซาเวียร์ที่กำลังใกล้เข้ามาด้วยดวงตากลมโตของเธอในขณะที่ดึงเสื้อของเวอเรียนด้วยมือเล็ก ๆ ของเธอ เธอพูดในขณะที่เม้มริมฝีปากด้วยน้ำเสียงงุนงง “มอนตี้ เขาดูเหมือนพ่อเป๊ะเลย!”