บทที่ 719 จิ้งจอกน้อยไร้เหตุผล

รูบี้กอดเบลนทันที

เบลนตกใจ ปกติเธอเป็นคนช่างพูด แทบเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะมากอดเขาแบบนี้

เบลนลูบหลังเธอเบา ๆ

"ขอบคุณนะที่ช่วยปลูกถ่ายผิวหนังให้ฉัน เบลน"

เขายิ้มให้เธอ

รูบี้ค่อย ๆ ปล่อยเบลน แต่ยังคงกอดคอเขาและมองเขา ไม่แน่ใจว่าใครเป็นคนเริ่มเข้าไปใกล้ก่อนและกำลังจะจูบ แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้ทำแบบนั้น ก็มีเสียงหญิงสาวดังมาจากนอกห้องทำงาน

"เบลนอยู่ไหน? ฉันมาพบเขา เขาจะทำอะไรตอนที่เขาทิ้งฉันไว้คนเดียวที่เกาะนอร์ท บายู? เขาเป็นคนบอกให้ฉันไปรอเขาที่นั่น!"

บรรยากาศโรแมนติกพังทลาย รูบี้ขมวดคิ้ว เธอถามเขา "คุณทำอะไรเจ้าหญิงฮอลลี่น่ะ?"

เบลนทำหน้าเจ้าเล่ห์ เขาตอบ "เพื่อที่จะช่วยคุณ ผมหลอกให้เธอไปอยู่ที่เกาะนอร์ท บายู สองวัน"

รูบี้พูดไม่ออก เธอถูจมูก

ฮอลลี่บุกเข้ามาจากข้างนอก "เบลน คุณ..."

ก่อนที่เธอจะพูดจบ เธอก็เห็นว่ารูบี้นั่งข้างเขา ฮอลลี่โมโหและรีบก้าวเข้ามาผลักรูบี้

รูบี้ไม่ทันระวังตัว เธอเพิ่งจะปลูกถ่ายผิวหนังที่หน้าอกมา เธอร้องด้วยความเจ็บปวดเมื่อฮอลลี่ไปแตะถูกบริเวณบาดแผลเธอ ตอนที่ผลักรูบี้

เบลนรีบเข้ามาช่วยพยุงรูบี้ "คุณเป็นอะไรหรือเปล่า?"

ฮอลลี่ยิ่งโมโหมากขึ้น เมื่อเห็นว่าเบลนเป็นห่วงรูบี้แค่ไหน เธอบ่น "เบลน! เธอต้องแกล้งทำแน่ ฉันแค่ผลักเธอเบา ๆ เองนะ! เธอคงไม่ได้อ่อนปวกเปียกขนาดนั้นหรอกนะ?"

ฮอลลี่โกรธมาก "เบลน ให้ฉันดูหน่อยว่าทำให้เธอบาดเจ็บตรงไหน! เธอต้องแกล้งทำแน่! เธอกำลังทำให้คุณรู้สึกแย่นะ!"

เบลนจับข้อมือของฮอลลี่ เขาบอกเธอเสียงเย็นชา "คุณโวยวายพอหรือยัง ฮอลลี่!"

ฮอลลี่น้ำตาคลอ หลังจากที่เบลนตะโกนใส่เธอเหมือนเธอเป็นศัตรูแบบนั้น เธอพึมพำพร้อมกับสะอื้นไปด้วย "เบลน คุณพ่อบอกว่าซอฟตี้เป็นสายลับของหนึ่งในประเทศที่เป็นศัตรูของเราส่งมา! ทำไมคุณยังปกป้องเธออีก! ถ้าวันหนึ่งเธอทำร้ายคุณขึ้นมาล่ะ!"

เบลนเลิกคิ้วและเหวี่ยงแขนฮอลลี่ออกไปอย่างเย็นชา เขาอุ้มรูบี้ขึ้นมาและทิ้งคำพูดอย่างไร้หัวใจให้เธอ "มันไม่เกี่ยวกับคุณว่าซอฟตี้จะทำร้ายผมหรือไม่ กลับบ้านไปเถอะ ผมไม่ชอบให้มีแขกอยู่ที่นี่"

เบลนออกไปจากห้องทำงาน หลังจากที่เขาพูดแบบนั้น

ฮอลลี่มองหลังของเขา เธอสะอื้น "ทำไมคุณถึงทิ้งฉันไว้บนเกาะนอร์ท บายู คนเดียวล่ะ เบลน?"

เบลนเม้มปาก สายตาของเขาเย็นชาอีกครั้ง "พ่อของคุณส่งคนมาลักพาตัวซอฟตี้ของผม ผมแค่ให้คุณมาเป็นตัวประกันในเขตของผม ผมจะได้ไปช่วยซอฟตี้มาจากพ่อของคุณ ผมโกหกที่บอกว่าอยากไปเที่ยวกับคุณ"

ฮอลลี่กำหมัด เธอกัดริมฝีปากและกลั้นน้ำตาไว้ ดูเหมือนว่าเธอถูกเบลนหลอกใช้มาตั้งแต่แรก

ตอนนี้เธอรู้แล้ว… ผู้หญิงลึกลับคนนี้มีสิทธิ์อะไร ที่มาแย่งความห่วงใยและความสนใจของเบลนไปจากเธอ

เบลนวางรูบี้ลงบนเตียง เมื่อพวกเขาเข้ามาในห้อง

"ไม่เป็นไร เบลน ฉันไม่อยากนอน"

เบลนขมวดคิ้วแล้วถาม "ฮอลลี่ก็ใจร้อนเกินไป เธอทำให้คุณเจ็บหรือเปล่า?"

"ใช่ ฉันหมายถึง เธอทำแต่ตอนนี้ไม่เจ็บแล้ว ฉันคิดว่าคนที่เจ็บคือ เจ้าหญิงฮอลลี่นะ"

"หมายความว่าไง?"

เธอถามเขา "คุณปฏิเสธเธอตรงเกินไป เห็นหรือเปล่าว่าเธอเสียใจแค่ไหน หมายความว่าคุณจะอยู่ฝั่งตรงข้ามกับประธานาธิบดี คุณไม่ห่วงเรื่องนั้นเหรอ เบลน?"

"อ้อ ก็ขึ้นอยู่กับเวลาที่ผมจะตัดขาดกับพอลล่ะนะ เขาอยากเป็นประธานาธิบดีแต่ องค์กรดาร์กมีผู้ลงสมัครเลือกตั้งอยู่แล้ว เขาต้องเกลียดและตัดขาดกับผมแน่ สำหรับฮอลลี่แล้ว..."

เบลนหยุดพูด