บทที่ 387 เปิดตัวสามี

เมื่อเจอโรมกำลังจะดื่มไวน์ เชลซีหัวเราและแซวเขา "โอ้ เจอโรม นายเป็นอะไรกับเวอเรียนที่รักของพวกเรางั้นเหรอ? เราไม่ดื่มแทนใครหรอก รู้รึเปล่า?"

เจอโรมตกใจกับคำถามนั้น เขาตัวแข็งและกำแก้วไวน์ไว้แน่น

เวอเรียนถือแก้วน้ำผลไม้แล้วยืนขึ้น เธอยิ้มและพูดอย่างใจเย็น "ยกโทษให้ฉันด้วยนะ ตอนนี้ฉันกำลังท้องอยู่ เลยดื่มไวน์ไม่ได้ ฉันจะดื่มน้ำผลไม้แทนก็แล้วกัน"

ทุกคนตกใจ แม้แต่เชลซีเองก็ไม่คิดว่าเวอเรียนจะท้อง

หลังจากเวอเรียนดื่มน้ำผลไม้แล้ว เชลซีก็มองไปที่เจอโรมแล้วพูด "เวอเรียน ฉันจำได้ว่าตอนนั้นเธอตกหลุมรักเจอโรม แล้วตอนนี้เธอท้องได้ยังไง? เธอโกหกเพื่อที่จะได้ไม่ต้องดื่มไวน์ใช่ไหม?"

เวอเรียนรู้สึกตื่นเต้น เธอให้ทุกคนดูมือข้างขวาของเธอแล้วยิ้ม "ฉันแต่งงานแล้ว และฉันก็ไม่ได้โกหกพวกเธอ คืนนี้สามีก็มาส่งฉันที่นี่"

เธอรู้สึกดีใจและพอในเวลาเดียวกัน เมื่อพูดถึงฮีลตัน รอยยิ้มของเธอดูจริงใจ เชลซีจึงเชื่อเธอ

ทั้งห้องเงียบและรู้สึกอึดอัด พวกเขาพยายามจับคู่เจอโรมกับเวอเรียน

แต่ไม่นานก็มีบางคนในห้องเปลี่ยนเรื่องคุย ทุกคนจึงเริ่มมีชีวิตชีวาอีกครั้ง

เมื่องานเลี้ยงใกล้จะจบแล้ว โทรศัพท์ของเวอเรียนก็ดังขึ้น

เฮเลนได้ยินเสียงเพลงจากโทรศัพท์ เธอจึงบอกเวอเรียน "เวอเรียน โทรศัพท์ของเธอดังน่ะ"

เธอรู้ว่าฮีลตันโทรมา เธอล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า เธอยิ้มเมื่อเห็นชื่อคนที่โทรเข้ามา

"ฉันจะออกไปรับสายข้างนอกนะ"

เธอถือโทรศัพท์แล้วเดินออกไปข้างนอก

เจอโรมไม่ได้ตั้งใจดูตอนแกะเปลือกกุ้ง เขาจึงโดนเปลือกกุ้งบาดนิ้ว เขาขมวดคิ้วแล้วถาม "เฮเลน...เธอเคยเจอสามีของเวอเรียนรึเปล่า?"

เธอส่ายหน้าแล้วตอบ "ฉันแค่บังเอิญเจอเวอเรียนเมื่อสองสามวันที่แล้วนี่เอง"

"ฉันเห็นเธอที่โรงเรียนอนุบาล ตอนที่ฉันไปส่งลูกชาย เธอก็อยู่ที่นั่นกับลูกสาวด้วย"

เขารู้สึกแปลกใจที่ได้ยินแบบนั้น "ลูกสาวของเธอเข้าโรงเรียนอนุบาลแล้วเหรอ?"

ในเมื่อลูกสาวของเธอเข้าโรงเรียนอนุบาลแล้ว ลูกสาวของเธอน่าจะอายุประมาณสามปีแล้ว

"ใช่ เธออายุ 3 ขวบแล้ว และเหมือนเวอเรียนมาก เธอเป็นเด็กที่น่ารักมาก"

เจอโรมวางกุ้งลง และไม่อยากกินอะไรอีก เขาดูเศร้าแต่ก็หัวเราะแล้วพูด "ฉันคิดว่าเธอจะเป็นคนที่มุ่งมั่นทำงาน คิดไม่ถึงว่าเธอจะมีลูกคนแรกตอนอายุ 21 และตอนนี้...ก็กำลังจะมีลูกอีกคน เธอก็เสียอิสระไปแล้วล่ะสิ ชีวิตของเธอต้องอยู่กับสามีและลูกทั้งวัน"

เฮเลนหัวเราะ "บางทีสามีของเธอคงจะเลี้ยงดูเธอดี ทุกคนต่างก็มีเป้าหมายในชีวิตที่แตกต่างกัน นายก็รู้นี่"

ข้างนอกห้อง

เวอเรียนกำลังคุยโทรศัพท์กับฮีลตัน

"งานเลี้ยงเป็นยังไงบ้าง?" ฮีลตันถาม

เวอเรียนเหลือบมองนาฬิกา "งานจะเลิกอีกประมาณ 20 นาที ฉันจะโทรหาคุณก่อนนั้นนะ"

เขาทำเป็นถามคำถามทั่วไป "คุณได้เจอคนที่อยากเจอรึเปล่า?"

เธอเล่นตามมุกตลกของเขา "คุณหมายถึงใครเหรอ? ฉันไม่ได้คิดอะไรเลยตอนมาที่นี่"

"ก็รักครั้งแรกของคุณไง"

"ใช่ ฉันเจอเขาแล้ว"

ฮีลตันเงียบไป

เธอพูดจริงเหรอ?

เวอเรียนบอกเขา "ฉันจะคุยกับคุณตอนไปถึงบ้านนะ ฉันต้องไปแล้ว"

เธอวางสายและปล่อยให้ฮีลตันอึ้ง

เธอเพิ่งวางสายใส่เขาเหรอ? ดูเหมือนว่างานรวมรุ่นกับรักแรกของเธอคงไปกันได้ดี

"มาดามลีอาห์!"

"มีอะไรให้ช่วยคะ นายท่าน?"

"บอกลุงลูอิสให้เตรียมรถ ผมจะไปรับมาดามที่ บันยันทรี วิลล่า"

"ได้ค่ะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้"

ฮีลตันอยากจะเห็นรักแรกของเธอ มันแย่ที่ตอนนี้เขามองอะไรไม่เห็น เขารู้ว่ารสนิยมของเธอแย่แค่ไหน ตอนที่เธอยังเด็ก"

ฮีลตันเป็นคนจองหอง เขาไม่คิดว่าจะมีใครมาเทียบกับเขาได้