บทที่ 339 ฮีลตันอยากจะหย่ากับเธอ

วิลสันหยอกล้อเธออย่างตั้งใจในขณะที่เขาพูดว่า “ทำไมล่ะ? เนื่องจากตอนนี้คุณไม่ชอบผม และผมก็ปฏิบัติต่อคุณอย่างดี แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าคุณจะห้ามไม่ให้ผมชอบคนอื่นได้ แล้วทำไมล่ะ?”

เซรีนยืนกรานด้วยการส่ายหัวของเธอ “ไม่ หมายความว่าไม่ คุณเป็นแฟนของฉัน! คุณจะชอบผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่ฉันได้ยังไง!”

ประกายแห่งความรักสามารถมองเห็นได้จากส่วนลึกของดวงตาของเขา ในขณะที่วิลสันจ้องมองไปที่ท่าทางที่ลนลานของเธอ

เซรีนไม่เข้าใจเขาในขณะที่เธอพูดว่า “ถ้าคุณชอบเชอร์ลี่ย์ งั้นเราจะเลิกกัน!”

สีหน้าของวิลสันเย็นชาขึ้นในขณะที่เขาพูดว่า “คุณไม่ได้รับอนุญาตให้พูดถึงคำว่าเลิกกันในอนาคต”

“ ... แต่คุณชอบเชอร์ลี่ย์นะ”

“ผมไม่ชอบเชอร์ลี่ย์ นั่นเป็นเพียงสถานการณ์สมมุติเท่านั้น”

เซรีนพูดในท่าทางที่ไม่มีเหตุผล “สถานการณ์สมมุติก็ไม่ได้”

มีความตลกขบขันอยู่ในสายตาของชายหนุ่มมากยิ่งขึ้นในขณะที่เขาพูดว่า “ถ้าอย่างนั้น ผมจะไม่สร้างสถานการณ์ปลอม ๆ ที่ไร้เหตุผลแบบนั้นอีกในอนาคต”

เนื่องจากพวกเขามีเส้นทางข้างหน้าอีกยาวไกล และไม่จำเป็นต้องเร่งรีบเพราะตอนนี้เธอเป็นของเขา มันเหมือนกับการทำเครื่องหมายอาณาเขตบนแผนที่ เนื่องจากเขาเป็นผู้คุมกฏในตอนนี้ มันไม่สำคัญว่าคนอื่นจะโต้เถียง และตัดสินเขาอย่างไร ทั้งหมดที่คนเหล่านี้สามารถทำได้ก็คือจินตนาการถึงสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

วิลสันกอดผู้หญิงของเขา ในขณะที่พวกเขาเดินไปตามถนนที่ตกแต่งอย่างสดใสและมีสีสันในวันปีใหม่ เขาก้มศีรษะลง และจูบหน้าผากของเธอในขณะที่กระซิบว่า “ผมเป็นของคุณแบบไม่ต้องสงสัย แต่คุณต้องจำไว้ว่าคุณก็เป็นของผมเช่นกัน”

เซรีนกอดคอเขา และพยักหน้าอย่างจริงจังในขณะที่เธอพูดว่า “ใช่ ฉันจะเป็นแฟนของคุณอย่างเต็มใจ”

เมื่อเธอให้สัญญากับเขา มันรู้สึกเหมือนเป็นคำสัญญาว่าจะ "ตั้งใจเรียน" เพื่อครู

อย่างไรก็ตามวิลสันชอบมันมาก ดูเหมือนดอกไม้ไฟจะดังอยู่ในหูของเขาในขณะที่หัวใจของเขาก็ระเบิดออกมาอย่างน่าประทับใจเหมือนกับก้นหอยของดอกไม้ไฟ

…

ณ ฟลอเรนซ์ 8.00 น.

เวอเรียนไม่ได้นอนทั้งคืน เธอยืนอยู่ข้างหน้าต่างในขณะที่มีรอยคล้ำรอบดวงตาของเธอ เธอจ้องมองลงไปตามถนนที่มีผู้คนพลุกพล่าน การจราจรวุ่นวาย และสิ่งที่เธอรู้สึกก็คือเธอเหงามากขนาดไหน

วันนี้เป็นวันปีใหม่ และตามประเพณี วันนี้ควรเป็นวันที่วุ่นวาย