บทที่ 608 วิลสัน จาร์เร็ต คือวีรบุรุษของเธอ

รูบี้ตกใจ "ว่าไงนะ? ทำไมต้องเป็นฉันด้วย?"

เธอไม่อยากเข้าใกล้ผู้ชายคนนี้เลย

คำตอบของวิลสันทำให้รูบี้ประหลาดใจ "คุณเป็นคนที่ให้เราไปรู้จักกับเขา ฟรอส เบลนไม่ชอบผม และเขาก็ไม่ได้ชอบทอมป์สัน เขาชอบคุณต่างหาก ก็ต้องเป็นคุณสิ"

"..."

ทอมป์สันแซวเธอ "เขาชอบคุณมากนะ"

'ชอบมากจนไปจบลงบนเตียงกับคุณไง!' ทอมป์สันคิด แน่นอนว่าเขาไม่กล้าพูดเสียงดัง เขากลัวว่ารูบี้จะฆ่าเขา

"..."

มีรายงานข่าวจากทีวี "นี่เป็นข่าวล่าสุดในประเทศแซด มีคดีคนหายเพิ่มมากขึ้น ทางตำรวจยังทำการสืบสวนอยู่ แต่ก็ไม่พบบุคคลที่หายไปเลย เราจะรายงานข่าวความคืบหน้าให้คุณ..."

วิลสันทำหน้าบึ้งเมื่อได้ยินข่าว "ดูเหมือนว่าสตีเฟ่นจะบ้าไปแล้ว ถึงขนาดจับคนมาทำการทดลอง"

ทอมป์สันพูด "ถ้าพระเจ้าอยากทำลายใครสักคน เขาจะต้องทำให้คนพวกนั้นเป็นบ้า สตีเฟ่นไม่มีความเป็นมนุษย์แล้ว เขาสร้างความวุ่นวายและความกลัวให้ผู้คน และเขาก็คิดว่าไอ้ดาร์ก คาบิเนทนั่น ทำสิ่งที่สมบูรณ์แบบ เราจะล้างบางเขาเอง"

รูบี้มองทอมป์สันแล้วพูด "ภาษาจีนกลางของคุณนี่ดีขึ้นมาก เยี่ยมไปเลย"

"ก็ผมอยู่กับผู้หญิงขี้บ่นและร้ายกาจอย่างคุณ ทำไมภาษาจีนกลางของผมจะไม่ดีขึ้นล่ะ?"

"..."

เมื่อรูบี้หันมา เธอก็เห็นว่าวิลสันหายไปแล้ว "วิลสันไปไหนแล้วล่ะ?" เธอถาม

ทอมป์สันกินเมล็ดธัญพืชอบต่อ แล้วดูข่าว "ผมเดาว่าเขาคงไปหาเซรีน เขาทำแบบนั้นทุกวันช่วงเวลานี้ แล้วเขาก็ไปทรมานหนูพวกนั้นในห้องทดลอง น่าสะเทือนใจนะ"

รูบี้แย่งถุงธัญพืชอบจากทอมป์สัน แล้วโยนลงถังขยะ "แล้วคุณมาทำอะไรอยู่ที่นี่ล่ะ? ไปช่วยเขาทำยาถอนพิษสิ!" เธอตะคอกใส่เขา

ทอมป์สันถาม "ให้ผมพักหน่อยไม่ได้เหรอ?"

ถึงเขาจะบ่น แต่เขาก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ห้องทดลอง

เป็นเวลาตีสี่ เมื่อวิลสันส่งเสียงดังมาจากในห้องทดลอง "เสร็จแล้ว! ในที่สุดก็ทำสำเร็จ! ฉันไม่ต้องอยู่ทดลองจนดึกอีกต่อไปแล้ว! ไอ้เลวสตีเฟ่น! แกมันปีศาจชั่ว! แกฉีดยาให้เธอหลายชนิด จนพวกเราต้องมาแก้ไขทีละชนิด ขั้นตอนซับซ้อนชะมัด! ถ้าไม่ใช่เพราะฉันฉลาด แล้วจะมีใครทำยาถอนพิษได้อีก?"

วิลสันมองขวดยาถอนพิษ แล้วก็มีประกายในดวงตาของเขา เขาหยิบมันแล้วรีบออกไปจากห้องทดลอง

ในที่สุด พวกเขาก็ได้ยาถอนพิษแล้ว! เซรีนจะได้กลับมามีชีวิตชีวาเหมือนที่เธอเคยเป็น เสียงดีใจของวิลสันนั้นดังมาก จนปลุกให้ฮีลตันกับรูบี้ตื่น พวกเขาจึงรีบออกมาจากห้อง

รูบี้ถูคอที่ปวดแล้วถาม "เกิดอะไรขึ้น? คุณตะโกนทำไม?"

ทอมป์สันบอกอย่างตื่นเต้น "เราทำได้แล้ว! เราต้องรักษาเซรีนได้แน่!"

ฮีลตันกับรูบี้ตกใจ ก่อนที่จะรู้สึกดีใจ แล้วพวกเขาก็รีบไปที่ห้องพยาบาล

ทอมป์สันตามพวกเขาไป "นี่ ไม่ชมผมบ้างเหรอ? ผมเป็นอัจฉริยะนะ!"

รูบี้มองเขาแล้วพูด "ถ้าไม่ใช่เพราะวิลสัน คุณจะผลิตยาถอนพิษคนเดียวได้เหรอ? มันเป็นความพยายามของวิลสันทั้งนั้น"

"ถ้าไม่ใช่เพราะผมเปลี่ยนปริมาณของส่วนผสม ก็คงไม่ได้ยาถอนพิษตัวนี้ออกมา ผมเป็นกุญแจที่สำคัญเลยนะ!"

รูบี้ชมเขาอย่างประชดประชัน "ใช่แล้วล่ะ คุณเก่งที่สุดเลย!"

พวกเขายืนอยู่หน้าห้องพยาบาล พยายามแอบดูข้างในห้อง