บทที่ 609 แทรกซึมเข้าไปใน ดาร์ก คาบิเนท!

มีคนขององค์กรดาร์กมาพบวิลสัน พวกเขาวางแผนที่จะแทรกซึมเข้าไปใน ดาร์ก คาบิเนท ในคืนนั้น

ก่อนที่พวกเขาจะออกไป วิลสันไปหาเซรีนอีกครั้ง

"เซรีน ผมจะไปเอายาถอนพิษมาให้คุณ และจะกลับมาหาคุณอย่างปลอดภัย" เขาบอกเธอ

เปลือกตาของเซรีนกระตุก วิลสันหัวเราะเบา ๆ แล้วจับมือเธอ "ผมรู้ว่าคุณต้องได้ยิน ใช่ไหม? แล้วเขาก็ก้มลงจูบหน้าผากของเธอ

ที่ไหนสักแห่งใกล้ ดาร์ก คาบิเนท วิลสันกับรูบี้นำทีมแฝงตัวเข้าไป

วิลสันกระซิบ "แยกย้ายกันหาตัวสตีเฟ่นเถอะ"

รูบี้ยิ้ม แล้วเธอก็ผิวปาก วิลสันกลัวว่านั่นจะทำให้เป็นจุดสนใจ ทันใดนั้น ก็มีเงาปรากฏขึ้นมาจากไหนไม่รู้

วิลสันเล็งปืนไปยังคนที่เข้ามาใกล้พวกเขา เขาเป็นผู้นำของดาร์ก คาบิเนท, คริสตอฟ เมสเซอร์

รูบี้ห้ามวิลสันไว้ "เขาเป็นพวกเรา" เธอบอก

รูบี้ถามคริสตอฟ "นักฆ่าหุ่นเชิดอยู่ที่ไหน?"

คริสตอฟตอบ "สตีเฟ่นสร้างนักฆ่าหุ่นเชิดจำนวนมาก พวกเขาทั้งหมดอยู่ในคุกใต้ดิน ผมพาคุณไปที่นั่นไม่ได้ ถ้าผมหายไป สตีเฟ่นอาจสงสัยได้ นี่คือกุญแจคุกใต้ดินที่พวกนักฆ่าหุ่นเชิดพวกนั้นถูกขังอยู่ ระวังตัวด้วย"

รูบี้รับกุญแจมาจากคริสตอฟ "เราจะระวังตัว ขอบคุณ"

วิลสันกับรูบี้คุ้นเคยกับดาร์ก คาบิเนท พวกเขารู้ทางไปคุกใต้ดิน

"คุณไปเปลี่ยนคริสตอฟ ให้มาอยู่ข้างเราได้ยังไง?"

รูบี้เลิกคิ้ว "ฉันเปลี่ยนคนได้แค่อึดใจเดียว"

วิลสันพยักหน้า "มันได้ผลเพราะคุณสวย"

รูบี้พูดไม่ออก

วิลสันกับรูบี้ปีนขึ้นไปชั้นบนสุดของคุกใต้ดิน มันเป็นกระจกใส พวกเขาจึงเห็นนักฆ่าหุ่นเชิดอยู่ใต้พวกเขา

นักฆ่าหุ่นเชิดส่วนใหญ่จะเป็นคนทั่วไป พวกเขาถูกขังอยู่ในกรงขนาดใหญ่เหมือนกับสัตว์ แต่เพราะยาและไมโครชิพที่อยู่ในตัวพวกเขา พวกเขาจึงไม่มีความรู้สึกนึกคิดและความเป็นมนุษย์ พวกเขาเหมือนซอมบี้มากกว่า บางคนกระแทกกรงด้วยร่างกายหรือศีรษะ มีเลือดอยู่ทั่วทุกที่ แต่พวกเขาก็ไม่รู้สึกเจ็บปวด

แม้ว่าคนเลือดเย็นอย่างรูบี้ก็ยังตัวสั่น เมื่อได้เห็นภาพนั้น เธอกำหมัดแล้วคำรามออกมา "สตีเฟ่นเป็นบ้าไปแล้ว! มันยังมีชีวิตอยู่ได้ เพราะพรจากพระเจ้าเท่านั้นแหละ!"

วิลสันมองนักฆ่าหุ่นเชิดที่อยู่ในคุก ด้วยความสงสาร "ผมหวังว่าเราจะช่วยพวกเขาได้นะ"

"แต่ในคุกมีคนเฝ้าอย่างแน่นหนา วันนี้เรายังทำไม่ได้หรอก อย่าลืมเป้าหมายหลักของเราสิ เราแค่ช่วยพวกเขาบางคน รักษาแล้วให้พวกเขาฟ้องสตีเฟ่นต่อหน้าประธานาธิบดี แล้วโค่นสตีเฟ่นลงมา"

วิลสันเม้มปาก "งั้นทำตามแผนก็แล้วกัน"

วิลสันกับรูบี้รอสัญญาณจากฮีลตันและทอมป์สัน พวกเขากำลังเบนความสนใจจากการ์ดและหมอ

เวลา 23.20 น. ฮีลตันกับทอมป์สันมาถึงตามแผน พวกเขาเบี่ยงเบนความสนใจของการ์ด เมื่อจัดการตรงอีกฝั่งได้แล้ว รูบี้กับวิลสันสันก็กระโดดลงมาจากด้านบนสุดของคุกใต้ดิน

วิลสันทำให้หมอทุกคนสลบ ในขณะที่รูบี้ไปเปิดกรง เมื่อพวกเขาเห็นเธอ หนึ่งในนักฆ่าหุ่นเชิดก็เข้ามาทำร้ายเธอ พวกเขาต้องการนักฆ่าหุ่นเชิดแบบยังมีชีวิตอยู่ เธอจึงยิงพวกเขาไม่ได้ เธอทำได้แค่ต่อสู้กับพวกเขา โชคดีที่วิลสันใช้ปืนไฟฟ้าทำให้พวกเขาสลบ

แล้วสัญญาณเตือนข้างนอกก็ดังขึ้น

"พวกเขาเห็นเราแล้ว ไปกันเถอะ!" วิลสันกับรูบี้แบกนักฆ่าหุ่นเชิดไว้ข้างหลัง และรีบออกไปจากคุกใต้ดิน