บทที่ 642 ทนรับกับผลของการตามใจภรรยาของเขา

สองสามวันต่อมา วิลสันซื้อคฤหาสน์ที่นอร์ท ซิตี้ และปกคลุมสวนหลังบ้านไปด้วยกระถางกุหลาบ กุหลาบมีหลากหลายสี และเนื่องจากพวกมันต้องการการดูแลเป็นพิเศษ เขาจึงสร้างเรือนกระจกขนาดใหญ่ขึ้นที่สวนหลังบ้าน

วิลสันปิดตาของเซรีน และพาเธอไปที่สวนหลังบ้าน เขาค่อย ๆ เอามือออกจากดวงตาของเธอ และเมื่อเซรีนเห็นสวนหลังบ้านที่ปกคลุมไปด้วยดอกกุหลาบ ใบหน้าของเธอก็บูดบึ้ง

วิลสันตกใจไปชั่วขณะ ในขณะที่เขาสงสัยกับตัวเองว่า "เธอไม่ชอบดอกกุหลาบงั้นเหรอ?"

"ทำไม? คุณไม่ชอบดอกกุหลาบเหรอ?”

“ฉันชอบ แต่วิลสัน ฉันอยากปลูกกะหล่ำปลี แตงโม และองุ่นในสวนหลังบ้านมากกว่า…”

วิลสันพูดไม่ออก

ในที่สุดเขาก็ตระหนักได้ว่า วิธีที่ผู้ชายใช้กับผู้หญิงทั่วไปไม่สามารถใช้ได้กับเซรีนเลย นั่นก็เพราะว่าภรรยาของเขานั้นไม่ค่อยโรแมนติก!

วันรุ่งขึ้น วิลสันจัดการให้คนมาเอาดอกกุหลาบออกไปทั้งหมด และรื้อถอนเรือนกระจกหลังใหญ่ออกตามความชอบของเซรีน จากนั้นเขาก็สร้างเรือนกระจกขนาดเล็กขึ้นใหม่ และปลูกกุหลาบบางส่วนในนั้น ส่วนสวนหลังบ้านเขาปลูกผักผลไม้หลากหลายชนิด

…

ในคืนหนึ่ง ในขณะที่วิลสันกำลังอ่านหนังสือ เซรีนซุกตัวเข้าไปในอ้อมกอดของเขาเหมือนกับลูกแมว

"ที่รัก..."

ท่าทางยั่วยวนของเซรีนทำให้ใจของวิลสันละลายอย่างสมบูรณ์

เขาวางหนังสือลงแล้วก้มหน้าลงไปจูบเธอ “ช่างเป็นการเรียกที่ยั่วยวนจริง ๆ”

อย่างไรก็ตาม เซรีนได้ทำลายจินตนาการที่พุ่งพล่านอยู่ในใจของเขาในวินาทีต่อมาเมื่อเธอถามว่า “วันเกิดของคุณเมื่อไหร่คะ?”

วิลสันพูดไม่ออก

เซรีนจ้องไปที่เขาอย่างตั้งใจ ในขณะที่เธอไม่รู้ว่าวิลสันคิดอะไรอยู่ในใจของเขา "มีอะไร?"

เขาอุ้มเธอไว้ในอ้อมแขนของเขา และเริ่มหยอกล้อเธอ "มีอะไรงั้นเหรอ? คุณไม่รู้แม้แต่วันเกิดของสามีของคุณงั้นเหรอ? เช่นนั้นคุณไม่ควรถูกลงโทษเหรอ?”

เซรีนยกมือไหว้ขอโทษ “จากนี้ไปฉันจะจำมันให้ได้อย่างแน่นอน นอกจากนี้ ฉันจะเตรียมของขวัญวันเกิดให้คุณล่วงหน้าด้วย!”

“มันคือวันที่ 30 มีนาคม จำมันไว้ ผมจะลงโทษคุณถ้าคุณลืมมัน”

ดวงตาของเซรีนโค้งเป็นรอยยิ้ม “ที่รัก คุณเป็นคนราศีเมษ!”

วิลสันไม่เคยสนใจเกี่ยวกับเรื่องราศี เขากอดหญิงสาวตัวน้อยในอ้อมกอดของเขา และลูบคางของเขาเข้ากับมือของเธอ จากนั้นเขาก็ถามด้วยท่าทางสบาย ๆ ราวกับว่าเขากำลังเอาอกเอาใจเด็กตัวน้อย ๆ อยู่ “แล้วคุณเป็นคนราศีอะไร?”

“ฉันเป็นคนราศีธนู! ที่รัก เราเป็นคู่ที่เหมาะสมกันที่สุด! ความเข้ากันได้ของเราคือ 100%”

วิลสันจ้องไปที่ดวงตาที่สดใสของเธอด้วยสายตาที่รักใคร่ “ถ้าอย่างนั้น พรุ่งนี้เช้าเราไปจดทะเบียนสมรสกันที่สำนักงานเขตกันเถอะ สาวราศีธนูของผม”

"ตกลง!" เซรีนตอบโดยไม่ลังเล

วิลสันถอนหายใจเบา ๆ กับผู้หญิงที่เขารักในอ้อมกอดของเขา เขาค่อย ๆ หลับตาลงเพื่อเพลิดเพลินกับช่วงเวลาที่น่าพึงพอใจ เขารู้สึกพึงพอใจในชีวิตอย่างมาก

…

วันรุ่งขึ้นพวกเขาตื่นแต่เช้า และไปจดทะเบียนสมรสของพวกเขา ตอนนี้พวกเขาเป็นสามีภรรยากันอย่างเป็นทางการแล้ว

เซรีนถือหนังสือทะเบียนสมรสสีแดงสองเล่มอย่างมีความสุขในมือ และพิจารณามันเล็กน้อย เธอยังถ่ายรูป และอัปโหลดมันลงบนโซเชียลมีเดียของเธอด้วย

เมื่อเวอเรียนเห็นโพสต์ของเซรีนในฟีดข่าวของเธอ เธอจึงแสดงความคิดเห็นในรูปภาพนั้น [คุณนายจาร์เร็ต ถึงเวลาที่เธอจะต้องเลี้ยงขนมแต่งงานกับพวกเราแล้ว] เธอจบประโยคด้วยอีโมจิยิ้มเยาะ

[ยินดีด้วยเซรีน! อย่าลืมบอกฉันด้วยเมื่อเธอทั้งสองจัดงานแต่งงาน ฉันจะเตรียมซองจดหมายสีแดงใบหนาให้เธอ] ซีลีนแสดงความคิดเห็น

เฮเลนก็แสดงความคิดเห็นในโพสต์ของเซรีนด้วยเช่นกัน

[ช่างเป็นปีที่ดีอะไรอย่างนี้ เราเพิ่งไปงานแต่งงานของเวอเรียนเมื่อไม่นานมานี้ และตอนนี้ก็ถึงตาของเธอ] เธอใส่อีโมจิที่มีใบหน้ายิ้มแป้นก่อนที่จะจบประโยคของเธอ

เนื่องจากเซรีนได้ทำงานในโรงพยาบาลก่อนหน้านี้ และในตอนนั้นได้เพิ่มเพื่อนร่วมงานของเธอหลายคนเป็นเพื่อนใน WeChat อดีตเพื่อนร่วมงานของเธอหลายคนได้อวยพรให้เธอคนแล้วคนเล่า

[ว้าว ช่างน่าประหลาดใจจริง ๆ เซรีน! ในตอนนั้นเธอไม่มีแฟนด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้เธอแต่งงานแล้ว! นั้นเร็วมาก!]

[ให้ตายสิ สามีเธอหล่อมากในใบทะเบียนสมรส! ใบหน้าของเขาช่างงดงามอะไรเช่นนี้! สามีของเธอมีพี่น้องไหม? แนะนำให้ฉันรู้จักหน่อยสิ!]

[โอ้พระเจ้า! ฉันเคยเห็นสามีของเธอจากที่ไหนสักแห่ง! สามีของเธอเคยเป็นศัลยแพทย์สมองในโรงพยาบาลเฟิร์ส ดิสตริคหรือเปล่า? ผู้อำนวยการจาร์เร็ตหล่อมาก ฉันเคยเห็นเขาทำงาน เทคนิคแพทย์ของเขาไร้ที่ติ!]