บทที่ 603 อยู่กับเขาหนึ่งร้อยวัน แล้วเขาจะร่วมมือเป็นพันธมิตร

'ผมต้องการคุณ'

สามคำนี้ ทำให้หูของรูบี้สั่น

ขนตาที่หนาและยาวของหญิงสาวสั่น ราวกับว่าผีเสื้อกำลังสยายปีก

ไม่ใช่แค่รูบี้ที่เงียบ ทอมป์สันที่อยู่ข้างเธอก็ตกใจและเงียบไปเหมือนกัน

เบลนพูดว่าไงนะ? เขาพูดว่าต้องการรูบี้งั้นเหรอ?

มีแค่เบลนเท่านั้นที่กล้าพูดแบบนั้น

ทอมป์สันอยากยกนิ้วโป้งให้เบลน! ดีมาก!

ดวงตาสีดำของมองเบลน มองใบหน้าที่ขาวเนียนและสวยของหญิงสาวเหมือนเหยี่ยว "ทำไมล่ะ? คุณไม่เต็มใจเหรอ?"

รูบี้สูดลมหายใจเข้าแล้วจ้องเขา "คุณพูดจริงเหรอ? ผู้บัญชาการฟรอส เบลน ฉันไม่ได้มีค่ามากเท่ากับทรัพยากรพวกนั้นนะ"

ชายหนุ่มจ้องเข้าไปในดางตาของเธอ แล้วคิดเรื่องนั้น "ผมพูดเล่น"

รูบี้โล่งอก

มุมปากของทอมป์สันกระตุก "..."

เป็นเรื่องที่น่าอายที่สุด ทอมป์สันพยายามทำให้สถานการณ์ดีขึ้น "ผมไม่รู้เลยว่าผู้บัญชาการ ฟรอส เบลน ก็พูดตลกได้เหมือนกัน" แล้วเขาก็หัวเราะ

เขากอดไหล่ของรูบี้แล้วพูด "ผมสงสัยว่าทำไมผู้บัญชาการฟรอส เบลน ถึงไม่อยากจะคุยเรื่องเงื่อนไข แต่อยากได้ยาพิษอย่างแบล็คโรสไปแทน ผู้บัญชาการฟรอส เบลน คุณอาจไม่รู้เรื่องนี้ แต่ผมคิดว่าไม่มีผู้ชายคนไหนต้องการแบล็คโรสหรอก เธออาจจะแทงคุณและทำให้คุณเลือดออก"

สายตาที่เฉียบคมของเบลนมองมือของทอมป์สัน ที่วางไว้บนไหล่ของหญิงสาวเหมือนใบมีด

ทอมป์สันเป็นคนที่มีอีคิวสูง เขารีบเอามือออก เมื่อเขาเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ

แล้วเบลนก็มองไปทางอื่น "คุณไม่จริงใจในข้อเสนอของคุณ และคุณก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะร่วมมือกับองค์กรดาร์ก"

เบลนลุกขึ้นแล้วเดินออกไปจากห้อง หลังจากที่เขาพูดแบบนั้น

รูบี้สูดลมหายใจเข้า และห้ามทอมป์สันที่กำลังจะตามเบลนไป "อยู่ที่นี่แหละ ห้ามทำลายแผนการของฉันนะ!"

ทอมป์สันไม่รู้จะพูดยังไง

เขาไปทำลายแผนการของคนอื่นเมื่อไหร่กัน?

ทำลายแผนการของคนอื่นงั้นเหรอ? แผนของใครล่ะ? เขาไปทำลายเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างรูบี้กับ ฟรอส เบลน หรือไง?

ไม่ว่าระหว่างพวกเขาจะเกิดอะไรขึ้น...มันจะเป็นอะไรไปได้ล่ะ?

ทอมป์สันมีความสงสัย เขียนอยู่ทั่วใบหน้าของเขา

รูบี้วิ่งออกมาจากปราสาทอีสวู้ด

"เบลน! เดี๋ยวก่อน!"

เบลนหยุดเดิน รูบี้วิ่งมาหยุดตรงหน้าของเขา "คุณต้องร่วมมือกับเรานะ"

เบลนมองหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า เขายิ้มอย่างเย็นชา "คุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่กล้าพูดกับผมแบบนี้"

"คุณจะได้เปรียบถ้าร่วมมือกับเรา มันมีข้อดีมากกว่าข้อเสียนะ เว้นแต่คุณจะคิดว่าความแข็งแกร่งขององค์กรดาร์กนั้น เทียบไม่ได้กับองค์กรไลท์ และคุณก็กลัวเอง"

"คุณผู้หญิง คุณมาพูดยุผมให้ทำตามแบบนั้น มันไม่ได้ผลหรอก"

รูบี้เป็นผู้หญิงที่สูงมาก เธอสูงประมาณ 1.7 เมตร และใส่รองเท้าส้นเข็มสูง 5 เซนติเมตร ผู้ชายทั่วไปอาจจะสูงไม่ห่างกันมาก ถ้ามายืนอยู่ข้างเธอ

แต่เมื่อเบลนมายืนอยู่ตรงหน้าเธอ เขายังคงสูงกว่าเธอ แม้ว่าเธอจะใส่รองเท้าส้นเข็ม

ชายหนุ่มนั้นตัวสูง และความแข็งแกร่งของเขาก็สะดุดตา ถึงเธอจะถูกฝึกมาอย่างดี แต่เธอก็รู้สึกประหม่าเหมือนกันเมื่ออยู่ใกล้เขา

แต่เธอก็ยังเป็นรูบี้ เธอมองเขาด้วยท่าทางที่เย็นชา แล้วถามเขา "คุณต้องการอะไร?"

เบลนยิ้มบาง "ผมบอกคุณแล้วไงว่าผมต้องการคุณ ผมไม่ได้พูดเล่นนะ"

"คุณไม่กลัวว่าฉันจะฆ่าคุณเหรอ?"