2 รับเธอเพิ่ม

ขณะนี้เป็นเวลาตีสี่ครึ่ง คนงานในไร่ภูพลาธรบางคนเริ่มตื่นนอนขึ้นมาทำกิจวัตรเพื่อเตรียมตัวเข้าไร่ แต่ในทางสวนกัน อลีนาเพิ่งกลับมาถึงที่พัก หลังถูกคนใจไม้ไส้ระกำพาเธอย้อนกลับไปส่งไว้ที่ร้านเจ๊จุงจนเธอต้องหาทางกลับเอง

แถมก่อนจะไป เขายังมีหน้าหันมากำชับเธอว่า... ‘ห้ามเอาเรื่องนี้ไปพูดกับใครเด็ดขาด’

เหอะ ! ไม่ต้องย้ำ เธอก็รู้อยู่แล้วไหม คนดี ๆ ที่ไหนจะเอาเรื่องที่ตัวเองขายตัวไปป่าวประกาศ

อลีนาเดินทอดน่องต่ออีกสักพัก เธอก็มาหยุดยืนอยู่หน้าประตูห้องพักชั้นสองริมขวาสุด สูดลมหายใจเรียกสติก่อนจะยกมือขึ้นเคาะเรียกคนด้านใน

ก๊อก ! ก๊อก ! ก๊อก !

ชั่วอึดใจคนที่อลีนาต้องการพบก็เปิดประตู เธอเบี่ยงตัวเข้าไปด้านใน เปิดไฟทุกดวงที่เจ้าของห้องจงใจปิดไว้ ราวกำลังแฝงตัวในความมืดเพื่อหลบหนีอะไรบางอย่างจนทั้งห้องสว่างแจ่มแจ้ง ถึงได้เห็นใบหน้าเขียวช้ำของมารดาที่ทุเลาลงบ้างแล้ว

“แม่ไม่คิดจะออกไปทำงานบ้างเลยหรือไง”

“โอ๊ย อีนี่ ! มาถึงก็วุ่นวายกับชีวิตกูเลย แล้วถ้ากูออกไปทำงาน ขืนเจ้าหนี้มาเจอตัวกูจะทำยังไง”

เจ้าหนี้ได้แหกอก อี ‘อิงอร’ ตายคาไร่กันพอดี แล้วอีกอย่างหน้าหล่อนก็ช้ำเลือดช้ำหนองขนาดนี้ ออกไปทำงานให้อีพวกคนงานปากไม่มีหูรูดหัวเราะเยาะหรือไร ไม่เอาด้วยหรอก

“แล้วหลบอยู่แต่ในนี้ แม่คิดว่าพ้นเหรอ”

สู้ออกไปหาเงินมาคืนเขาไม่ดีกว่าเหรอ และที่สำคัญคงไม่มีเจ้าหนี้หน้าไหนใจกล้าบุกเข้ามาถึงในไร่ภูพลาธรหรอก ในเมื่อเจ้าของไร่ดุเก่งอย่างกับหมา

“เออ ๆ รอให้หน้ากูหายดีก่อน” อิงอรปัดความรำคาญ เดินสะบัดหน้าผ่านลูกสาวไปกระแทกตัวนั่งลงบนเก้าอี้ พลางปรายตามองอย่างสำรวจ “ว่าแต่มึงเถอะ มาทำอะไร แล้วนี่ได้นอนบ้างหรือยัง ทำไมสภาพถึงได้เหมือนเพิ่งโดนรุมโทรมมาอย่างนี้”

“แล้วจะไม่ให้หนูโทรมได้ยังไง แม่ก็รู้ว่าหนูวิ่งทำตั้งสองงาน เพื่อหาเงินมาจ่ายค่าดอกเบี้ยที่แม่ไปติดหนี้พนันเขาไว้ไง”

อลีนารีบแก้ตัว เธอหลบสายตาใคร่รู้ของแม่แล้วตั้งหน้าตั้งตาควานหาเงินในกระเป๋า จงใจเบี่ยงประเด็นที่แม่อาจจะสงสัยไปไกล ๆ ตัว จากนั้นถึงส่งเงินให้ตามจำนวนดอกเบี้ยที่ต้องจ่ายภายในวันนี้

ส่วนที่เหลือเธอจะเก็บไว้ยามฉุกเฉิน เงินกับแม่เธอเป็นของคู่กัน มีเท่าไร แม่เอาไปถลุงในบ่อนหมด

“ร้านอีเจ๊จุงนั่น รายได้มันดีขนาดนี้เชียวเหรอ ? ไปทำงานแค่สามวันได้มาเกือบหมื่น”

พอเงินอยู่ในมือ สีหน้าอิงอรก็ดีขึ้น ทว่าความสงสัยยังไม่จางหาย

“ร้านเขาคนเข้าเยอะ มีแต่ลูกค้ารวย ๆ ทั้งนั้น ทิปก็ต้องหนักเป็นธรรมดา”

ดีนะที่เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็ลบเครื่องสำอางก่อนออกจากร้านเจ๊จุง ไม่งั้นสภาพที่แม่เห็นคงพานให้น่าสงสัยมากกว่านี้

“ไปทำงานชงเหล้าอย่างเดียวก็ดีแล้ว อย่าใช้ชีวิตให้มันเปลืองตัวมาก เผื่ออนาคตมีผู้ชายดี ๆ เข้ามาหา เขาจะได้ไม่ผิดหวัง”

เหมือนอย่างหล่อน... มีกี่ผัวก็บรรลัยทุกผัว

คนแรกพ่อของลูกก็ติดคุกติดตารางข้อหาค้ายา ถูกริบทรัพย์สินจนหมดสิ้น ไม่เหลือถึงมือลูกเมียสักสตางค์แดงเดียว

ส่วนคนที่สองก็มักมากในกาม ตัณหากลับจ้องจะงาบลูกสาวหล่อน จนเกิดเหตุทะเลาะวิวาทเลือดตกยางออก อิงอรเลยต้องพาลูกหนีหัวซุกหัวซุน กระทั่งมาจบที่ไร่แห่งนี้