ทำใจ 12

บ้านอัมรินทร์

“อะไรกันคะ” ร่างระหงออกจากบ้านแล้วต้องยิ้มกว้างเมื่อเห็นดอกกุหลาบขาวช่อโตที่เธอชอบ

“นายให้เอามาให้คุณครับ” เทเลอร์ในชุดสูทสีดำราคาแพงยื่นช่อดอกไม้ในมือให้หญิงสาว

“...ขอบคุณค่ะ” แพรพิมพ์ ผิดหวังเล็กน้อยก่อนจะยิ้มและรับดอกไม้จากชายหนุ่ม

“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” ชายหนุ่มผู้เจียมตัวก้มหน้าแล้วเดินออกจากบ้านทันที

“ดะ…เดี๋ยว!”

“ว้าย!!!”

แพรพิมพ์เดินตามเทเลอร์ แต่ด้วยความรีบร้อนทำให้สะดุดขาตัวเองล้ม

“คุณพิมพ์!!”

ดีที่เทเลอร์คว้ารับตัวเธอไว้ได้ทัน ทำให้ร่างบางอยู่ในอ้อมแขนแกร่งของชายหนุ่ม

สองสายตามองประสานกันอย่างลึกซึ้ง

“เจ็บตรงไหนไหมครับ” เทเลอร์รีบดึงสติตัวเองก่อนจะปล่อยหญิงสาวพร้อมสำรวจร่างกายเธออย่างละเอียด

“วันนี้พี่ว่างไหม” แพรพิมพ์พูดเสียงสั่น

“คุณพิมพ์มีอะไรให้ผมรับใช้ครับสั่งมาได้เลย” เทเลอร์พูดด้วยเสียงนิ่งเรียบ ก้มหน้ารอรับคำสั่ง...

“อย่าทำแบบนี้ได้ไหม” แพรพิมพ์เดินเข้าไปใกล้ ๆ เทเลอร์ แต่เทเลอร์กลับถอยหนี

“อย่าทำแบบนี้เลยครับ “

“ทำไมคะเพราะอะไร?” แพรพิมพ์ไม่ฟังที่เขาพูดแต่กลับเดินตรงเข้าไปหา

“เพราะคุณคือผู้หญิงของนาย!” เทเลอร์พูดเสียงแผ่วย้ำเตือนใจตัวเองว่าคนตรงหน้าคือว่าที่นายหญิงของเขา ไม่ใช่อดีตคนรักผู้หญิงที่เขารักอีกต่อไป

“แต่พิมพ์!...มะ...”

“ยัยพิมพ์!!” ไม่ทันที่หญิงสาวจะได้พูดต่อ เสียงผู้เป็นแม่ก็ดังขึ้นพร้อมปรายตามองชายหนุ่มอย่างดูถูกเหยียดหยาม

“...แกมาที่นี่ทำไม!” คุณหญิงแพรวพรรณ จ้องหน้าเทเลอร์อย่างไม่พอใจ

“คุณปืนให้ผมเอาของขวัญมาให้คุณพิมพ์ครับ”