บทที่ 749 กับดักของซินดี้

เบลนรู้สึกเหนื่อย เมื่อเขากลับมาถึงคฤหาสน์คิงส์วู้ด

กลุ่มผู้อาวุโสพวกนั้นไม่พอใจยุทธวิธีของเขาตั้งแต่แรก ในเมื่อเขาก็ทำแบบนี้มาหลายปีแล้ว พวกเขาต้องการหาเหตุผลมาโค่นเขาให้ลงจากตำแหน่ง ในเมื่อคนพวกนั้น ต้องการครองตำแหน่งผู้บัญชาการขององค์กรดาร์ก มาตั้งแต่แรก

พวกเขาทำให้เบลนรำคาญ

"ผู้บัญชาการเบลน คุณกลับมาแล้ว"

ทันทีที่ซินดี้เห็นเบลน เธอยิ้มและรีบเข้าไปหาเขา "ผู้บัญชาการเบลน บ่ายนี้คุณอยากกินอะไรคะ? ฉันบอกป้าเฮเธอร์ว่าตอนบ่ายนี้ ฉันจะเป็นคนทำอาหาร"

เบลนคลายเนคไท เขารู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เขาขมวดคิ้วก่อนจะตอบอย่างไม่ค่อยใส่ใจ "ทำอะไรมาก็ได้"

ซินดี้เห็นว่าเขาอารมณ์ไม่ดี เธอจึงยิ้มหวานให้เขา "ผู้บัญชาการเบลน ฉันก็ไม่รู้ว่าจะ 'ทำอะไร' ดี"

เบลนไม่สนใจคำพูดติดตลกของเธอ เขามองไปที่ห้องนั่งเล่นก่อนจะถามเธอ "รูบี้ล่ะ?"

เมื่อพูดชื่อของรูบี้ ซินดี้ก็รีบตอบ "คุณลูน่าออกไปกับแฟนของเธอเมื่อตอนเช้า ฉันไม่แน่ใจว่าเธอจะกลับมากินข้าวหรือเปล่า ผู้บัญชาการเบลน ให้ฉันโทรถามเธอไหมคะ?"

เบลนขมวดคิ้ว แต่ก็ไม่เห็นสัญญาณว่าเขาจะโกรธ "ไม่ต้องหรอก ปล่อยเธอไป"

แล้วเบลนก็ขึ้นไปที่ห้องทำงานของเขา

ซินดี้ดีใจกับปฏิกิริยาของเขา เมื่อเธอบอกเขาว่ารูบี้ไปที่ไหน ดูเหมือนว่าผู้บัญชาการเบลนจะหมดความอดทนในการไล่ตามรูบี้ การกระทำของรูบี้ทำให้เขาหมดความสนใจในตัวเธอ เขาไม่ควรไปยุ่งกับเธอตั้งแต่แรก

เมื่อคิดแบบนั้นเธอก็อารมณ์ดีขึ้น เธอจึงกลับเข้าไปในห้องครัว และเตรียมแสดงฝีมือในการทำอาหาร

วันนี้ผู้หญิงที่มักจะทำลายแผนการของเธอไม่อยู่ที่นี่ นอกจากเธอกับผู้บัญชาการเบลนที่อยู่ในคฤหาสน์แล้ว ก็มีแค่แม่บ้านที่อยู่ที่นี่

ทันใดนั้นเธอก็คิดอะไรขึ้นมาได้ เธอรวบรวมความกล้า และวางยาลงไปในน้ำซุปที่เตรียมไว้

เป็นไปตามคาด รูบี้ไม่กลับมาทานอาหารกลางวัน มีแค่เบลนกับซินดี้อยู่ที่โต๊ะอาหาร

เบลนไม่ค่อยอยากทานอาหารเท่าไหร่ เขามีหลายเรื่องที่ต้องคิด

ซินดี้ตักน้ำซุปใส่ถ้วยแล้วส่งให้เขา "ผู้บัญชาการเบลน ถ้าคุณไม่อยากกินอะไร อย่างน้อยก็ดื่มน้ำซุปร้อน ๆ เพื่อให้ท้องอุ่นหน่อยนะคะ"

เบลนรับถ้วยน้ำซุปมาโดยไม่ลังเล และดื่มจนหมดทันที

ซินดี้มองถ้วยน้ำซุปที่ว่างเปล่า แววตาของเธอยิ้ม "ผู้บัญชาการเบลน อยากกินอะไรอีกไหมคะ? ฉันเตรียมของไว้ทำอาหารหลายอย่าง"

"ไม่เป็นไร"

เบลนใช้ผ้ากันเปื้อนเช็ดมุมปาก เขาลุกขึ้นแล้วเดินออกไปจากโต๊ะอาหาร

ซินดี้มองตามเขาแล้วยิ้มอย่างมีชัย รอยยิ้มกว้างปรากฏชัด

เร็ว ๆ นี้...เธอจะได้กลายเป็นผู้หญิงของเขา

เธออยากเห็น ว่ารูบี้จะยังทำตัวอวดดีกับเธออยู่หรือเปล่า!

หลังจากเบลนกลับเข้าไปในห้องทำงาน เขารู้สึกร้อนรุ่มไปทั่วร่างกาย เขารู้สึกหงุดหงิดเพราะความร้อนที่ไม่อาจเพิกเฉยได้

ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลงในลำคอ มือของเขาวางอยู่บนโต๊ะทำงาน คอยประคองน้ำหนักของร่างกาย เขาพยายามข่มความรู้สึกไม่สบายตัวนี้ไว้

เขารู้สึกได้ว่าแก้มเริ่มแดงเพราะความร้อน

เขาฝืนตัวเอง เบลนคว้าโทรศัพท์มาโทรหาไนน์

โธ่เว้ย!

คลิ๊ก

ประตูค่อย ๆ เปิดออก

น้ำเสียงนุ่มนวลและยั่วยวนของหญิงสาว ดังเข้ามาในห้อง "ผู้บัญชาการเบลน"

เบลนกำหมัดแน่นและกัดฟัน เขาข่มความรู้สึกไม่สบายนี้ไว้ เส้นเลือดบนขมับของเขาปวดเป็นระยะ เขาพยายามทำให้ตัวเองสงบ "คุณต้องการอะไร?"

ซินดี้เดินเข้าไปและสัมผัสมือเขา "ผู้บัญชาการเบลน ตัวคุณร้อนจัง ไม่สบายหรือเปล่าคะ?"

เบลนสะบัดมือเธอออก "ผมไม่เป็นไร ออกไปเถอะ"

แทนที่จะออกไป ซินดี้กลับเกาะแขนเบลน แล้วพูดเสียงนุ่มนวลด้วยความเป็นห่วง "ผู้บัญชาการเบลน คุณไม่สบายนะคะ ฉันไม่ทิ้งคุณไว้คนเดียวหรอก ตอนนี้คุณต้องการฉัน"

ดวงตาของเขาสั่น เขาพยายามนึกว่าเกิดอะไรขึ้น เขาจับคางเธอขึ้นมาแล้วถามเสียงเย็นชา "คุณใส่ยาลงไปในน้ำซุปเหรอ?"