บทที่ 587 เรารักกัน

แม่ของเซรีนดูตกใจมากในขณะที่เธออุทานออกมาว่า “...แก แกพูดว่าอะไรนะ?”

เซรีนรู้โดยสัญชาตญาณทันทีว่าเธอพูดอะไรในขณะที่ใบหน้าของเธอซีดทันที เธอพูดตะกุกตะกัก “แม่คะ หนู หนู…”

แม่ของเซรีนจ้องเขม็งไปที่เธอในขณะที่เธอระงับความโกรธของเธอก่อนที่จะถามเธออย่างชัด ๆ ว่า “เซรีน ลุดด์ จริงไหมที่ลูกท้อง?”

เซรีนไม่ได้ปฏิเสธความจริงเกี่ยวกับการตั้งท้องของเธอ เธอจึงพูดว่า “แม่คะ หนูขอโทษ หนู…”

“เพี๊ยะ!”

เสียงตบดังฟังชัดลงบนใบหน้าของเซรีน

รอยฝ่ามือสีแดงปรากฏขึ้นบนใบหน้าขาวเล็ก และอ่อนโยนของหญิงสาวในทันที

เซรีนจับแก้มขวาของเธอในขณะที่น้ำตาไหล

วิลสันไม่คิดว่าแม่ของเซรีนจะตีลูกสาวของเธอเองจริง ๆ ดังนั้นชายหนุ่มจึงรีบปกป้องเธอไว้ด้านหลังของเขาในขณะที่เขาพูด “คุณป้า ผมเคารพคุณเพราะคุณเป็นแม่ของเซรีน และเป็นผู้ใหญ่ของผม แต่ไม่ได้หมายความว่าผมจะดูคุณตีเซรีนได้”

แม้ว่าน้ำเสียงของวิลสันจะฟังดูสุภาพ แต่น้ำเสียงของเขาก็เย็นชามาก

แม่ของเซรีนเยาะเย้ยในขณะที่เธอพูดว่า “คุณไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้ามาแทรกในฐานะคนแปลกหน้าตอนที่ฉันกำลังสั่งสอนลูกสาวของฉันอยู่! มานี่ เซรีน ลุดด์!”

วิลสันกอดเธอไว้แน่น และแม่ของเซรีนก็ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเดินเข้าไปในบ้านอย่างโกรธจัด

วิลสันก้มหัวลงจูบหน้าผากของหญิงสาว ในขณะที่เขาปลอบเธอ “ไม่ต้องกังวล”

ไม่ช้าก็เร็วพวกเขายังคงต้องอดทนต่อการทดสอบทั้งหมดนี้ และการเสียเวลาก็ไม่สามารถแก้ปัญหาได้ ดังนั้นวิลสันจึงเข้าไปในบ้านในขณะที่กำลังกอดเซรีน

แม่ของเซรีนนั่งอยู่ที่โซฟา เธอมีท่าทางที่ขมขื่น และสายตาที่อันตรายอย่างมาก

เซรีนทำตัวเหมือนเด็กที่มีความผิด ในขณะที่เธอซ่อนตัวอยู่ด้านหลังของวิลสัน ในขณะที่จับที่ชายเสื้อของชายหนุ่ม

แววตาของแม่ของเซรีนดูราวกับว่าเธอกำลังจะกลืนกินเซรีนเข้าไปทั้งตัว มันดูน่ากลัวมาก

วิลสันพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “คุณป้า ไม่ใช่ความผิดของเซรีนที่เธอตั้งท้อง ถ้าคุณคิดว่าเธอผิด มันก็เป็นความผิดของผมด้วยเหมือนกัน เพราะผมทำให้เซรีนตั้งท้องลูกของผม”

เมื่อสังเกตเห็นท่าทางมั่นใจของวิลสัน แม่ของเซรีนก็ยิ่งโมโหมากขึ้นในขณะที่เธอตะโกนออกมาว่า “ทำไมคุณยังพูดมากขนาดนี้ในเมื่อคุณทำให้ลูกสาวฉันท้อง!?”

“คุณป้า เซรีนกับผมเรารักกันมาก”

แม่ของเซรีนตอบว่า “หืม คุณทั้งคู่รักกันเหรอ? คุณเองก็รักเมียเก่าของคุณด้วยเหมือนกันใช่ไหม! อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ คุณสามารถโยนเธอทิ้งไป แล้วบอกเซรีนที่ไร้เดียงสาของฉันว่าคุณรักเธองั้นเหรอ? เธอยังเด็ก และไร้เดียงสา ดังนั้นเธอจึงเชื่อผู้ชายที่ไร้สาระอย่างคุณพูด!”

เซรีนอดไม่ได้ที่จะพูดแทนวิลสันในขณะที่เธอยืนมาข้างหน้า และพูดว่า “แม่ คุณเข้าใจวิลสันผิดแล้ว เขาไม่ได้แต่งงานกับรูบี้เพราะความรัก และเขาทำอย่างนั้นเพราะ…”

ทันทีที่แม่ของเซรีนได้ยินอย่างนั้น เธอก็เลิกคิ้วขึ้น และพูดว่า “ไม่ได้ทำเพราะความรักเหรอ? งั้นผู้ชายคนนี้ก็น่ากลัวมาก! เขาสามารถแต่งงานกับใครก็ได้! ถ้าตอนนี้เขาสามารถแต่งงานกับแกได้ เขาก็สามารถหย่ากับแกได้ในภายหลัง และก็ไปแต่งงานกับคนอื่น!”

"แม่! ทำไมคุณถึงมองวิลสันด้วยการตัดสินแบบนั้น?! การแต่งงานครั้งก่อนของเขาไม่ใช่ความจริงเลยด้วยซ้ำ แล้วทำไมเขาถึงไม่คู่ควรที่จะแต่งงานกับฉันล่ะ? เราสองคนรักกันจริง ๆ! แม่ ไม่สำคัญว่าแม่จะเห็นด้วยกับเราหรือไม่ ยังไงฉันก็จะแต่งงานกับวิลสันอยู่ดี?!”

เซรีนระบายสิ่งที่เธอกักเก็บไว้อย่างโกรธจัด และสิ่งนี้ทำให้แม่ของเธอโกรธมาก มือของเธอก็สั่น แม่ของเซรีนพูดว่า “เซรีน ลุดด์ ตอนนี้แกกำลังจะต่อต้านเรางั้นเหรอ? แกไร้ยางอายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? แกไม่ละอายใจตัวเองเพียงเพื่อจะได้แต่งงานกับเขางั้นเหรอ?

วิลสันยกศีรษะเล็ก ๆ ของหญิงสาวที่อยู่ข้าง ๆ เขา และพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “คุณป้า เซรีนเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ผมเคยรักมาตลอดชีวิตของผม ผมไม่ได้อยากแต่งงานกับเธอเพราะเธอตั้งท้องลูกของผม แต่ผมอยากแต่งงานกับเธอเพราะผมใช้เวลาหลายปีในการเตรียมตัวสำหรับเรื่องนี้ ผมหวังว่าคุณทั้งสองจะสามารถอวยพรให้พวกเราได้”

แม่ของเซรีนคิดว่าวิลสันแค่คุยโวเรื่องที่ไม่มีมูลความจริง เธอจึงพูดว่า “เซรีน ลุดด์ แกต้องการทำให้ฉันโกรธจนตายเลยใช่ไหม? ฉันจัดการเรื่องนี้ไม่ได้ ฉันจะโทรหาพ่อของแก และให้เขากลับมาเดี๋ยวนี้!”