บทที่ 849 คุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับมันเลย

เชอรีชครุ่นคิดตลอดทั้งวัน และในท้ายที่สุด เธอก็ตัดสินใจไปหาบอยล์เพื่อปรึกษาเรื่องการตั้งครรภ์

เธอกำลังตั้งครรภ์ และบอยล์ต้องรับผิดชอบในเรื่องนี้

มันจะไม่มีประโยชน์หากเธอยังคงทำตัวขี้ขลาดแบบนี้

บอยล์เป็นพ่อของลูก เขามีสิทธิ์ที่จะรู้เรื่องนี้

หลังจากมาถึงกรีนทาวน์ คอนโดมิเนียมแล้ว เชอรีชก็กดกริ่งแต่ไม่มีใครตอบกลับมา เชอรีชคิดว่าบอยล์ยังไม่กลับบ้าน

เธอนั่งลงข้างบันไดหนีไฟ และรอบอยล์อย่างเงียบ ๆ

ขณะที่เธอกำลังรอเขาอยู่ เธอคิดถึงสถานการณ์ต่าง ๆ ว่าบอยล์จะมีปฏิกิริยาอย่างไร บอยล์อาจจะให้เงินเธอก้อนหนึ่งเพื่อทำแท้ง หรือบางทีเขาอาจจะรับผิดชอบลูก?

แต่ไม่ว่าเธอจะมีข้อสันนิษฐานอะไรอยู่ในใจ ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ต้องการยอมรับมัน

เธอเอามือลูบท้องแบน ๆ ของเธอ เธอมองลงไปที่พื้น และพึมพำ “ลูกรัก อย่าโกรธแม่เลยนะถ้าแม่ตัดสินใจไม่เก็บลูกไว้ ได้โปรดยกโทษให้แม่ด้วยนะ โอเค?”

เธออายุแค่สิบแปดเท่านั้น ถ้าเธอจะต้องออกจากมหาวิทยาลัยเพื่อเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว ฮีลตันอาจจะตีเธอจนตาย

เธอไม่กล้าเสี่ยงชีวิตเพื่อดูแลลูก

ติ๊ง

ประตูลิฟต์เปิดออก

เสียงนั้นดึงความสนใจของเธอ มันคือบอยล์

เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วลุกขึ้นยืน แต่ขณะที่เธอกำลังจะออกจากบันไดหนีไฟ เธอก็ลังเล

มันเหมาะสมหรือเปล่าที่จะมาหาเขาโดยไม่แจ้งให้เขาทราบล่วงหน้า?

ยังไงซะ พวกเขาก็เลิกกันอย่างเป็นทางการแล้วเมื่อสองสัปดาห์ก่อน

ขณะที่เธอกำลังครุ่นคิดว่าจะเข้าไปหาบอยล์เกี่ยวกับลูกหรือไม่ ลิฟต์อีกตัวก็มาถึงชั้นเดียวกัน ประตูเปิดออก และผู้หญิงคนหนึ่งก็รีบวิ่งออกมาจากลิฟต์

“บอยล์!”

บอยล์กำลังจะเข้าไปในบ้านของเขา เมื่อเขาได้ยินคนเรียกเขาจากด้านหลัง เมื่อเขาหันกลับมา เขาก็เห็นนาตาลีเดินเข้ามาหาเขา

บอยล์ขมวดคิ้ว “คุณตามผมมางั้นเหรอ?”

นาตาลีตั้งใจสวมรองเท้าส้นสูงในวันนี้ เมื่อเธอเดินเข้าไปหาเขา เธอตั้งใจงอข้อเท้าของเธอ และสะดุดเข้าไปในอ้อมแขนของบอยล์

เชอรีชยืนอยู่หลังประตูหนีไฟ ขณะที่จับประตูไว้แน่น ดวงตาของเธอลุกเป็นไฟด้วยความโกรธ เมื่อเธอเห็นฉากนั้น

ทำไมนาตาลีมาที่บ้านของบอยล์? เธอกำลังจะทำอะไร?

นาตาลียิ้มอย่างเขินอาย และตอบ “ฉันอยากปรึกษาคุณเรื่องบางอย่าง พื้นฐานวิชาคณิตศาสตร์ขั้นสูงของฉันค่อนข้างแย่ ดังนั้นฉันจึงทำคะแนนไม่ดีในการสอบปลายภาค แม้ว่าจะเป็นไปตามเป้า แต่มันก็ยังห่างไกลหากฉันต้องการได้รับทุน ฉันอยากได้รับทุนทุกปีเหมือนที่คุณทำ”

บอยล์กำลังจะบอกว่าเขาไม่ว่าง แต่ขณะที่เขาเงยหน้าขึ้น เขาสังเกตเห็นร่างเล็ก ๆ ที่อยู่ด้านหลังประตูหนีไฟ

'รีช เธอมาที่นี่เพราะคิดถึงฉันงั้นหรือ?”

หัวใจของเขาโลเล แต่เขาสงบจิตใจได้ในเวลาไม่นานด้วยความคิดอย่างมีเหตุผลของเขา

หากเธอต้องการเกลี้ยกล่อมให้เขาคืนดีกับเธอ เขาสงสัยว่าเขาจะสามารถต้านทานมันได้ไหม

เขาไม่สามารถทำตัวเย็นชากับเธอได้ ใจของเขาอ่อนทันทีเมื่อเห็นเธอ

นาตาลีจงใจแต่งตัวสวยวันนี้ เธอค่อนข้างมั่นใจในรูปร่างหน้าตาของเธอ แม้ว่าหน้าตาของเธอจะไม่ได้ยอดเยี่ยม แต่เธอก็มีใบหน้าที่งดงามซึ่งทำให้คนหลงใหล ในขณะที่บอยล์ไม่ได้ปฏิเสธเธอ เธอพูดต่อ “ฉันรู้ว่าคุณเป็นคนใจดี และชอบช่วยเหลือคนอื่น คุณจะช่วยฉัน ใช่ไหม?”

เธอยกคางขึ้น และมองไปที่เขาด้วยดวงตาใสซื่อ

บอยล์ไม่ได้รู้สึกอยากสอนนาตาลี แต่เขาอยากให้เชอรีชเลิกคิดที่จะมาขอคืนดีกับเขา

บอยล์พยักหน้า และเปิดประตูให้เธอ “เข้าไปคุยกันข้างในเถอะ”

นาตาลีค่อนข้างแปลกใจ เธอไม่คิดว่าบอยล์จะเชิญเธอเข้าไปในบ้านของเขา

พวกเขาเข้าไปข้างใน และประตูก็ปิดลง

เชอรีชยืนนิ่งอยู่กับที่ ขณะที่เธอเห็นใบหน้าของนาตาลีเป็นประกายด้วยรอยยิ้มกว้าง น้ำตาก็เริ่มไหลลงอาบแก้มของเธอ

วันนี้เธอได้รู้ว่าเขาอ่อนโยนกับผู้หญิงทุกคน และเชิญพวกเธอไปที่บ้านของเขาถ้าเขาต้องการ

เธอคิดว่าเธอเป็นคนพิเศษสำหรับเขา เขาเอาอกเอาใจเธอ เอาใจใส่เธอและดูแลเธอ อย่างน้อยเขาก็ชอบเธอในตอนนั้น

แต่ในที่สุดเธอก็เข้าใจว่าเธอไม่ต่างจากนาตาลีหรือเลล่า

ทำไมเธอถึงคิดว่าเขาจะรับผิดชอบลูก ถ้าเขารู้ว่าเธอท้อง?

เธอลูบท้องของเธอด้วยมือที่สั่นเทาของเธอ น้ำตาร่วงหล่นลงบนพื้นทันทีขณะที่เธอก้มหน้าลง

“ลูกรัก แม่ขอโทษ แม่เก็บลูกไว้ไม่ได้”