บทที่ 501 คุณจะมีแรงที่จะลดน้ำหนักเมื่อคุณอิ่ม

ในขณะที่พวกเขากำลังคุยเกี่ยวกับเรื่องน้ำหนัก พวกเขาได้ยินเสียงเคาะประตู

“นายท่าน มาดาม ได้เวลาอาหารเย็นแล้วค่ะ นายใหญ่อยากให้พวกคุณลงไปเดี๋ยวนี้”

"ได้เลย"

ฮีลตันเหลือบไปมองเวอเรียนก่อนที่เขาจะพูดว่า "ผมยินดีที่จะรอจนกว่าคุณผอมลง แต่คุณต้องโน้มน้าวนายใหญ่"

นายใหญ่ฟัดด์ยอมที่จะจัดงานแต่งงานในวันรุ่งขึ้น ถ้าเขาสามารถทำให้ทุกคนเงียบได้ เมื่อพวกเขาได้ฉลองวันโกนผมไฟให้กับน้องชายของ เจลลี่ บีนแล้ว เขาก็เข้ากันได้ดีกับยานิส แม่ของเวอเรียน ทั้งสองครอบครัวเป็นมิตรต่อกัน และพวกเขาค่อนข้างที่จะกระตือรือร้นที่จะเตรียมการสำหรับงานแต่งงาน

ไม่ใช่ว่าเวอเรียนจะไม่อยากที่จะจัดงานแต่งงาน แต่เธอเพิ่งอยู่ไฟเสร็จ ดังนั้นเธอจึงไม่ได้อยู่ในสภาพที่ดีที่สุดของเธอ เธอจะไม่ดูดีถ้าเธอสวมชุดแต่งงานในตอนนี้ ผู้หญิงทุกคนต้องการการยอมรับ และพวกเธอจะพยายามลดน้ำหนักก่อนงานแต่งงาน เพื่อให้ดูดีที่สุดในวันนั้น

นายใหญ่พูดถึงเรื่องแต่งงานอีกครั้งระหว่างทานอาหารเย็น

“แล้ว พวกเธอตัดสินใจเกี่ยวกับงานแต่งงานหรือยัง? แค่ทำมันให้เสร็จ ฉันจะได้มีมีคำตอบให้ญาติ ๆ ของเรา พวกเขาอาจจะคิดว่าเรากำลังทำไม่ดีกับเวอเรียน”

เวอเรียนพูดอย่างลนลานว่า “คุณพ่อ ไม่เป็นไรค่ะ ช่วงนี้ ฉันกับฮีลตันยุ่งมาก ฉันจะคุยกับแม่ และเธอจะไม่ถือสาอะไรค่ะ”

นายใหญ่บ่นว่า "โอ้ ฮีลตัน เวอเรียน พวกเธอไม่ได้พูดเหรอว่าฉันมักจะบ่นพวกเธองั้นเหรอ? พวกเธอมีลูกด้วยกันสองคนแล้ว และถ้าเราไม่จัดงานแต่ง ฉันก็จะเก็บความภูมิใจไว้ไม่ได้" ถ้าพวกเธอไม่อยากวางแผน ฉันให้คนอื่นทำแทนพวกเธอก็ได้ ทั้งหมดที่พวกเธอต้องทำคือ แต่งตัว และยืนอยู่ที่นั่น มันจะไม่สร้างปัญหาให้พวกเธอเลย”

เวอเรียนจ้องไปที่ฮีลตัน ในขณะที่เธอกำลังเคี้ยวบร็อคโคลี่

ฮีลตันพูดว่า "พ่อ รีอาน่าเพิ่งผ่านการอยู่ไฟมา และร่างกายของเธอก็ยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ เธออยากที่จะผอมลงอีกนิดก่อนที่เธอจะต้องสวมชุดแต่งงานของเธอ ให้เวลาเธอฟื้นตัวสักหน่อยเถอะ"

ทันทีที่นายใหญ่ได้ยินเช่นนั้น เขาก็ประเมินเวอเรียนด้วยการขมวดคิ้ว “ไม่มีทาง เธอไม่อ้วนเลย เธอดูสมบูรณ์แบบ! ไม่เอาน่า เมื่อก่อนนี้เธอผอมเกินไป และในตอนนี้เธอดูดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด”

เวอเรียนหน้าแดงกับความคิดเห็นของนายใหญ่ “คุณพ่อ ตอนนี้ฉันรู้สึกอ้วนมาก และฉันก็คิดว่าจะใส่ชุดแต่งงานไม่ได้…”

"ชุดเจ้าสาวทั้งหมดไม่ได้ทำขึ้นเป็นพิเศษงั้นหรือ? เราสามารถตัดชุดเจ้าสาวที่เหมาะกับเธอโดยเฉพาะได้"

เจลลี่ บีนหยิบเนื้อติดซี่โครงชิ้นหนึ่งด้วยมือเล็ก ๆ ของเธอ ในขณะที่เธอหันกลับไปกลับมามองดูพวกผู้ใหญ่ ก่อนที่เธอจะบอกนายใหญ่ฟัดด์ว่า “คุณปู่ ตอนนี้มอนตี้อ้วนมาก และเธอจะดูไม่ดีในชุดแต่งงาน”

เวอเรียนพูดไม่ออก

แม้ว่า เจลลี่ บีนจะพูดความจริง แต่ความคิดเห็นนั้นตรงเกินไป และมันก็เจ็บปวดเกินไป

เวอเรียนกินข้าวเย็นเพียงแค่สองสามคำระหว่างอาหารค่ำ เธอกินข้าวแค่สองช้อนและบร็อคโคลี่สองสามชิ้น

เมื่อเวอเรียนเดินออกจากโต๊ะอาหารค่ำ นายใหญ่ฟัดด์ก็เหลือบมองไปยังอาหารที่กินไม่หมดของเวอเรียน “เป็นอะไรไป? เธอไม่พอใจฉันเพราะฉันกดดันให้เธอจัดงานแต่งงั้นเหรอ?”

ฮีลตันตอบอย่างใจเย็นว่า "บางทีอาจจะเป็นการไดเอท"

หลังอาหารเย็นฮีลตันเรียกให้ เจลลี่ บีนมาหาเขา

ยังมีข้าวติดอยู่ที่ขอบปากของเจลลี่ บีน หลังจากที่ฮีลตันเช็ดข้าวออกด้วยมือของเขา เขาก็สั่งสอนว่า "คราวหน้าลูกห้ามเรียกมอนตี้ว่าอ้วนอีกนะ"

เจลลี่ บีนขมวดคิ้ว และพูดว่า "แต่ พ่อ หนูแค่อยากจะช่วยมอนตี้ คุณปู่กำลังบ่นพวกคุณให้จัดงานแต่งให้เสร็จ หนูก็แค่อยากจะช่วยมอนตี้ถ่วงเวลา เพื่อให้เธอมีเวลาลดน้ำหนัก"

“คราวหน้าหนูห้ามพูดแบบนั้นอีกนะ”

เจลลี่ บีนทำหน้ามุ่ยแล้วพูดว่า "ก็ได้ แต่มอนตี้อ้วนจริง ๆ นะ"

ฮีลตันเป็นกังวล เขาจึงบอกเธออีกครั้งว่า "หนูห้ามใช้คำว่า 'อ้วน' อีก ตราบใดที่มอนตี้ยังไม่ผอมลง เข้าใจไหม?"

เจลลี่ บีนกระพริบตาซ้ำ ๆ

ผู้หญิงช่างน่ากลัวจริง ๆ!