บทที่ 499 ถูกฮีลตันดูแลจนอ้วน

เวอเรียนเห็นรอยเขี้ยวที่หลังมือของฮีลตัน เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยเนื่องจากเธอกัดเขาตอนที่ใกล้จะคลอด เธอไม่คิดว่ามันจะลึกขนาดนั้น

เธอถามในขณะที่ลูบบาดแผลนั้นในขณะที่หัวใจของเธอเจ็บปวด “มันเจ็บมากไหม? คุณอยากให้ฉันช่วยพันแผลให้ไหม?”

เธอมองไปที่แผล มีรอยฟันตรงสองแถว และมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย มันดูคล้ายกับถูกสุนัขกัด ดูเหมือนว่าบาดแผลจะหายดีแล้ว แต่รอยกัดก็ยังคงอยู่

จากนั้นฮีลตันก็เอื้อมมือมาปิดตาของเธอในขณะที่เขาพูด “รีบนอนได้แล้ว คุณอยากกินอะไร? ผมจะให้มาดามลีอาห์นำพวกมันมาให้”

เวอเรียนดึงมือใหญ่ของเขาออกแล้วพูดว่า “ฉันเพิ่งตื่น และฉันไม่เหนื่อย เข้ามาใกล้ ๆ ขอฉันดูหน้าคุณหน่อย”

เธอจำได้ตอนที่เธอคลอดลูก เพราะเขาพูดจาไร้สาระ เธอจึงชกแก้มซ้ายของเขา มันค่อนข้างหนักเหมือนกัน

เวอเรียนยกมือขึ้นแตะแก้มซ้ายของเขา มันเป็นสีแดงเล็กน้อย

“ฉันขอโทษ ฮีลตัน ฉันไม่ได้ตั้งใจจะชกคุณ”

“ผมไม่โทษคุณหรอก รีบไปพักผ่อนได้แล้ว”

จากนั้นเวอเรียนก็นอนลงบนเตียงอย่างเชื่อฟัง หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เธอก็สกิดฝ่ามือของฮีลตันในขณะที่เธอพูดว่า “ฉันอยากดื่มน้ำ”

ฮีลตันเดินไปเทน้ำหนึ่งแก้วให้เธอ ดึงเธอเข้ามาหาเขาแล้วยื่นแก้วให้เธอ

หลังจากที่เวอเรียนดื่มน้ำลงไป เธอก็เลียริมฝีปากของเธอแต่ยังรู้สึกคอแห้งอยู่

จากนั้นฮีลตันก็เทน้ำให้เธออีกแก้ว แล้วยื่นแก้วให้เธอ

…

จากนั้นเวอเรียนก็ถูกฮีลตันเกลี้ยกล่อมให้เข้านอน เธอหลับไปนานกว่าสามชั่วโมง และพระอาทิตย์ก็ตกแล้วเมื่อเธอตื่นขึ้น

มาดามลีอาห์นำอาหารอร่อย และซุปที่มีคุณค่าทางโภชนาการมาให้เวอเรียน จากนั้นฮีลตันก็ช่วยเวอเรียนลุกขึ้นนั่ง และเอนหลังเธอพิงกับหมอน

ตอนแรกเวอเรียนอยากจะกินบนโต๊ะเล็ก ๆ ข้าง ๆ เธอ อย่างไรก็ตาม ฮีลตันไม่อนุญาตให้เธอมีโอกาสได้เคลื่อนไหว ในขณะที่เขาถามว่า “คุณอยากกินซุปหรือข้าวก่อน?”

หัวใจของเวอเรียนรู้สึกชุ่มชื่น ในขณะที่เธอตอบว่า “ซุปก่อนค่ะ เพื่อหล่อลื่นคอที่แห้งของฉัน”

ชายหนุ่มตักซุปไก่สมุนไพรหนึ่งช้อนขึ้นมา วางไว้ที่ริมฝีปากของเขาแล้วเป่าก่อนจะป้อนให้เธอ

เวอเรียนไม่ได้อ้าปากของเธอ เนื่องจากเธอรู้สึกสับสนในขณะที่จ้องไปที่เขา

“คุณแอบหลับงั้นเหรอ? หรือคุณจะให้ผมป้อนคุณด้วยปากของผมหรือเปล่า?”

เวอเรียนพูดไม่ออก

เธอหน้าแดง และรีบอ้าปากของเธออย่างรวดเร็ว

ไม่แน่ใจว่ามาดามลีอาห์ทำอาหารดีขึ้น หรือเป็นเพราะความรักที่ฮีลตันมีให้เธอ ซุปจึงได้รสชาติดีจริง ๆ

หลังจากกินซุปไปหลายช้อน ฮีลตันก็กังวลว่าเธออาจจะกินมันจนอิ่ม ดังนั้นเขาจึงเริ่มป้อนข้าวให้เธอ

เวอเรียนไม่ชอบกินแครอท อย่างไรก็ตาม มีแครอทนึ่งอยู่ในข้าว เธอจึงพูดว่า “ฉันไม่อยากกินแครอท ฉันอยากกินแค่เนื้อ”

“เป็นเด็กดีตอนนี้นะ และกินทุกอย่างทีละน้อย มันมีสารอาหาร และคุณจะฟื้นตัวเร็วขึ้น”

ฮีลตันตักแครอท และเนื้อผสมกันเข้าปากของเธอ

มาดามลีอาห์รู้สึกปลาบปลื้ม เมื่อเธอได้เห็นว่าทั้งสองคนรักกันมากแค่ไหน เธอพูดว่า “โอ้ มาดาม บอกฉันว่าคุณอยากกินอะไรในวันพรุ่งนี้ แล้วฉันจะทำให้ก่อนที่ฉันจะนำมันมาโรงพยาบาล คุณต้องกินดี ๆ เพื่อให้ร่างกายของคุณฟื้นตัวในช่วงที่คุณอยู่ไฟ”

ฮีลตันถามอย่างกังวลว่า “มีอะไรที่เธอไม่ควรกินในช่วงที่เธออยู่ไฟหรือเปล่า?”

มาดามลีอาห์ตอบว่า “เธอไม่ควรทานอาหารเย็น เผ็ด หรือทอด นอกจากนั้น เธอสามารถกินอะไรก็ได้ที่เธอต้องการ เธอควรดื่มซุปไก่หรือปลาให้เยอะ ๆ เพราะมันมีสารอาหารเยอะ”

ฮีลตันพยักหน้าเล็กน้อย และพูดว่า “งั้นเตรียมมาให้เธอเพิ่มด้วย”

“ได้ค่ะ นายท่าน”

หลังอาหารเย็นมาดามลีอาห์ก็ทำความสะอาด และออกไป เวอเรียนนอนอยู่บนเตียงอีกครั้ง

ฮีลตันจ้องไปที่เธอในขณะที่เขาพูดว่า “คุณจ้องผมทำไม? คุณนอนได้แล้ว”

เวอเรียนขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “...ทำไมฉันจะต้องนอนอีกแล้วล่ะ? ฉันเพิ่งตื่นไม่ใช่เหรอ?”

ผู้ชายคนนี้มีความตั้งใจที่จะดูแลเธอ อย่างไรก็ตาม วิธีการของเขาเป็นวิธีพื้นฐาน และเรียบง่ายมาก เขาคิดว่าการดูแลเธอเหมือนกับการดูแลหมู