บทที่ 388 แสดงความรักของเราให้เขาเห็นในรถ

เวอเรียนรู้สึกว่าเขาทำให้ตัวเองเป็นจุดสนใจมากเกินไป เธอดึงแขนเขาแล้วพูดเบา ๆ "ไปกันเถอะ"

แต่ดูเหมือนฮีลตันยังไม่อยากรีบกลับ เขาพูดกับเธอ "ทำไมคุณรีบกลับจัง? ไหนล่ะรักครั้งแรกของคุณ?"

เธอรู้สึกขนลุกและรู้สึกกลัว แม้ว่าเขาจะมีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้าก็ตาม

เจอโรมเข้ามาคุยกับพวกเขา "สวัสดีครับ ผม เจอโรม แทนเนอร์ เรียนห้องเดียวกับเวอเรียน ที่จริงแล้วผมสงสัยและอิจฉาที่คุณได้แต่งงานกับผู้หญิงที่น่าประทับใจอย่างเวอเรียน"

มุมปากของเวอเรียนกระตุก ดูเหมือนว่าเจอโรมจะชมเธอเกินไปแล้ว

ฮีลตันยิ้ม "จริงเหรอครับ? มาดามฟัดด์ไปพูดอะไรเข้า คุณถึงได้ประทับใจผมขนาดนี้?"

เจอโรมอึ้ง เขาไม่คิดว่าฮีลตันจะเป็นคนเปิดเผยขนาดนี้ เขาหัวเราะแล้วตอบ "ไม่มีอะไรครับ ผมเหนว่าเธอมีความสุขและดีใจแค่ไหนตอนที่พูดถึงคุณ ผมคิดมาตลอดว่าเธอจะเป็นผู้หญิงทำงาน ไม่คิดว่าลูกสาวของคุณจะสามขวบแล้ว และกำลังจะมีลูกคนที่สองอีกด้วย ผมแค่สงสัยว่าสามีของเธอ จะเป็นคนยังไง"

ฮีลตันยกมือขึ้นลูบศีรษะเธอ เขายิ้มแล้วถามเธอ "คุณบอกเพื่อนคุณเรื่องลูกอีกคนเหรอ?"

"ก็พวกเขาอยากให้ฉันดื่ม และตอนนี้ฉันก็ดื่มเหล้าไม่ได้ ฉันกลัวว่าพวกเขาจะคิดว่าฉันหยิ่ง เลยบอกให้พวกเขาเข้าใจ" เธอตอบและหัวเราะอย่างประหม่า

เขารู้อยู่แล้วว่าต้องมีปัญหา!

เชลซีอิจฉาที่เวอเรียนได้แต่งงานกับคนที่เหมาะสม เธอเลยจงใจพูด "โอ้ เจอโรม นี่ก็หลายปีแล้ว นายคงไม่ได้มีความรู้สึกกับเวอเรียนแล้วสินะ?"

เวอเรียนกังวลเมื่อเชลซีพูดยั่วฮีลตัน แต่ชายหนุ่มยังคงใจเย็น และยังมีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้าของเขา เธอไม่แน่ใจว่าตอนนี้เขารู้สึกยังไง

ฮีลตันก้มหน้าแล้วแซว "ดูเหมือนว่ามาดามฟัดด์ยังมีเสน่ห์อยู่นะ ถึงจะกำลังท้องลูกคนที่สอง ก็ยังมีคนมาชอบเธออยู่"

"นี่ก็ดึกแล้วนะ กลับบ้านกันเถอะ เจลลี่ บีน กำลังรอเราอยู่ที่บ้าน"

เขาตอบด้วยน้ำเสียงรักใคร่ "ก็ได้"

ผู้จัดงานพูดขึ้นมา "ฉันจะไปจ่ายเงินก่อน ถ้าพวกนายยังอยากสนุกกันต่อ และยังไม่อยากกลับบ้าน เราจะไปต่อกันที่อื่น พวกนายคิดว่าไง? ท่านประธานฟัดด์ มาดามฟัดด์ พวกคุณจะไปกับเรามั้ยครับ?"

ฮีลตันตอบ "พวกคุณเป็นเพื่อนของภรรยาผม ในเมื่อโรงแรมนี้เป็นหนึ่งใน ฟัดด์ กรุ๊ป อาหารมื้อนี้ให้ผมจัดการเอง"

เวอเรียนมองเขาตาโต

บันยันทรี วิลล่า เป็นของฟัดด์ กรุ๊ป เหรอ? ทำไมเขาไม่บอกเธอเลย?

"เราขอบคุณเท่าไหร่ก็ยังไม่พอ ท่านประธานฟัดด์!"

ทุกคนเริ่มพูดกันถึงเรื่องที่เวอเรียนโชคดี ที่ได้แต่งงานกับฮีลตัน

เชลซีกำหมัดเมื่อเธอได้ยินที่พวกเขาพูด

เวอเรียน มอนท์ อ่อยผู้ชายที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมือง นอร์ท ซิตี้ ซึ่งก็คือ ฮีลตัน ฟัดด์ ดูเหมือนว่าเธอจะทำได้ดีซะด้วย!

ฮีลตันกอดเวอเรียน "กลับบ้านกันเถอะ ที่รัก"

แต่เวอเรียนไม่ได้รู้สึกดีใจ เมื่อได้ยินเขาเรียกเธอว่า 'ที่รัก' เธอรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว เขาไม่เคยเรียกเธอแบบนั้น เขาต้องมีแผนอะไรอยู่ หรือไม่ก็เตรียมลงโทษเธอเมื่อไปถึงที่บ้านแน่!

พวกเขาอยู่ในรถเมื่อ จู่ ๆ ฮีลตันก็หันมามองเธอ

มีเงามืดฉายอยู่ในดวงตาของเธอ ก่อนที่เธอจะได้ทำอะไร เขาก็จูบที่ริมฝีปากของเธอ

ลมหายใจและการรุกของเขา เธอรู้สึกว่ามันรุนแรงมากกว่าปกติ

แล้วเวอเรียนก็นึกขึ้นได้ว่าลุงลูอิสก็อยู่ในรถด้วย เธอจึงผลักเขาอย่างลนลาน "ไม่นะ ลุงลูลิสก็อยู่ในรถด้วย!"

เธอไม่ได้อายฮีลตัน!

ชายหนุ่มพูดเสียงเบาเมื่อเขามองเธอ "ผมคิดถึงคุณทั้งคืน"

เวอเรียนพูดไม่ออก

คำพูดนั้นทำให้เธออึ้ง

เขาลูบผมยาวสลวยของเธอ เมื่อเขาประกบหน้าผากกับเธอและดุนปลายจมูกของเธอ

เวอเรียนไม่สามารถควบคุมความปรารถนาของเธอได้ เธอจูบริมฝีปากของเขา

"ฉันก็คิดถึงคุณเหมือนกัน"

มันเป็นความเชื่อมโยงพิเศษระหว่างพวกเขาทั้งสองคน

เธอกอดคอของเขาแล้วบอกเขา "งานเลี้ยงคืนนี้น่าเบื่อ ฉันไม่อยากจะมางานแบบนี้อีกแล้ว"

ขณะที่เธอกำลังพิงแขนของเขา เวอเรียนมองไปที่หน้าต่าง เธอเห็นเจอโรมยืนอยู่หน้าโรงแรม กำลังรอรถกลับบ้าน

คืนนี้เขาดื่มไวน์ไปเยอะ