บทที่ 582 เซรีนโดนฝูงหมาป่าจู่โจม

ร่างเล็ก ๆ แบกกระเป๋าเป้ใบใหญ่ ในขณะที่เธอเดินหายไปในหมอกสีขาวภายใต้แสงสลัวของท้องฟ้าที่สะท้อนบนดินแดนหิมะ

ดร.ทอมป์สันบอกกับเธอว่า สมุนไพรดินกวางตุ้งมักจะขึ้นในภาคใต้ ดังนั้นก่อนที่เซรีนจะออกมา เธอจึงขโมยเข็มทิศของพวกเขามาด้วย ตลอดการเดินทางเธอมุ่งหน้าไปทางใต้ตามที่เข็มทิศบอก

เนื่องจากหิมะตกหนา ทุกย่างก้าวของเธอเคลื่อนไหวยากกว่าการเดินบนพื้นเรียบ

เซรีนไม่เคยได้รับการฝึกใด ๆ ดังนั้น ความแข็งแกร่งทางร่างกายของเธอย่อมอ่อนแอกว่าทหารอาสา ที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี ที่ปกติแล้วจะต้องเตรียมตัวพบกับห่ากระสุนจำนวนมากตลอดทั้งปี อย่างไรก็ตาม ด้วยความตั้งใจแน่วแน่ของเธอ เธอจึงเดินหน้าต่อไป

เธอแอบออกมาก่อนพระอาทิตย์จะขึ้น และทั่วทั้งท้องฟ้าก็มืดสนิท อย่างไรก็ตาม ไม่มีวี่แววของสมุนไพรดินกวางตุ้งเลย

ในขณะที่เธอเดิน เธอสังเกตเห็นพืชงอกขึ้นมาตามรอยแตก ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น และเธอก็รีบวิ่งเข้าไปทันทีในขณะที่กำลังแบกกระเป๋าเป้ของเธออยู่ อย่างไรก็ตาม เมื่อเข้าไปดูใกล้ ๆ มันก็ไม่ใช่อะไรมากไปกว่าพืชทั่วไปที่งอกออกมาจากรอยแตก

ประกายในดวงตาของเธอค่อย ๆ ดับลง...

เธอกลั้นน้ำตาของเธอไว้ ในขณะที่เธอจ้องมองไปยังดินแดนสีขาวอันกว้างใหญ่เบื้องหน้าของเธอ และเริ่มเดินหน้าต่อไป

ในดินแดนหิมะนั้นรู้สึกหนาวอย่างมากในตอนกลางคืน

อาจเป็นเพราะเธอเดินมานานมาก ขาของเธอจึงเริ่มสั่น อย่างไรก็ตาม เธอรู้ว่าถ้าเธอช้าแม้แต่วินาทีเดียว เธอก็จะเสียเวลาอันมีค่าของวิลสันไปด้วย ผลของเสียเวลาที่ใช้รักษาเขาอาจจะคาดไม่ถึง

แม้แต่ทหารอาสาที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีก็ยังเหนื่อยจากการเดินป่าตลอดทั้งวันผ่านหิมะ ดังนั้นมันจึงยิ่งเหนื่อยสำหรับผู้หญิงตัวเล็ก และอ่อนแอเช่นเธอ

"อา…"

ขาของเซรีนอ่อนแรงในขณะที่เธอกลิ้งตกไปตามทางลาดที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ

เซรีนปกป้องท้องน้อย ๆ ของเธอตามสัญชาตญาณ โชคดีสำหรับเธอ เธอใส่เสื้อผ้าที่หนาเพียงพอ และเป็นเรื่องยากสำหรับเธอที่จะได้รับบาดเจ็บท่ามกลางหิมะเมื่อเทียบกับพื้นราบทั่วไป เซรีนไม่ได้รับบาดเจ็บหลังจากกลิ้งตกลงมาตามทางลาด ในขณะที่เซรีนกำลังจะลุกขึ้นอย่างกระวนกระวาย เธอก็เห็นพืชบางอย่างอยู่ตรงหน้าของเธอ

เธอตาโต ในขณะที่จ้องตรงไปที่พืชตรงหน้าเธอ

เธอเคยเห็นภาพสมุนไพรดินกวางตุ้งมาก่อน มันถูกเรียกว่าสมุนไพรดินกวางตุ้งไม่ใช่แค่เพราะมันสามารถเจริญเติบโตได้ในภาคใต้สุดเท่านั้น แต่เป็นเพราะมันคล้ายกับดาวใต้ตอนที่เซรีนเปิดแผนภูมิดาว และเปรียบเทียบมันกับสมุนไพร นอกจากนี้มันยังเป็นพืชที่หายาก และบอบบางมาก ดังนั้นมันจึงได้ชื่อนี้มา

หัวใจของเซรีนเต้นรัวอย่างตื่นเต้นเมื่อเธอมองไปที่ดอกไม้สีเหลืองที่เบ่งบานมาจากพืชต้นน้อย จากนั้นเธอก็ค่อย ๆ เปรียบเทียบกับภาพของสมุนไพรดินกวางตุ้งบนโทรศัพท์ของเธอ พวกมันดูคล้ายกันมาก มันน่าจะเป็นสมุนไพรดินกวางตุ้ง

ในขณะที่เธอมองไปที่สมุนไพรดินกวางตุ้ง น้ำตาแห่งความสุขก็เริ่มไหลออกมาจากดวงตาของเธอในขณะที่เธอร้องไห้อย่างตื่นเต้น

ในที่สุดเธอก็พบสมุนไพรดินกวางตุ้งที่ต้องใช้ช่วยชีวิตวิลสัน!

เซรีนนอนราบลงกับพื้น ไม่มีความต้องการที่จะลุกขึ้น เธอค่อย ๆ หยิบสมุนไพรดินกวางตุ้ง ในขณะที่เธอนอนอยู่ตรงนั้น

อย่างไรก็ตาม ในขณะนั้นเอง ฝูงหมาป่าก็ปรากฏตัวขึ้นรอบ ๆ ตัวเธอภายใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหิมะยามค่ำคืน

ในขณะที่เซรีนกำลังเก็บสมุนไพรดินกวางตุ้งอย่างมีความสุข เธอค่อย ๆ วางดอกไม้เล็ก ๆ พร้อมกับรากของมันลงไปในขวดเล็ก ๆ อย่างระมัดระวัง

เธอกำลังคิดที่จะนำสมุนไพรดินกวางตุ้งกลับไปให้ดร.ทอมป์สันทันที อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เธอเงยหน้าขึ้นมา เธอก็สังเกตเห็นฝูงหมาป่าเดินเข้ามาหาเธออย่างช้า ๆ โดยมีแสงสีเขียวสะท้อนอยู่ในดวงตาของพวกมัน

เธอถูกล้อมด้วยหมาป่าสามตัว ในขณะที่พวกมันค่อย ๆ เดินเข้าหาร่างเรียวเล็กของเธอ