ตอนที่ 11
ทำใจ 11
November 4, 2026
“อย่าค่ะ” ฉันพูดเสียงเบามือดันหน้าอก เมื่อคุณเขาค่อย ๆ ผละปากออกอย่างอ้อยอิ่ง
“......” คุณเขาเงียบ สายตาเรียบนิ่งที่มองฉันมันยากจะคาดเดา
“นอนได้แล้ว ก่อนที่ฉันจะไม่ให้เธอนอน”
น้ำเสียงราบเรียบ พร้อมนิ้วหัวแม่มือเขี่ยเกลี่ยริมฝีปากฉันเบา ๆ
“นะ...หนูขอจับมือน้องนอนได้ไหม”
ฉันถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ
“อือ” คุณเขาตอบเสียงผ่านลำคอเบา ๆ
“ขอบคุณค่ะ” ฉันฉีกยิ้มกว้าง พร้อมพลิกตัวนอนตะแคงหันหน้าไปหาน้องพาร์ท
“ฝันดีนะครับ” ฉันจับมือน้อย ๆ พูดในใจแล้วเผลอยิ้มออกมา ก็คนมันดีใจนิไม่นึกเลยว่าฉันจะมีวันนี้ วันที่ได้นอนกับน้องพาร์ท
คืนนี้ต้องเป็นคืนที่ฉันหลับฝันดีแน่ ๆ ฉันค่อยๆ หลับตาลงแค่นี้ก็มากพอแล้วสำหรับฉัน
“เฮือก!” ฉันที่กำลังเคลิ้มหลับต้องสะดุ้งตกใจ เมื่อมืออุ่น ๆ ค่อย ๆ เลื่อนมาวางทับที่เอว
“......” ฉันได้แต่เงียบ นอนตัวแข็งทื่อเมื่อลมหายใจอุ่นพ่นรดต้นคอ
ตึก! ตัก! ตึก! ตัก!
หัวใจดวงน้อยเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ เมื่อคุณเขาขยับตัวเข้ามาใกล้ ๆ พร้อมกระชับกอดฉันแน่น
“อยู่นิ่ง ๆ ถ้าเธอขยับฉันจะเอาเธอตอนนี้!” น้ำเสียงขรึม ๆ กระซิบข้างหูเมื่อฉันขยับตัว
“นะ...หนูหายใจไม่ออก ไม่กอดได้ไหม” ฉันตอบตะกุกตะกัก ก็ฉันไม่ชอบให้ใครมากอดแบบนี้มันอึดอัด
“ไม่ให้กอดแสดงว่าให้เอา!” คุณเขาพูดอย่างหงุดหงิด
“มะ...ไม่ค่ะ”
“งั้นก็อยู่นิ่ง ๆ ง่วง! จะนอน!”
เขาพูดเรียบ ๆ แล้วก็เงียบไป มีเพียงลมหายใจพ่นเข้าออกแผ่วเบารดต้นคอ ฉันไม่รู้จะทำยังไงก็ได้แต่ข่มตานอนแต่กว่าจะนอนหลับก็เกือบเช้า
ตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยไปค้างคืนที่ไหน นอกจากทางโรงเรียนจะมีกิจกรรม และนี่ถือเป็นครั้งแรกและคุณเขาก็กอดฉันแบบนั้น..
เช้าของอีกวัน
“เฮือก!!”
ฉันต้องตกใจตาเบิกกว้าง เมื่องัวเงียตื่นขึ้นพบว่าตัวเองกำลังนอนเอาหน้าซบอกคุณเขาอยู่
“......” ฉันค่อย ๆ ยกแขนที่กอดเอวคุณเขาออกช้า ๆ กลัวคุณเขาจะตื่น
หมับ!!