ตอนที่ 323
บทที่ 323 มาที่บ้านฉันคืนนี้
October 22, 2026
หลังจากทำงานในช่วงเช้า เซรีนส่งข้อความถึงเวอเรียนขณะที่เธอทานอาหารกลางวันในโรงอาหาร
“เธอคิดว่ามันหมายความว่ายังไง เมื่อผู้ชายไม่สามารถหยุดจูบเธอได้?”
เวอเรียนกำลังเขียนจดหมายสำนึกผิดของเธอ ตอนที่เธอได้รับข้อความนั้น
ว่าทำไมเธอถึงเขียนเรื่องนี้ตั้งแต่แรก นั่นเป็นเพราะคืนนั้นตอนที่เธอเมามากกับเซรีน
เธอพบว่าข้อความนั้นดูตลก ขณะที่เธอถามว่า “ใครจูบเธอตลอดเวลา?”
เซรีนตอบว่า “... แค่ตอบคำถามของฉันก่อน แล้วฉัน ... ฉันจะบอกเธอว่าคนนั้นคือใคร”
เวอเรียนสามารถบอกได้อย่างง่ายดายว่าคน ๆ นั้นเป็นใครโดยที่เซรีนไม่ต้องบอกเธอ เธอตอบว่า “ดร.จาร์เร็ต ใช่ไหม?”
เซรีนพูดไม่ออก
มันชัดเจนขนาดนั้นเลยเหรอ?
ไม่ มันไม่ควรเป็นเช่นนั้น นอกจากนี้ เธอไม่ค่อยพูดถึงเรื่องความใกล้ชิดระหว่างวิลสันกับเธอต่อหน้าเวอเรียน แล้วเวอเรียนจะเดาความสัมพันธ์ของพวกเขาได้ง่ายดายมากขนาดนี้ได้อย่างไร?
เวอเรียนถามว่า “แล้วเธอชอบ ดร.จาร์เร็ต ใช่ไหม?”
เซรีนตอบตามสัญชาตญาณด้วยคำสามคำว่า “ไม่ ฉันไม่ชอบ”
“เธอต้องชัดเจนกับเขาเร็วกว่านี้ ถ้าเธอไม่ชอบเขา ฉันรู้สึกว่า ดร. จาร์เร็ต รู้สึกจริงจังกับเธอ”
เซรีนขมวดคิ้ว “เขาจะจริงจังได้อย่างไร? ฉันรู้สึกว่าเขาชอบเพื่อนร่วมห้องของฉัน”
วิลสันที่ปกติจะไม่สนใจเรื่องนินทา แต่เอาแต่ถามคำถามสองสามคำถามเกี่ยวกับเชอร์ลีย์เมื่อเช้านี้ และคำถามเดียวที่เหลืออยู่คงเป็นบัญชี Wechat ของเธอ
"อา? ไม่มีทางใช่ ฉันไม่คิดว่า ดร. จาร์เร็ต เป็นคนแบบนั้น”
“ไม่ใช่คนแบบนั้นงั้นเหรอ? โอ้ ได้โปรด ฉันคิดว่าเขาแค่อยากมีความสัมพันธ์โดยที่ไม่ต้องรับผิดชอบ อย่างไรก็ตาม ฉันได้ตัดสินใจแล้วว่าจะรักษาระยะห่างจากเขา นอกจากนี้ ปีใหม่กำลังจะมาถึงเร็ว ๆ นี้ และฉันจะกลับบ้าน ตอนนี้ฉันจะไม่ได้เจอเขาอีกนาน”
เวอเรียนตอบว่า “ดูจากน้ำเสียงของเธอ ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเธอกำลังสติแตก?”
เซรีนพูดไม่ออก
เซรีนดูเหมือนใจลอย ขณะที่เธอกินอาหารในจานของเธอ
“ตรงนี้มีคนนั่งไหม เซรีน?”
"โอ้ ไม่มีนะ คุณนั่งตรงนี่ได้”
คนที่กำลังนั่งอยู่ตรงหน้าเธอคือ ดร.โฮเมอร์ หัวหน้าแผนกระบบทางเดินอาหาร จากเรื่องนินทาในกลุ่มหมอ ดร.โฮเมอร์ จบการศึกษาจากโรงเรียนที่มีชื่อเสียงเมื่อสองปีก่อน เป็นที่รู้กันว่าเขาทำให้ทุกคนรู้สึกสบายใจเมื่ออยู่รอบตัวเขาด้วยวิธีการพูดคุย และท่าทางของเขา เขาเป็นผู้ชายที่สง่างาม
ในขณะที่เซรีนครุ่นคิดเกี่ยวกับคนที่มีคุณสมบัติที่น่าทึ่งเช่นเขา เขาก็ควรที่จะมีแฟนใช่ไหม?
เซรีนปล่อยเสียงไอที่น่าอึดอัดออกมา เข้าไปใกล้เขา แล้วถามอย่างหยอกล้อว่า “คุณมีแฟนไหม ดร.โฮเมอร์?”
ดร.โฮเมอร์สำลักอาหารของเขา ในขณะที่ใบหน้าของเขาแดงก่ำทันที เขาตอบอย่างลุกลี้ลุกลนว่า “ยังไม่มี แต่ผมรู้สึกว่าจะมีแฟนเร็ว ๆ นี้”
"อา? โอ้”
เซรีนตอบสนองอย่างใจเย็น ในขณะที่เธอหั่นเกี้ยวบนจานของเธอ ทำไมวันนี้เธอถึงพบว่าตัวเองไม่ค่อยอยากที่จะกินอะไรใน เมื่อปกติเธอมักจะชอบเกี้ยวเป็นอย่างมาก?
เลียมจ้องมองเธออย่างสงสัย หรือเธอจะสนใจเขาเนื่องจากเธอถามเขาว่ามีแฟนหรือยัง? หรือเธอพยายามหาคำยืนยันบางอย่างจากเขาหรือเปล่า?
นั่นคือจุดจบของคำถามของเธองั้นหรือ? เลียมจ้องมองเธอในขณะที่เธอหยิบข้าวขึ้นมาด้วยตะเกียบของเธอ เขาถามว่า “ไม่หิวเหรอ?”
เซรีนเงยหน้าของเธอขึ้นด้วยมือข้างหนึ่ง ในขณะที่กำลังกินอย่างหดหู่ด้วยมมืออีกข้างหนึ่ง เธอพูดว่า “วันนี้อาหารในโรงอาหารไม่มีรสชาติเลย”
“ถั่วแระทอดกับแตงกวาดองที่อยู่ในจานผมรสชาติค่อนข้างดี ผมยังไม่ได้แตะมันเลย คุณอยากลองกินไหม?”
ขณะที่เลียมพูดเขาก็หยิบถั่วแระทอดกับแตงกวาดองแล้ววางลงบนจานของเซรีนทันที เซรีนปฏิเสธเขาไม่ทัน
วิลสันกำลังเดินไปหาพวกเขาพร้อมถาดในมือ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะสังเกตเห็นทั้งสองคน เขาเลิกคิ้วของเขาตอนที่เห็นเลียมวางอาหารลงบนจานของเซรีน
ขณะที่เซรีนกำลังจะลองชิมถั่วแระทอดกับแตงกวาดองจู่ ๆ มือใหญ่ก็คว้าเข้ามาที่เธอ
“คุณกินอาหารรสเค็มไม่ได้ คุณเป็นหวัดอยู่”
เซรีนตอบว่า “อา?”
เธอเป็นหวัดเมื่อไหร่? ทำไมเธอถึงไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นเลย?
วิลสันนั่งข้าง ๆ เธอทันที ในขณะที่ถือถาดของเขา เขาสลับถาดกับเซรีนแล้วพูดว่า “กินนี่”
เซรีนขมวดคิ้ว และพูดว่า “แต่ฉันอยากลองชิมถั่วแระทอดกับแตงกวาดองนั่นจริง ๆ”