บทที่ 262 คนที่มีเงินมากกว่า

สวีซื่อเสียนขมวดคิ้ว ถามอย่างไม่แน่ใจ“ประธานโจว ประธานเฉิน ถ้าพวกคุณมีปัญหาอะไรกับรายละเอียดที่ผมกล่าว เชิญบอกมาได้เลยครับ!”

โจวซีถงเหลือบมองเฉินห้าว ใช้สายตาถามความคิดเห็น หลังจากการเจรจาพูดคุยนี้ เห็นได้ชัดว่า สวีซื่อเสียนคาดหวังให้พวกเขาลงทุนในท้องถิ่นนี้เป็นอย่างมาก

เฉินห้าวคิดว่าได้เวลาแล้วที่ควรพูดเรื่องความต้องการของการร่วมมือของทั้งสองฝ่าย และผลประโยชน์จากการร่วมมือก็ควรพูดได้แล้ว

ดังนั้นเฉินห้าวจึงพูดขึ้น“การลงทุนของเราติดปัญหาเรื่องที่ดิน คุณช่วยพูดกับผู้ที่รับผิดชอบเกี่ยวกับเรื่องนี้หน่อยได้ไหม?”

“ได้แน่นอน ผมจะไปขอให้เพื่อนที่ทำงานในฝ่ายทรัพยากรที่ดินช่วย”

สวีซื่อเสียนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาคนคนหนึ่ง

แต่เฉินห้าวได้ยินไม่ค่อยชัด เขตวงล้อมของถนนเมี่ยวเจียค่อนข้างพิเศษ ไม่ได้อยู่ภายใต้อำนาจการบริหารของหน่วยงานทรัพยากรที่ดินของอำเภอ แต่อยู่ในอำนาจของผอ.เลี่ยวในสำนักงานพัฒนา

“หัวหน้าสวี คุณช่วยเชิญผอ. เลี่ยวมาพูดคุยที่นี่ได้ไหม?” เฉินห้าวกล่าวตรงตาม

“โอ้ อยากพบผอ.เลี่ยวอย่างนั้นหรือ พวกคุณอยากดูพื้นที่วงล้อมของถนนเมี่ยวเจีย” สวีซื่อเสียนเข้าใจเจตนาของเฉินห้าวทันที

“ใช่ เพราะมันอยู่ในเขตการลงทุน การลงทุนในถนนเมี่ยวเจียถือว่าเป็นการลงทุนในอำเภอลี่ทงเช่นกัน ผมหวังว่าหัวหน้าสวีจะไม่ปฏิเสธนะครับ?” เฉินห้าวถามกลับอย่างจริงจัง

“ไม่ปฏิเสธแน่นอน แต่ว่าถนนเมี่ยวเจียค่อนข้างพิเศษ ลำเทที่ตั้งอยู่ห่างไกลจากตัวอำเภอลี่ทงมาก อำนาจการปกครองเข้าถึงยากมาก!”

ความปรารถนาของสวีซื่อเสียนคือการให้บริษัทโจวซื่อมาลงทุนในอำเภอลี่ทง ด้วยวิธีนี้จะทำให้สภาวะเศรษฐกิจของอำเภอดีขึ้น และการลงทุนในถนนเมี่ยวเจีย พื้นฐานการพัฒนาคือต้องจ้างแรงงานคนในเมืองไป๋เหอ เงินการลงทุนส่วนใหญ่ก็ต้องไหลเข้าเมืองไป๋เหอ อำเภอลี่ทงไม่ได้รับผลประโยชน์มากนัก ดังนั้นทำให้สวีซื่อเสียนไม่มีแรงจูงใจมากนัก

เฉินห้าวพูด“ถนนเมี่ยวเจียเป็นตัวเลือกแรกที่พวกเราจะลงทุน แต่อำเภอลี่ทงก็มีโอกาสเช่นกัน ถ้าหากการเจรจาเป็นไปด้วยดี อย่างนั้นโอกาสในการลงทุนในอำเภอลี่ทงก็มีไม่น้อยเช่นกัน”

เฉินห้าวตัดสินใจโยนผลประโยชน์ให้เล็กน้อย ด้วยเหตุนี้ถึงจะทำให้สวีซื่อเสียนมีแรงผลักดันที่จะเป็นสะพานทางธุรกิจ

ได้ยินเช่นนั้น สวีซื่อเสียนจึงมีแรงผลักดันขึ้น รีบโทรเรียกผอ.เลี่ยวมาทันที

รอสักครู่ ผอ.เลี่ยวก็เปิดประตูเข้ามา นี่คือเสนาธิการอวุโสในวัยห้าสิบปี ศีรษะมีผมขาวเล็กน้อย สวมชุดสูทเรียบๆ ดูเป็นหัวหน้าในทางปฏิบัติ

“คุณคนนี้คือคุณโจวจากบริษัทโจวซื่อ ส่วนท่านนี้คือคุณเฉินห้าวเป็นเพื่อนของเธอ” สวีซื่อเสียนแนะนำทั้งสองคน

“สวัสดีครับ”