บทที่ 629 คุณยังไม่ลืมเรื่องนั้นอีกเหรอ

ฮีลตันอดหัวเราะไม่ได้ เมื่อเขามองใบหน้าที่โกรธเกรี้ยวของเวอเรียน "นี่คุณยังไม่ลืมเรื่องนั้นอีกเหรอ?"

เวอเรียนหยิบหมอนที่อยู่ข้างเธอมาขว้างใส่เขา "คุณหมายความว่ายังไง? มันจะไม่เป็นปัญหาใหญ่ได้ยังไง ในเมื่อคุณไปมีเมียน้อยข้างนอก?"

"ผมไม่ได้มีเมียน้อยจริง ๆ มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดทั้งหมด"

"แล้วทำไมถึงโกหกฉันล่ะ? คุณกำลังปิดบังเรื่องโกหกอยู่"

ฮีลตันรู้สึกว่าถ้าเขาไม่พิสูจน์ความบริสุทธิ์ มาดามฟัดด์คงไม่ปล่อยไว้แน่ เขาจึงตอบเธอ "ตอนที่ผมอยู่ในประเทศแซด มันเป็นความจริงที่ผมอยู่ในบ้านของผู้หญิง และเสียงผู้หญิงที่คุณได้ยิน ก็ไม่ได้มาจากในทีวี"

เวอเรียนมองเขาด้วยสายตาน่ากลัว "ฮีลตัน ฟัดด์ คุณโกหก!"

เวอเรียนกำลังลุกขึ้นและเดินหนีไป แต่ฮีลตันก็รีบจับแขนแล้วดึงเธอกลับมา

"ทำไมคุณยังมายุ่งกับฉันอยู่ ในเมื่อคุณก็มีเมียน้อยอยู่ข้างนอกนั่น? ไปหาที่รักของคุณเถอะ! ปล่อยฉันนะ! ปล่อย!"

"ทำไมคุณถึงสรุปเอาเอง ก่อนที่ผมจะพูดจบล่ะ มาดามฟัดด์ ผมไม่เคยเห็นคุณโทษคนอื่นมาก่อนเลย"

เวอเรียนเกือบร้องไห้ เธอบอกเขา "คุณยอมรับเองนะ แล้วฉันจะไปโทษคุณได้ยังไง?"

ทำไมเขาถึงได้นอกใจเธอ ในเมื่อเธอก็มีลูกให้เขาตั้งสองคน!

ฮีลตันกอดเธอแน่นเมื่อเขาอธิบาย "ผมไม่ได้มีเมียน้อย และผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เป็นคนเดียวที่อยู่ในบ้าน วิลสันกับคนอื่นก็อยู่ที่นั่นด้วย"

"ฮีลตัน ฟัดด์ คุณคิดว่าฉันโง่หรือไง? นี่ฉันโกหกง่ายขนาดนั้นเหรอ?"

ฮีลตันอดหัวเราะไม่ได้ เมื่อเห็นท่าทางจริงจังของเธอ เขาบีบจมูกเธอแล้วบอก "ถ้าผมอยากโกหกคุณจริง ๆ คุณคิดว่าผมจะปล่อยให้มีอะไรหลุดออกมางั้นเหรอ?"

เวอเรียนหน้าแดงด้วยความโกรธ "นี่คุณ...! งั้นคุณก็วางแผนจะโกหกฉันบ่อย ๆ สินะ?"

"ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่เมียน้อยผม ถ้าหากคุณอยากทำให้มันเป็นดูเรื่องทางการ เธอคือเพื่อนร่วมงานผมเอง"

"ฮีลตัน ฟัดด์ ทำไมฉันถึงไม่รู้ ว่าคุณมีพรสวรรค์ในการแต่งเรื่องมาก่อนนะ?"

ฮีลตันเห็นว่าทำให้เธอเข้าใจไม่ได้ เขาจึงตอบ "เซรีนก็รู้จักผู้หญิงคนนั้นที่คุณได้ยินเสียง เธอชื่อรูบี้ เธอเป็นเพื่อนร่วมงานของวิลสัน คุณถามเซรีนก็ได้ถ้าคุณไม่เชื่อผม เรื่องที่ว่าทำไมผมถึงไปเกี่ยวข้องกับพวกเขา จุดประสงค์ที่ผมไปประเทศแซด ก็เพื่อไปช่วยวิลสันจัดการเรื่องบางอย่าง รูบี้กับวิลสัน ทำงานอยู่ในองค์กรระหว่างประเทศ ที่ผมไปประเทศแซด เพราะองค์กรของพวกเขามีปัญหาส่วนตัว"

"คุณโกหก ฮีลตัน คุณไม่เคยเป็นแบบนี้ คุณกลายเป็นคนโกหกแบบนี้ได้ยังไง? คุณเคยบอกฉันว่าวิลสันเป็นนักฆ่าที่ทำงานอยู่ในองค์กร ก็ได้ ฉันเชื่อคุณ บอกมาว่าคุณช่วยอะไรพวกเขา ที่ไปอยู่ที่นั่นตั้งแต่แรก?"

ฮีลตันสูดลมหายใจเข้าแล้วพูด "ในเมื่อคุณอยากรู้ ผมก็จะบอกคุณ คุณเป็นเมียผม และมีสิทธิ์ที่จะรู้เกี่ยวกับตัวตนที่แท้จริงของผม"

เวอเรียนพูดไม่ออก

เวอเรียนรู้สึกสับสนมาก หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง

"งั้นเหตุผลที่คุณไม่บอกฉัน เรื่องที่ไปประเทศแซด และไม่ติดต่อกับฉัน เพราะคุณกลัวว่าตัวตนที่คุณปิดบังจะถูกเปิดเผยเหรอ?"

ฮีลตันพยักหน้า เขามองภรรยาของเขา เขาอยากรู้ว่าเขาทำให้เธอตกใจกลัวหรือเปล่า

เห็นได้ชัดว่าเวอเรียนยอมรับตัวตนของเขาไม่ได้ เขาจึงพูออย่างกระวนกระวาย "คุณไม่ต้องเป็นห่วงนะ เรื่องมันก็นานแล้ว ผมไม่ค่อยปรากฏตัว หลังจากที่มี เจลลี่ บีนเข้ามาในชีวิต ในเมื่อผมอยู่กับคุณมาสองปี มันยิ่งมีเหตุผลที่จะไม่กลับไปใช้ชีวิตแบบนั้นอีกแล้ว ผมแค่ไปช่วยวิลสัน ไม่มีอะไรอย่างอื่นเลย"

ทันใดนั้น เวอเรียนก็นึกถึงการใช้ดาบปะทะกัน และการฆ่าคน ด้วยเหตุนี้ เธอจึงสัมผัสและสำรวจร่างกายของฮีลตันอย่างกระวนกระวาย "แล้วคุณบาดเจ็บหรือเปล่า?"