บทที่ 253 สิทธิ์ตัวแทนแต่เพียงผู้เดียว

เฉินห้าวกดเข้าไปที่โมเมนต์ของจูหมิ่น ตาประกายทันที ในโมเมนต์นี้มีรูปถ่ายเซลฟี่ของจูหมิ่นเยอะมาก อีกทั้งยังมีรูปที่เธอสวมชุดสายเดียวและชุดว่ายน้ำจำนวนมาก

ภายใต้เสื้อผ้าที่ระคายตา เฉินห้าวพบว่าสัดส่วนรูปร่างของนักข่าวจูค่อนข้างดี เอวคอดเล็กที่สองมือโอบได้ กระดูกไหปลาร้าอันบอบบางเป็นร่องจนสามารถเลี้ยงปลาทองเล็กๆ ได้ พวกถ่ายพวกนี้ไม่ได้ผ่านการตัดต่อ ดูจากวันที่น่าจะเป็นช่วงที่นักข่าวจูกำลังเรียนมหาลัย

เฉินห้าวคิดว่าเธอมีความสามารถเล็กน้อยใจฐานะนักข่าว เป็นเน็ตไอดอลน่าจะเหมาะสมกว่า

“คุณเฉิน ชอบทรงนี้ไหมครับ” จู่ๆ Tonyถามขึ้น

พอเฉินห้าวดู พบว่าทรงผมของเขาถูกตัดออกไปไม่มาก เป็นทรงสกิลเฮดแสดงถึงจิตวิญญาณ เฉินห้าวคิดว่าไม่เลว วันพรุ่งนี้อาจทำให้โจวซีถงหลงใหล

หลังจากเฉินห้าวพึงพอใจแล้ว เขาจึงจ่ายเงินจำนวนหนึ่งให้Tony Tonyนับดูแล้วพบว่าเงินก้อนนี้มีจำนวนถึงสองพันสามร้อยหยวน เขาโค้งคำนับอย่างขอบคุณ“ขอบคุณคุณเฉิน บอสผู้ใจกว้าง! บอสผู้ประเสิด! บอสผู้ร่ำรวย!”

เฉินห้าวยิ้มเล็กน้อย Tonyเป็นพนักงานที่ดีมาก และไม่ต้องพูดถึงฝีมือ จากนี้ถ้าจะตัดผมอีกเขาจะมาหาเขา

พอออกจากร้านตัดผมมา เฉินห้าวรับสายจากพี่เจิน ชวนเขาไปนั่งดื่มที่ร้านบาร์หยวนจู้

เฉินห้าวรู้ว่าพี่สาวแสนสวยคนนี้จะไม่เรียกหาเขาหากไม่มีธุระ ไม่รู้ว่าคราวนี้จะเป็นเรื่องอะไร ยังไงก็ตกลงไว้ก่อน

เมื่อถึงเวลาค่ำ เฉินห้าวขี้เกียจเกินกว่าจะไปทานอาหารที่หมู่คฤหาสน์จงหัว จึงหาทานก๋วยเตี๋ยว พอตกเย็น ก็ทานเสร็จพอดี อาหารมื้อนี้อร่อยสมกับราคา ถูกปากคนทุกระดับ ตราบใดที่คุณพอใจที่จะทานมัน มันก็จะอร่อยถูกปาก ไม่จำเป็นต้องเป็นอาหารระดับโรงแรมหรูห้าดาว

เฉินห้าวทานเสร็จก็ขับรถไปตามเส้นทาง เพื่อไปพบพี่เจินที่บาร์หยวนจู้

พี่เจินมารออยู่ในร้านนานแล้ว เธอรอต้อนรับเขาอยู่หน้าประตูทางเข้า

“น้องเฉินวันนี้หล่อเป็นพิเศษเลยนะ!” พี่เจินใช้มือปิดปากและหัวเราะ

คืนนี้เธอสวมชุดลูกไม้สีดำ ดูเรียบหรูมีสไตล์อย่ามืออาชีพ หญิงสาววัยกลางคนคนนี้มีสไตล์การแต่งตัวที่โดดเด่นกว่าหญิงสาววัยรุ่น ดังนั้นเธอจึงมีเสน่ห์แรงดึงดูด อีกทั้งอายุเธอก็ไม่ได้มากเกินไปเท่าไหร่ เธออายุเพียงสามสิบห้าสามสิบหกเท่านั้น

“พี่เฉินก็มีเสน่ห์มากเหมือนกันครับ” เฉินห้าวกล่าวชื่นชม

“อิๆๆๆ น้องเฉินนี่ปากหวานจริง พี่ก็แก่มากแล้ว”

ทั้งสองคุยเรื่องธุรกิจกันอีกนิดหน่อย จากนั้นจึงเดินเข้าร้านไป เมื่อเข้ามาภายในร้าน บาร์เทนเดอร์และเจ้าพนักงานในร้านต่างก็พยักหัวทักทายทั้งสองคน

“สวัสดีครับ/ค่ะบอส สวัสดีครับ/ค่ะประธานเฉิน!”

เฉินห้าวยิ้มและพยักหน้าตอบรับ เขาถือว่าเป็นลูกค้าประจำของที่นี่คนหนึ่ง ต่างคุ้นหน้าคุ้นตากับเจ้าพนักงานของที่นี่

“ประธานเฉิน ฉันอายุมากกว่าไม่กี่ปี ดังนั้นเรียนฉันว่าพี่เถอะ มา มาลองชิมของสะสมของพี่สาวสักหน่อย นี่ดรีมบลูM9

พี่สาวเจินสมแล้วที่เปิดบาร์ ต้อนรับแขกทีไรก็ใช้เหล้า เธอถือแก้วเหล้าขึ้นมาสองแก้วดั่งผู้เชี่ยวชาญ จากนั้นก็เอาไปอบในตู้ร้อน และรินเหล้าให้เฉินห้าวหนึ่งแก้ว

“ดื่มเหล้าขาวอุ่นๆ ได้รสชาติอีกแบบ คุณลองดื่มสิ” พี่เจินยกแก้วบอกเป็นนัย

เฉินห้าวสูดกลิ่นเหล้าก่อน ได้กลิ่นหอมของเหล้า หลังจากผ่านการอุ่น ตัวส่วนผสมก็มีความโดดเด่นมากขึ้น