บทที่ 264 หนุนตัก

การลงทุนได้รับคำตกลง ทุกคนต่างยินดีมีความสุข ดื่มกันอย่างสนุกสนาน

มื้อนี้เฉินห้าวดื่มค่อนข้างเยอะ จึงรู้สึกมึนศีรษะนิดหน่อย เดินค่อนข้างลำบาก

สวีซื่อเสียนจัดการเปิดห้องพักสำหรับแขกทางอำเภอสองห้อง ให้โจวซีถงและเฉินห้าวแยกย้ายกันไปพักผ่อน

สวีซื่อเสียนเรียกเจ้าพนักงานชายมาสองสามคน มาช่วยกันพาเฉินห้าวไปห้องพัก เห็นคนรักหลับไปแล้ว โจวซีถงเดินไปที่หัวเตียง และอมยิ้ม

เฉินห้าวตอนเมาก็เหมือนกับเด็กชายตัวโต ทำให้เธอตกหลุมรัก ลูบไปที่ผมสั้นๆของเฉินห้าว โจวซีถงไม่อยากกลับห้องตัวเองเลย เธอเดินไปปิดม่าน หรี่ไฟลง จากนั้นนั่งลงที่หัวเตียงเปิดโน๊ตบุ๊คของตัวเอง ใช้เวลานี้ทำงานรอเฉินห้าวตื่น

ขณะอยู่ในความหลับใหลเฉินห้าวหาที่สะดวกสบายให้ตัวเอง หมอนไม่ยอมหนุน สักพักก็ไหลไปนอนหนุนตักโจวซีถง และถูศีรษะกับขาเบาๆ เมื่อหาตำแหน่งที่สบายได้แล้ว จึงหลับต่อไป

โจวซีถงอดไม่ได้กับความหล่อเหล่า ขนาดตอนหลับเฉินห้าวไม่ซื่อสัตย์ ไม่แปลกใจเลยถ้าเธออยากจะจับเขาทุ่ม เธอใช้ทิชชูเปียกเช็ดมุมปากเขา จากนั้นจึงทำงานต่อ

......

ขณะที่เฉินห้าวกำลังสะลึมสะลือนั้น เขารู้สึกนุ่มเหมือนกับนอนอยู่บนกองนุ่น ยิ่งกว่านั้นมันยังมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ด้วยความคิดนั้นจึงลูบ” หมอน” ที่หนุนอยู่ ความรู้สึกยามมือสัมผัสดีจริงๆ ความนุ่มกำลังดี และยังมีความอุ่นๆ ทำให้เขาไม่อยากตื่น

แต่ความสบายนี้กลับถูกทำลายในพริบตา เพราะถูกตีเข้าที่หลังมือเบาๆ ได้ยินเสียงโจวซีถงพูดขึ้น “อย่ารบกวน จักจี้”

เฉินห้าวลืมตาขึ้นทันที พบว่าตนเองนอนหนุนตักโจวซีถงอยู่ มิน่าล่ะถึงมีกลิ่นหอม ไม่ใช่ว่าทุกคนจะได้มีโอกาสเพลิดเพลินกับตักสาวงาม

เฉินห้าวปีนขึ้น มองหน้าตักสาวสวยของตนเอง อดที่จะกอดรัดอย่างหมั่นเคี้ยวไม่ได้“ทำไมถึงไม่ผลักผมออกไป ขาชาหมดแล้วมั้ง?”

โจวซีถงกล่าวอย่างขบขัน“คุณคิดว่าฉันไม่ผลักเหรอ ฉันอยากดื่มน้ำมาก แต่คุณกอดแน่นไม่ยอมปล่อย แน่นอย่างกับเหล็ก ฉันจะทำอะไรได้”

“ขอโทษนะ หรือว่าผมจะให้คุณหนุนตักคืนทั้งคืนดี” เฉินห้าวกล่าวอย่างแข็งขัน

“ช่างมันเถอะ ขาคุณมีแต่กล้าม ฉันต้องปวดคอแน่”

โจวซีถงกล่าวอย่างไม่อาย ขาของเฉินห้าวทั้งแข็งทั้งขนดก หนุนไปก็ไม่สบายตัว

ทำยังไงได้ นี่เป็นเรื่องของสรีระร่างกาย ใครให้ขาผู้หญิงเหมือนเทพีวีนัส ส่วนขาผู้ชายเหมือนท่อนซุงที่สวมกางเกงขายาวเป็นชั้นๆ สัมผัสนั้นต่างกันราวฟ้ากับเหวหาที่เปรียบไม่ได้เลย

เฉินห้าวลุกไปนั่งพิงหัวเตียง เหยียดแขนและขาของเขาออก รู้สึกมีเรียวมีแรงขึ้น ครั้งนี้เขาหลับอย่างเต็มอิ่มแล้ว เห็นม่านที่หน้าต่างปิดสนิท ตอนนี้เป็นเวลาสี่โมงเย็น เป็นเวลาที่กระฉับกระเฉง แถมยังมีผู้หญิงของเขาอยู่ข้างๆ ปอยผมที่หล่นลงมาบดบังใบหน้า ดึงความสนใจของเฉินห้าว เฉินห้าวคว้าเอาโน๊ตบุ๊คของโจวซีถงไว้บนหัวเตียง จากนั้นกดเธอวางใต้ร่าง

“คุณจะทำอะไร”

โจวซีถงที่อยู่ในชุดสูททางการตาเบิกกว้างและพูดขึ้นด้วยความตกใจ

“แน่นอนก็ทำเรื่องดีๆยังไงล่ะ!”

เฉินห้าวกระโจมไปด้านหน้า พร้อมกับเอื้อมมือไปปลดกระดุมเสื้อของเธอ ไม่มีอะไรดีไปกว่าเมื่อตื่นนอนขึ้นมา แล้วโอบกอดภรรยาแสนสวยด้วยความรัก