บทที่ 68 ในที่สุดก็เรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้

เมื่อเวอเรียน เปิดซองกระดาษออก ก็มีคลื่นที่เต็มไปด้วยความสงสัยในดวงตาของเธอ ภายในซองกระดาษมีรายงานการตรวจดีเอ็นเอเพื่อระบุความเป็นมารดา

สองฝ่ายทดสอบคือเธอ และ เชอรีช ฟัดด์

ฮีลตันยืนพิงกำแพงอย่างสบาย ๆ และเอามือข้างหนึ่งใส่เข้าไปในกระเป๋ากางเกง ราวกับว่าเขาผ่อนคลาย และไม่สนใจอะไรมากนัก เขาอธิบายให้เธอฟัง “ชื่อจริงของเจลลี่ บีน คือ เชอรีช ฟัดด์”

เธอรู้ว่าเมื่อเธอมาที่คฤหาสน์ฟัดด์ เป็นครั้งแรก เจลลี่ บีน บอกชื่อของเธอเมื่อพาเธอเข้าไปในห้องเด็ก

เธอจับรายงานผลการตรวจดีเอ็นเออย่างแน่น ข้อนิ้วของเธอก็ซีดลง

แม้ว่าเธอจะเคยสงสัยในอดีต แต่เธอก็ไม่สามารถตกใจไปกว่านี้ได้อีกแล้ว

เจลลี่ บีน ... เป็นเด็กที่เธอคลอด ที่เธออุ้มบุญเป็นแม่เมื่อสามปีที่แล้วจริง ๆ หรือ?

ภาพที่เธอเข้ากับ เจลลี่ บีน ฉายแววในความคิดของเธอ ใบหน้าน่ารักของเจ้าตัวน้อยค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น เธอไม่เคยคิดได้อย่างไรว่าดวงตากลมโตของ เจลลี่ บีน นั้นคล้ายกับเธอถึง 60 ถึง 70 เปอร์เซ็นต์?

น้ำตาของเธอค่อย ๆ ไหลหยดลงบนรายงาน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำ เธอสูดลมหายใจ และเสียงของเธอก็แหบเล็กน้อย "คุณรู้เรื่องนี้มานานแล้วเหรอ?"

ฮีลตันสัญญาว่าจะเก็บคฤหาสน์ตระกูลมอนท์ไว้ให้เธอ และทำข้อตกลงกับเธอ ดังนั้นจริง ๆ แล้วเขารู้เรื่องนี้แล้วหรือ?

เขาจ้องมองเธอ และพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “เหตุผลที่ผมสัญญากับคุณว่าจะรักษาคฤหาสน์ตระกูลมอนท์ให้คุณ เพราะผมรู้แล้วว่าคุณคือแม่แท้ ๆ ที่ให้กำเนิดของเจลลี่ บีน”

เธอยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาอย่างแรง “ทำไมไม่บอกฉันก่อนหน้านี้ล่ะ?”

“ในตอนแรกผมไม่แน่ใจในจุดประสงค์ที่แท้จริงของคุณ ในการที่คุณเข้าหาผม และ เจลลี่ บีน ผมไม่สามารถพาผู้หญิงที่ต้องการใช้ เจลลี่ บีน เข้ามาในครอบครัวฟัดด์ได้ แม้ว่าคุณจะเป็นแม่ที่ให้กำเนิดของ เจลลี่ บีน ก็ตาม"

เวอเรียนเข้าใจสิ่งที่ฮีลตันทำได้ทั้งหมด เธอไม่อาจสรุปข้อเท็จจริงได้ในตอนนี้ เธอกลืนน้ำลายและจ้องไปที่ผลการตรวจดีเอ็นเอ จากนั้นเธอก็ถามว่า "เจลลี่ บีน รู้เรื่องนี้ไหม?"

“เธอยังไม่รู้ แต่ผมจะหาเวลาที่เหมาะสมเพื่อบอกเธอว่าคุณคือแม่ของเธอ"

ทันใดนั้นเวอเรียน ก็ส่ายหัว และขอร้อง “อย่าบอกเธอนะ”

เขาหรี่ตาและจ้องมาที่เธอ ผู้หญิงคนนี้หมายความว่าอย่างไร?

"ฉัน ... ความสัมพันธ์ของเราเป็นเพียงข้อตกลงถ้า เจลลี่ บีน รู้ว่าฉันเป็นแม่ที่ให้กำเนิดของเธอ เธอจะต้องการให้เราอยู่ด้วยกันอย่างแน่นอน ฉันรู้ว่าคุณไม่ชอบฉัน และคุณไม่สามารถคบกับฉันจริง ๆ ในช่วงสามปีที่ผ่านมาฉันไม่สามารถรับผิดชอบในฐานะแม่ได้ เธอยังเด็กมากฉันไม่อยากเปลี่ยนชีวิตในปัจจุบันของเธอมันจะดีที่สุดสำหรับเธอถ้าเราทำแบบนี้ ”

ฮีลตันก้าวเข้ามาใกล้โดยใช้ขายาวของเขา และมองไปที่เธออย่างรวดเร็ว "คุณหมายความว่า คุณไม่ได้วางแผนที่จะทำหน้าที่รับผิดชอบของคุณในฐานะแม่ของ เจลลี่ บีน ในอนาคตใช่ไหม?"

เวอเรียนตะลึงและรีบอธิบาย "ไม่... ฉันเป็นห่วงเธอ และจะดูแลเธอในอนาคต แต่ ... "

“ถ้าคุณไม่สามารถทำหน้าที่ในฐานะแม่ของเจลลี่ บีนได้ ผมคิดว่า เจลลี่ บีน ก็ไม่ต้องการคุณ”

"... "

เวอเรียนตกใจแทบจะสำลัก ทำไมฮีลตัน ถึงเข้าใจอะไรยากจัง?

“ฉันจะไม่ต่อสู้เพื่อแย่ง เจลลี่ บีน กับคุณ ถึงแม้ว่าฉันต้องการแต่ก็ไม่สามารถเทียบกับคุณได้ ฉันรู้ว่าฉันเป็นแม่ที่ไม่มีคุณสมบัติมากพอ ฉันไม่มีความสามารถที่จะทำให้ เจลลี่ บีน มีชีวิตที่ดีกว่าที่เธอมีอยู่ในตอนนี้ ฉันแค่หวังว่าถ้าวันนึงคุณแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น คุณจะอนุญาตให้ฉันไปเยี่ยม เจลลี่ บีน ได้”

เขาจะแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่น? คำพูดของเขาชัดเจนมาก แต่เธอก็ยังไม่เข้าใจ?

ดวงตาของชายคนนั้นมืดมน เมื่อเขากำลังจะลุกเป็นไฟจู่ ๆ ก็มีเสียงเด็กน่ารักดังมาจากข้างนอก

“มอนตี้คุณตื่นหรือคะ? มอนตี้หนูจะเข้าไปนะ!"

หัวใจของเวอเรียนสั่นไหวอย่างรุนแรง เธอเช็ดคราบน้ำตาออกอย่างรวดเร็ว เมื่อ เจลลี่ บีน เปิดประตูเข้ามา เธอก็พบว่าฮีลตันอยู่ที่นั่นด้วย เธอกระพริบตาโต และมองไปที่เวอเรียน เธอเห็นดวงตาของเวอเรียน เป็นสีแดงเธอจึงขมวดคิ้วเล็กน้อย และถามว่า "พ่อกำลังแกล้งมอนตี้เหรอคะ?

“มอนตี้ คุณร้องไห้ทำไม?”

เวอเรียนอดไม่ได้ที่จะก้าวไปข้างหน้า เธอกอด เจลลี่ บีน แน่นน้ำตาของเธอก็ไหลลงมาอีกครั้งอย่างไม่สามารถควบคุมได้ เธอสะอื้นขณะพูด "เจลลี่ บีน ... ฉันขอโทษ ... ฉันขอโทษจริง ๆ ... "

'มันเป็นความผิดของแม่ทั้งหมด แม่ทำให้หนูถูกเด็ก ๆ ในโรงเรียนอนุบาลรังแกที่พวกเขาเรียกหนูว่าเด็กประหลาด’