บทที่ 581 วิลสันโดนยาพิษอย่างรุนแรง

ในขณะที่เซรีนกำลังเคี้ยวบิสกิตในระหว่างที่กำลังนั่งอยู่บนม้านั่งเล็ก ๆ อยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงของรูบี้ดังมาจากด้านนอก

“รีบออกมาช่วยเร็วเข้า! เจ้านายของเธอได้รับบาดเจ็บ!”

เซรีนตกใจกับเหตุการณ์นั้นมาก จนเธอทำบิสกิตของเธอหล่นลงบนพื้น และรีบวิ่งออกจากเต็นท์ทันที

“เกิดอะไรขึ้นกับวิลสัน?”

ทอมป์สันกับรูบี้กำลังอุ้มวิลสันซึ่งอยู่ในสภาวะกึ่งไม่รู้สึกตัวเข้าไปในเต็นท์ในขณะที่พูดว่า “เขาได้รับบาดเจ็บจากกับดักระหว่างทางที่เขาลงใต้ดิน”

เซรีนช๊อคมาก ในขณะที่เธอเดินตามพวกเขาเข้าไปในเต็นท์

หลังจากที่รูบี้เหลือบไปมองเธอ และเมื่อสังเกตเห็นเซรีนยืนตัวแข็ง และท่าทางตกตะลึงของเซรีน เธอจึงตะโกนว่า “เธอยังยืนอยู่ตรงนั่นเพื่ออะไร รีบไปหยิบชุดปฐมพยาบาลมาสิ!”

“ฉัน… ฉันไม่รู้ว่าชุดปฐมพยาบาลอยู่ที่ไหน”

รูบี้กำหมัด และทุบหัวตัวเองก่อนจะพูดว่า “พระเจ้า! ฉันก็เวียนหัวเหมือนกัน!”

ทหารอาสาคนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาพร้อมกับเครื่องมือแพทย์ทั้งหมดพร้อมพูดว่า “ชุดปฐมพยาบาลอยู่นี่!”

ทอมป์สันฆ่าเชื้ออุปกรณ์ทั้งหมดอย่างเชี่ยวชาญ และบอกกับทุกคนว่า “พวกคุณออกไปได้แล้ว ผมจะดูแลต่อกับรูบี้เอง”

เซรีนรวบรวมความกล้า และพูดว่า “ฉันเป็นหมอ ฉันสามารถอยู่ช่วยคุณได้”

ทอมป์สันอึ้งไปชั่วครู่ ในขณะที่ดวงตาของเขาเป็นประกายเมื่อเขามองไปที่เซรีน เขาพูดว่า “ก็ได้ คุณอยู่ได้”

นอกจากวิลสันที่ได้รับบาดเจ็บ มีเพียงทอมป์สัน และเซรีนเท่านั้นที่ยังคงอยู่ในเต็นท์

เซรีนสวมถุงมือและเริ่มทำความสะอาดบาดแผลของวิลสันด้วยยาฆ่าเชื้อไอโอโดฟอร์

เซรีนสังเกตเห็นรอยสีม่วง และดำรอบ ๆ บาดแผล ดูเหมือนพิษ เธอถามด้วยน้ำเสียงเป็นกังวลว่า “บาดแผลดูไม่ร้ายแรงขนาดนั้น แต่วิลสันหมดสติไปเพราะพิษที่ติดอยู่กับกับดักหรือเปล่า?”

ทอมป์สันก้มหัวลง และจดจ่ออยู่กับการรักษาบาดแผล เขาตอบว่า “ถูกต้อง มีพิษร้ายแรงบางอย่างติดอยู่กับกับดัก เขาเพิ่งได้รับบาดเจ็บจากการช่วยรูบี้ก่อนหน้านี้”

มือของเซรีนสั่นเล็กน้อย ในขณะที่กำลังถือเครื่องมือแพทย์อยู่ในมือ ในขณะที่จ้องไปที่ใบหน้าหล่อเหลาที่ซีดเซียวของวิลสัน เธอก็กล่าวว่า “เขาต้องคิดกับรูบี้อย่างคนในครอบครัวของเขาจริง ๆ”

“วิลสันเป็นคนดุเฉพาะภายนอกเท่านั้น แม้แต่ทหารอาสาทั่วไปตกเป็นเป้าหมายของหนึ่งในกับดัก วิลสันก็จะปฏิบัติเช่นเดียวกัน”

เซรีนยิ้ม ในขณะที่เธอพูดว่า “ฉันรู้มาตลอดว่าเขาเป็นคนใจดี”

ทอมป์สันหยอกล้อเธอหลังจากเหลือบไปมองเธอ “ก็เขาเป็นแฟนของคุณ คุณไม่หึงเหรอที่เขาดูแลคนอื่นอย่างดี อย่างเช่นเขาสละชีวิตของเขาเพื่อคนอื่น?”

เซรีนส่ายหัว และพูดว่า “บางทีฉันคงไม่ตกหลุมรักเขาถ้าเขาไม่ใช่คนใจดีแบบนั้น ฉันหวังว่าเขาจะสามารถรักษาตัวเองให้ปลอดภัย แต่เขายังทำหน้าที่ปกป้องเพื่อนมนุษย์ และครอบครัวของเขาด้วย”

ทอมป์สันหัวเราะเบา ๆ เขาก้มหัวลง และรู้สึกประหลาดใจกับเธอมาก ในขณะที่เขาพูด “นั่นคือเหตุผลที่วิลสันชอบคุณ”

เซรีนขมวดคิ้วหนักขึ้นเมื่อเธอสังเกตเห็นว่าพิษแพร่กระจายไปทั่วบาดแผลของเขา เธอถามว่า “พิษที่ร้ายแรงขนาดนี้จะรักษาได้ไหม?”