บทที่ 895 อาการของเธอแย่ลง

เชอรีชถามเธอ "บ้านหนูอยู่ไหนเหรอ? ให้พี่ไปส่งไหม?"

ลิตเติ้ลบีน สเปราท์ตอบเธอ "ไม่เป็นไรค่ะพี่เจลลี่ บีน บ้านหนูอยู่ใกล้ หนูกลับบ้านเองได้ค่ะ"

ทันใดนั้นเชอรีชก็นึกขึ้นมาได้ว่า วิทนีย์กำลังรอเธออยู่

เธอมองไปรอบ ๆ มันเป็นกลางแจ้งและมีกล้องวงจรปิดทุกที่ ไม่มีใครกล้าลักพาตัว ลิตเติ้ลบีน สเปราท์หรอก

เชอรีชบอกเธอ "งั้นก็ระวังตัวด้วยนะ"

"ค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ พี่เจลลี่ บีน หนูเป็นเด็กฉลาด"

"งั้นก็ไปเถอะ"

ลิตเติ้ลบีน สเปราท์ กระพริบตาและถามเธอ "พี่เจลลี่ บีน หนูจะทำยังไงดีถ้าคิดถึงพี่?"

เชอรีชคิดอยู่สักพักแล้วตอบเธอ "ทำไมเราไม่แลกเบอร์โทรศัพท์กันล่ะ? หนูมีโทรศัพท์หรือเปล่า?"

ลิตเติ้ลบีน สเปราท์ใส่สมาร์ทวอชที่ข้อมือ มันสามารถโทรได้

ลิตเติ้ลบีน สเปราท์พยักหน้า เธอยื่นข้อมือไปหาเชอรีช "พี่เจลลี่ บีน บันทึกเบอร์โทรศัพท์ของพี่ไว้ในนี้สิคะ หนูจะได้โทรหาตอนที่คิดถึงพี่"

เชอรีชยิ้มแล้วบันทึกเบอร์โทรศัพท์ของเธอ เธอก็บันทึกเบอร์โทรศัพท์ของลิตเติ้ลบีน สเปราท์ เช่นกัน

หลังจากนั้นพวกเธอก็แยกกัน

เชอรีชยืนมองลิตเติ้ลบีน สเปราท์ เดินจากไปด้วยรอยยิ้ม เธอโบกมือให้เด็กน้อย

เชอรีชเดินไปที่สี่แยก และเข้าไปนั่งในรถของวิทนีย์อีก

วิทนีย์ถามด้วยความสงสัย "เธอไปเจอใครมา? ถึงได้ตื่นเต้นขนาดนี้ รู้หรือเปล่าว่ามันอันตรายมากนะ ที่วิ่งข้ามถนนไปแบบนั้น"

เชอรีชยิ้มแล้วตอบ "เธอคือเด็กที่ฉันเคยเจอเมื่อครั้งก่อน เธอเป็นเด็กน่ารักมาก เห็นว่าเธอกำลังกลับบ้านคนเดียวเลยเป็นห่วง"

"เด็กเหรอ?" วิทนีย์สับสน เธอไม่เห็นเด็กข้ามทางม้าลายเลยนะ

แต่วิทนีย์ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เธอคิดว่าคงไม่เห็นเด็กเอง

วิทนีย์พูด "ไม่รู้ว่าเลยนะว่าเธอก็ชอบเด็กด้วย"

"เด็กคนนั้นน่ารักมากเลยนะ"

วิทนีย์หัวเราะ "ถ้างั้นคุณหนูฟัดด์ เมื่อไหร่จะแต่งงานและมีลูกล่ะ?"

เชอรีชตอบ "ฉันไม่รีบหรอก แล้วเธอล่ะ? ตอนนี้เธอก็แต่งงานแล้ว ฮันท์ลีย์ไม่เร่งให้เธอท้องบ้างเหรอ?"

วิทนีย์ตอบ ขณะที่กำลังขับรถ "เขาไม่กล้าเร่งฉันหรอก ฉันยังอยากสนุกอยู่ ฉันจะเตะเขาลงจากเตียงถ้าเขาทำแบบนั้น!"

วิทนีย์มองไปรอบ ๆ แล้วพูด "แถวนี้ใกล้ที่พักของบอยล์นี่ ฉันจะโทรถามฮันท์ลีย์ว่าบอยล์มาถึงที่ร้านหรือยัง"

เชอรีชมองไปรอบ ๆ เธอเห็นคอนโดกรีนทาวน์อยู่ใกล้ ๆ

บ้านของ บีน สเปราท์ ก็อยู่ใกล้ บ้านที่อยู่แถวนี้ราคาแพง แม่ของบีน สเปราท์ คงเป็นคนมีฐานะ

เชอรีชรู้สึกมั่นใจขึ้นอีกเมื่อคิดแบบนั้น

ถ้าแม่หม้ายและเด็กกำพร้ามีเงินมากพอ พวกเธอคงมีชีวิตที่สุขสบาย

เชอรีชบินกลับมาที่นอร์ท ซิตี้ หลังจากเสร็จงานแต่งงานของวิทนีย์

เธอเจอบอยล์ตรงทางเข้าของสนามบินทันทีที่เธอมาถึง

เขาติดเครื่องติดตามไว้กับเธอหรือไง?