บทที่ 254 ปรนนิบัติดั่งจักรพรรดิ

“สุดยอดมาก ขอบคุณความเอื้ออาทรของน้องเฉิน!”

พี่เจินดีใจมาก ทันทีที่เห็นว่าเหล้าในแก้วเหลือค่อนก้น ก็เปิดสุราอู่เหลียงเย่อีกขวด ทั้งสองคุยไปดื่มไป

พี่เจินเป็นคนพูดเก่งมาก เฉินห้าวคุยกับเธอสักพัก จึงรู้ภูมิหลังของเธอเล็กน้อย

ปรากฏว่าพี่เจินเคยหย่ามาแล้ว นอกจากนี้เธอยังมีธุรกิจอื่นๆ อีก บาร์หยวนจู้เป็นธุรกิจที่เธอชอบมากที่สุด ดังนั้นจึงมักจะทำงานและสิงสถิตอยู่ที่บาร์แห่งนี้ เธอชอบพูดคุยกับเพื่อนๆ ฉะนั้นจึงมีแขกกิตติมศักดิ์อย่างโจวซีถงและเฉินห้าวมาเยี่ยมเยือนที่นี่บ่อยๆ

ดื่มกันมาไม่น้อย เฉินห้าวรู้สึกมึนหัวนิดหน่อย เสียงเรียกเข้าก็ดังขึ้นไม่หยุด พอเอาขึ้นมาดู ก็พบว่าเป็นเซี่ยจิ้ง

“ทำไมยังไม่กลับมาอีก? นี่มันเก้าโมงกว่าแล้ว!” เซี่ยจิ้งกล่าวเตือน การกระทำเหมือนภรรยาที่บ้าน

“อ้อ อีกเดี๋ยว” เฉินห้าวตอบ และวางสายไป

พี่เจินได้ยินเสียงผู้หญิง ในใจคิดวิตก เข้าใจว่านอกจากโจวซีถง เฉินห้าวยังมีหญิงสาวคนอื่นอีกหลายคน

เธอกับโจวซีถงถือว่าเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน เฉินห้าวมีผู้หญิงคนอื่น เธอควรตักเตือน แต่ว่าตัวตนของเฉินห้าว ทำให้เธอเตือนไม่ออก

พี่เจินมองเฉินห้าวที่มีรูปลักษณ์อันหล่อเหลา พูดจาคมคาย ก็ถอนหายใจออกมา จะโทษเฉินห้าวก็ไม่ได้ หากเธออายุน้อยกว่านี้สักสิบปี ไม่แน่ว่าอาจจะหลงชอบเฉินห้าวก็ได้ เมื่อเธอเองก็มีความคิดแบบนี้ จะไม่ว่าให้ผู้หญิงคนอื่นไม่ได้ ทุกคนต่างอยากได้ผู้ชายที่ดีพร้อม ดังนั้นมันก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของใครขอมัน

พี่เจินตัดสินใจที่จะบอกใบ้โจวซีถง ให้เธอจับผู้ชายคนนี้ไว้แน่นๆ หากปล่อยให้หลุดมือไป จะต้องเสียใจภายหลังแน่

“พี่เจิน นี่ก็ดึกมากแล้ว ผมต้องกลับบ้านก่อน ขอบคุณสำหรับการดูแลในวันนี้” เฉินห้าวยืนขึ้น พร้อมกล่าว

“ได้ พี่สาวไม่รั้งคุณไว้แล้ว ขอให้คุณประสบความสำเร็จทั้งการงานและความรัก!” พี่เจินดื่มเหล้าหมดแก้ว และพูดอวยพร จากนั้นจึงให้ผู้ช่วยในร้านขับรถไปส่งเฉินห้าวกลับบ้าน เพื่อหลีกเลี่ยงอุบัติเหตุ

ดังนั้น ผู้ช่วยคนนั้นจึงขับรถพาเฉินห้าวกลับหมู่คฤหาสน์จงหัว

“คุณเฉิน คุณถึงบ้านแล้ว อย่างนั้นผมขอตัวก่อนนะครับ!”

หลังจากผู้ช่วยบาร์หยวนจู้พาเฉินห้าวมาส่ง ก็ขึ้นรถเพื่อนร่วมงานอีกคันเตรียมออกไป เฉินห้าวซื้อบุหรี่จากในแอพเงินอุดหนุนหมื่นล้านเป็นของรางวัลให้เขา ไม่ให้เขาเสียเวลามาส่งโดยเปล่าประโยชน์

“ขอบคุณคุณเฉิน!”

ผู้ช่วยคนนั้นไม่คิดว่าเฉินก้าวจะใจกว้างขนาดนี้ รีบกล่าวขอบคุณอย่างรวดเร็ว

เฉินห้าวโบกมือ และเดินเข้าประตูใหญ่หมู่คฤหาสน์จงหัวไป

ประตูใหญ่เปิดออกทันที มีอู๋ตันพี่สาวคนโตของทีมโมเดลิ้งเดินยิ้มออกมา เธอโค้งคำนับต้อนรับ“ยินดีต้อนรับนายท่านกลับคฤหาสน์!”

เธอสวมชุดกี่เพ้าปักลายเรียบๆ รูปร่างเพรียวบางสมส่วน อารมณ์ที่ปลูกฝังในสายอาชีพการเป็นนางแบบ ทำให้เธอดูมีเสน่ห์ชวนหลงใหล

“ไม่เห็นต้องมาต้อนรับให้มากพิธี”