บทที่ 965 แตงกวาช่วยให้ร่างกายเย็นลง คุณควรกินเยอะ ๆ นะพ่อ

เวอเรียนถอดผ้ากันเปื้อนออกแล้วเดินออกจากห้องครัว เธอพูดว่า "มาดามลีอาห์กับฉันทำอาหารเสร็จแล้ว แฮร์ริสัน ลูกไปเรียกพี่กับบอยล์มาได้แล้ว เธอนอนต่อได้หลังจากที่กินข้าวเสร็จแล้ว"

ขณะที่แฮร์ริสันกำลังจะไปเรียกพวกเขา เขาก็สังเกตเห็นรถมายบัคที่จอดไว้ที่ลานบ้านเปิดประตูออก

บอยล์กับเชอรีชลงจากรถ และเดินไปที่บ้าน

แฮร์ริสันพูด "พวกเขากำลังมา"

นายใหญ่ฟัดด์ดันแว่นสายตาของเขาขึ้นไปที่สันจมูก และมองไปที่บอยล์ดี ๆ

“ว้าว เขาเป็นคนที่หล่อมาก และก็ค่อนข้างสูงด้วย เฮ้ แฮร์ริสัน ระหว่างหลานใครสูงกว่ากัน?”

แฮร์ริสันไม่เคยเปรียบเทียบอย่างจริงจังกับเขามาก่อน แต่จากการมอง พวกเขาดูเหมือนจะสูงพอ ๆ กัน

ฮีลตันไม่พอใจ เขาพูดว่า "พ่อไม่เคยเห็นผู้ชายหล่อมาก่อนหรือไง? ลูกชายพ่อกับหลานชายก็สามารถแข่งกับหน้าตาของเขาได้"

นายใหญ่ฟัดด์พูดว่า "แกกำลังพูดถึงเรื่องไร้สาระอะไรอยู่? แกคิดว่าแกน่าประทับใจขนาดนั้นเลยเหรอ? ฉันได้ยินมาว่าแฟนของเจลลี่ บีน สร้างอาณาจักรธุรกิจที่อเมริกาในเวลาเพียงแค่เจ็ดปี"

แฮร์ริสันพูด "คุณปู่ ปู่ลำเอียงเกินไป ปู่จะไม่เข้าข้างครอบครัวของปู่เองได้อย่างไร? เราต้องเป็นทีมเพื่อที่จะเอาชนะศัตรูนะครับ"

นายใหญ่ฟัดด์เยาะเย้ย และพูดว่า "ฉันไม่ได้ลำเอียง แต่ฉันแค่พูดความจริง นอกจากนี้ แกกับพ่อของแกเป็นทีม ฉันจะเป็นทีมเดียวกับเจลลี่ บีน ดังนั้นอย่าพยายามมาห้ามฉัน"

ฮีลตันพูดว่า “พ่อครับ ไม่เป็นไรถ้าเราจะความเห็นไม่ตรงกัน ผมจะยอมปล่อยผ่านให้ เนื่องจากพ่ออายุมากแล้ว จุดประสงค์ของผมวันนี้คือการก่อกวนบอยล์ที่กำลังแย่งหลานสาวสุดที่รักของพ่อไป ไม่ใช่พ่อ"

นายใหญ่ฟัดด์ยังคงเยาะเย้ยต่อ เขาพูด "ใครจะอยากมีปัญหากับนายกัน?"

แฮร์ริสันถอนหายใจ ขณะที่เขาคิดกับตัวเอง 'ครอบครัวนี้เด็กเกินไป มันน่าอายถ้าบอยล์เห็นเรื่องนี้'

เวอเรียนนำจาน และช้อนส้อมออกมาจากห้องครัว เธอพูดพร้อมกับรอยยิ้มว่า “พ่อ ก่อนหน้านี้คุณยังดี ๆ กันอยู่เลย แล้วทำไมตอนนี้พวกคุณถึงทะเลาะกันแล้วล่ะคะ?”

นายใหญ่ฟัดด์พูด "ฮีลตัน เขาเริ่มหาเรื่องกับฉันก่อน และถ้าเขาไม่ได้ทะเลาะสักวัน เขาจะรู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก!"

บอยล์กับเชอรีชเพิ่งเข้ามาในบ้าน

เชอรีชอุทาน “คุณปู่!”

นายใหญ่ฟัดด์ยิ้มอย่างอบอุ่นในทันที ท่าทางขมขื่นของเขาก่อนหน้านี้จางหายไปทันที "โอ้! เจลลี่ บีน มาให้ปู่ดูหน่อยเร็วเข้า!"

เชอรีชรีบวิ่งเข้าไปกอดนายใหญ่ฟัดด์ทันที ชายชราหมุนมือหลานสาวของเขาอย่างตื่นเต้น

นายใหญ่ฟัดด์กระซิบกับหลานสาวของเขา “รีบเข้าไปหาพ่อของหลานเร็วเข้า พ่อของหลานต้องการมาหาเรื่องแฟนของหลาน เขายังพูดถึงเรื่องนั้นอย่างชัดเจน!”

เชอรีชยิ้ม และพูดว่า “ขอบคุณที่เตือนนะปู่”

บอยล์เดินไปหาพวกเขา และทักทายทุกคนอย่างสุภาพ

นายใหญ่ฟัดด์ชื่นชอบเขาอย่างมาก

แต่ฮีลตันไม่มองบอยล์เลยแม้แต่ครั้งเดียว

เวอเรียนเป็นคนอ่อนโยน เธอยิ้มอย่างอ่อนโยนให้บอยล์ก่อนจะพูดว่า "ได้เวลาอาหารแล้ว เธอไปล้างมือกับเจลลี่ บีน และเตรียมตัวทานอาหารเถอะ"

บอยล์พยักหน้า และพูดว่า “ได้เลยครับ”

ทั้งครอบครัวนั่งลง และเริ่มรับประทานอาหารหลังจากนั้น

นายใหญ๋ฟัดด์นั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะ เขาเหลือบมองทุกคนหลังจากที่เขานั่งลงแล้ว

ฮีลตันกับแฮร์ริสันนั่งลงทันที

แต่บอยล์ช่วยเชอรีชดึงเก้าอี้ของเธอออกมา และนั่งลงหลังจากที่เธอนั่งอย่างสบายแล้ว

นายใหญ่ฟัดด์เยาะเย้ย และพูดว่า “ดูสิบอยล์ช่างเอาอกเอาใจแค่ไหน พวกแกควรจะเรียนรู้จากเขาให้มาก ๆ”

ฮีลตันพูดไม่ออก

มันแสบเข้าไปถึงทรวงใน

เวอเรียนก็รู้สึกเช่นเดียวกัน เธออธิบาย "พ่อคะ ฮีลตันกับฉันไม่ใช่ข้าวใหม่ปลามันแล้ว ฉันจะรู้สึกไม่สบายใจมากกว่าถ้าเขาดึงเก้าอี้ให้ฉัน"

นายใหญ่ฟัดด์พูดว่า "กินข้าวกันเถอะ"