บทที่ 372 คุณคือสตรีมีครรภ์ นอกจากผมก็ไม่มีใครชอบคุณแล้ว

ยานเดลเพิ่งนอนลงตอนที่โทรศัพท์ดังขึ้น

หมายเลขผู้โทรเข้าแสดงชื่อของเยล

"สวัสดีครับ นายน้อย จีนหนีไปแล้วครับ"

"อืม" ยานเดลตอบกลับเบา ๆ “ฉันเข้าใจแล้ว จัดการเรื่องของฌอนแล้วใช่ไหม?”

“เรียบร้อยแล้วครับ ฌอนเสพยามาระยะหนึ่ง เขาไม่สามารถออกมาได้อย่างน้อยหกเดือน หรืออาจจะถึงปีด้วยซ้ำ”

“จับตาดูจีนอย่างใกล้ชิด”

"ได้ครับ"

หลังจากวางสาย ยานเดลมองไปที่หน้าจอโทรศัพท์มือถือที่สว่างอยู่ของเขา บนหน้าจอมีเด็กสาวคนหนึ่งนอนอยู่บนโต๊ะ ขนตาของเธอยาว และหนามาก ดูเหมือนพัดอันเล็ก ๆ เธอดูสุภาพ และเงียบสงบ

ชายหนุ่มนั่งบนเตียง และมองไปที่หน้าจอโทรศัพท์เป็นเวลานานด้วยดวงตาใส และอ่อนโยนของเขา มุมปากของเขาโค้งขึ้นก่อนที่เขาจะกลับไปนอนพร้อมกับโทรศัพท์

มีชุดของซีลีนวางอยู่ใต้หมอน

ตลอดหลายปีที่ผ่านมาซีลีนพยายามหนีเขามาโดยตลอด ภายใน 365 วันในหนึ่งปี อาจมีประมาณ 300 วันที่พวกเขาแยกจากกัน การนอนของยานเดลแย่มาก ดังนั้นเขาจึงสามารถหลับได้หลังจากวางเสื้อผ้าของซีลีนไว้ใต้หมอนของเขาแล้วเท่านั้น

คืนนี้แม้ว่าซีลีนจะไม่ได้นอนอยู่ข้าง ๆ เขา แต่หัวใจของเขาก็รู้สึกอบอุ่นมาก เพราะการจูบเบา ๆ ที่เธอมอบให้เขา หัวใจของเขารู้สึกดีมาก ราวกับว่าเขากำลังเพลิดเพลินกับอากาศดีในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ

…

ณ คฤหาสน์ตระกูลโซอัน

จีนกลับบ้านด้วยท่าทางอับอายอย่างมาก เธอด่าว่า "สองสามวันที่ผ่านมาฉันไม่ได้กลับบ้าน ทำไมแกถึงไม่ตามหาฉัน? พวกแกไม่ให้ความสำคัญกับฉัน! ฉันเป็นนายหญิงของที่นี่! ยานิสหย่ากับเอริคไปแล้ว ฉันเป็นนายหญิงคนเดียวของบ้านหลังนี้!”

คนใช้ถูกด่าด้วยความโกรธจนพวกเขาใจสั่น พวกเขายืนอยู่ตรงนั่นด้วยความกลัว ไม่มีใครกล้าพูดอะไร

เอริคได้ยินเสียงจากห้องทำงานชั้นบนจึงลงมา “มีเรื่องอะไรกัน?”

ทันทีที่จีนเห็นเอริค เธอก็เย้ยหยัน “คุณรู้ว่าฉันอยู่ในมือของยานเดล ทำไมคุณไม่แจ้งตำรวจ?!”

“แจ้งตำรวจงั้นเหรอ? คุณยังอยากจะไปวุ่นวายต่อหน้าตำรวจหลังจากทำเรื่องสกปรก ๆ พวกนั้นอีกเหรอ!?”

"ฉันทำเรื่องสกปรกอะไร? เอริค ฉันเป็นภรรยาของคุณ! ในใจของคุณ คุณยังจะเข้าข้างอีนังสารเลวยานิสที่ใกล้ตายนั่นอีกเหรอ?"

เมื่อดูไปที่ความจองหอง และพฤติกรรมที่น่าเกลียดของจีน เอริคก็ขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจ “ในตอนนั้น คุณส่งคนไปเอาตัวเรนนี่ และทำให้ยานิสพลัดพลาดจากลูกสาวแท้ ๆ ของเธอเกือบ 24 ปี จีน นี่เป็นสิ่งที่คนมีเหตุผลทำงั้นเหรอ? เรนนี่ก็เป็นลูกสาวของผมด้วยเหมือนกัน!”

"เฮอะ งั้นตอนนี้คุณเปลี่ยนข้างงั้นสิ คุณเป็นคนที่ตกลงให้ฉันเป็นนายหญิงของครอบครัวโซอัน แต่ฉันต้องรอหลายปี ดูคุณกับยานิสมีลูกด้วยกันคนแล้วคนเล่า คุณเคยสนใจความรู้สึกของฉันบ้างไหม? มันไม่น่าสมเพชเลยเหรอที่ฌอน และฉันถูกปฏิบัติอย่างเฉยเมยแม้กระทั่งตอนที่พวกเราไม่ได้กลับบ้าน?”

เอริคมีอารมณ์ที่ขัดแย้งกัน เขาเม้มปากของเขา และพูดว่า “ดีที่คุณกลับมาตอนนี้ มาคุยเรื่องจริงจังกันดีกว่า ผมไม่อยากคุยเรื่องในอดีตกับคุณ ไม่ว่าคุณจะถูกหรือผิด ผมจะไม่ถือว่าคุณเป็นคนรับผิดชอบ”

“คุณหมายความว่ายังไง? คุณต้องการจะคุยกับฉันเรื่องอะไร?” จีนจ้องไปที่เขาอย่างระมัดระวัง

"มาคุยเรื่องหย่าของเรากัน... "

คำพูดนั้นแทบจะไม่ได้ออกจากปากของเอริค เมื่อจีนคำรามว่า “ฝันไปรึเปล่า! เอริค ฉันจะบอกคุณนะ! ฉันสละชีวิตหลายปีของฉันเพื่อคุณ และมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่ฉันจะได้ตำแหน่งคุณนายโซอัน แม้ว่าฉันจะตาย ฉันก็อยากตายในฐานะคุณนายโซอัน! คุณอยากจะแก้ไขความสัมพันธ์ของคุณกับยานิสงั้นเหรอ ฮ่ะ? คุณควรเลิกคิดเสียดีกว่าเพราะฉันจะไม่มีวันยอมแน่นอน!"

“มันไม่เกี่ยวกับยานิส! จีน คุณเคยเป็นคนเห็นอกเห็นใจคนอื่น ทำไมตอนนี้คุณถึงกลายเป็นคนเลวทราม และขี้หวาดระแวงขนาดนี้?”

"เห็นอกเห็นใจคนอื่นงั้นเหรอ? เฮอะ! ทำไม? ตอนนี้คุณเห็นธาตุแท้ของฉันแล้วคุณคิดว่าคุณไม่ควรหย่ากับยานิสนิสงั้นเหรอ?"

คิ้วของเอริคขมวดลึกขึ้น “จีน ผมไม่คิดว่าคุณจะเป็นแบบนี้ บอกตรง ๆ ตั้งแต่แต่งงานกับคุณ คุณทำให้ครอบครัวเราวุ่นวาย ไม่มีสักวันเลยที่เราจะสงบสุข คุณช่วยหยุดสร้างปัญหาให้ผมได้ไหม? ถ้าคุณกลับไปสนใจสั่งสอนฌอน ตอนนี้เขาคงจะไม่เหลวไหลขนาดนี้”

"ฌอนเป็นอะไร? เกิดอะไรขึ้นกับฌอน? เขาเป็นลูกของคุณ! คุณมักจะพูดว่าเขาไม่ดีเหมือนยานเดล คุณเป็นพ่อประสาอะไร? แล้วไงเอริค? คุณกำลังวางแผนที่จะให้ยานเดลดูแล โซอัน กรุ๊ป งั้นเหรอ? ยานเดล เขาคือศัตรู เขาสร้างปัญหาให้กับโซอัน กรุ๊ป ตลอด ถ้าคุณมอบโซอัน กรุ๊ป ให้เขา เขาจะต้องทำลายมัน! "